Και μια διαφήμιση για τα βαφτιστήρια σας

Φέτος το Πάσχα, βγήκαν οι λαμπάδες ACTIONMAT: για τα παιδιά σας και τα βαφτιστήρια σας…

Επίσης, το ίδιο προϊόν διατίθεται και σε μορφή κούκλας, για αγοράκια (μάλλον) και κοριτσάκια (ίσως…)

από το πολύ καλό ιστολόγιο του Γιώργου Μαργαρίτη, στην μετααυτόνομη παράδοση των social media

technorati tags:, , ,

Blogged with Flock

Πολιτική Συνάντηση στην Ιταλία: Global Project

Make multitude, make autonomy, make worlds
Hacer multitud, construir autonomia, crear mundos

Venice, March 30, 31 and April 1 | 2007

Centro Sociale Rivolta –

Piazzale Carlo Giuliani – Marghera

Three days of meetings and workshops with the aim of collectively building knowledge, thought, and projects within and against Empire.

For info and accomodation:

http://www.globalproject.info

E-mail: lobalmeeting@globalproject.info

By Globalproject in collaboration with Associazione Ya Basta and Uninomade

PROGRAM:

  • Friday March 30

From 9.00 a.m. to 11.00 a.m. Recording of participants

11.00 a.m. to 1.00 p.m. Opening

Vilma Mazza – Associazione Ya Basta

Introductions Antonio Negri – Uninomade

Gianmarco de Pieri – TPO – Bologna

Massimo Cervelli – Movimento Antagonista Toscano

Francesco Raparelli – ESC – Roma

Luca Casarini – Centri Sociali Nord Est

——————————————————————————–

Panels

3.00 p.m. to 7.00 p.m. “Latin America, lower left: autonomous routs of social movements”

Coordinator: Luis Hernández Navarro – Editor of “La Jornada” – Mexico

Sebastián Scolnik – Situaciones – Argentina

Cesar Altamira – Professor – Argentina

Ricardo Montoya – Activist – Colombia

Jose Heriberto Salas Amac – Fronte del Popolo in Difesa della Terra, Salvator Atenco – Mexico

Marc Villà – Communication operator – Venezuela

Gilvânia Ferreira da Silva – Director of MTS, Maranhao – Brasil

David Alejandro Suarez Changuan – Professor, University of Quito – Ecuador Oscar Olivera – Coordinadora de defensa del Agua y la Vida – Bolivia

9.00 p.m. to 11.00 p.m.«Asia: subjects and conflicts in the whirl of capitalistic development»

Coordinator: Sandro Mezzadra, Professor, Univerty of Bologna (Italy)

Ranabir Samaddar – Professor, South Asian Forum for Human Rights – India

Wang Hui – Professor, Tsinghua University Beijing – China

Chukki Nanjundaswamy – President of Krrs Organization of agricultures Karnataka – India

Brett Nielson – Professor, University of Technology, Sydney – Australia

——————————————————————————–

  • Saturday, March 31st

9.00 a.m. to 10.30 p.m.“USA: social struggles within neo-con crisis

”Stanley Aronowitz – Distinguished Professor of Sociology, City University of New York – USA

Heather Gautney – Assistant professor of sociology, Towson University, Maryland – USA

Ashanti Alston – Critical Resistance – USA

11.00 a.m. to 12.30 p.m. Mediterranean Shores. European borders “Middle East: Can there be a future of rights against war, occupation, apartheid and fundamentalism?”

Coordinator: Michele Giorgio – Journalist

Musthapha Barghouti – Almubadara – Palestine

Yitzhak Laor – Writer – Israel

Alaa Abd El Fattah – Activist and webmaster of http://www.manalaa.net – Egypt

Uri Gordon – Anarchists against the wall – Israel

“Turkey-Kurdistan: the enlargement of EU. Extension of rights or new form of repression and control?”

Coordinator: Orsola Casagrande – Journalist

Yuksel Genç – Writer and activist – Kurdistan

Ertugrul Kürkçü – Journalist and curator of Bianet – Turkey

From 15.30 p.m.“Europe: the building of a constituent political space for struggle and self-government”

Mobilisations against G8 Summit (June 2007 – Rostock Germany) Delegations from European movements shall attend the meeting.

From 10.00 p.m Assalti Frontali, LaKermés VJ+DJ Fighting Club

——————————————————————————–

  • Sunday, April 1st

From 10 a.m on, all spaces are available for meetings and deepenings.
From 14.00 p.m General meeting

A new alliance against war. Movements between multilateral war and new conflicts for democracy We shall start off from a global reading of the “Italian anomaly”: mobilisations against the new US army base in Vicenza – as well as many other struggles in the name of the commons, the environment and territory, citizenship rights, against detention centres – show the renewed energy of social movements. The real autonomy of such routes puts an end to all kinds of hypocrisy and reopens an attitude of confrontation for all those who do not accept subordinating the development of conflicts to the logics of power and the work of institution.

Coordinator:Luca Casarini – Centri sociali del Nord Est

Participants: Giorgio Cremaschi – FIOM

Fabio Corazzina – Coordinamento Nazionale Pax Christi

Francesco Pavin – Presidio Permanente No dal Molin – Vicenza

Marco Revelli – University Professor

Lele Rizzo – No Tav – Val di Susa

Tommaso Cacciari – Assemblea No Mose – Venice

Paolo Cognini – Comunità Resistenti delle Marche

Enza Amici – Rete NO PAV

Oreste Strano – Comitato Salva Novara

Bruno Palladini – Movimento Antagonista Toscano

Pierpaolo Leonardi – RdB-CUB

Sergio Cararo – Rete Disarmiamoci

Piero Bernocchi – Cobas

Antoni Musella – Laboratorio Insurgencia – Naples

Salvatore Cannavò – mp

Luana Zanella – mp

Mauro Bulgarelli – senator

Gianfranco Bettin – district councillor

Paolo Cacciari – mp

Web-page: http://www.globalproject.info

E-mail: globalmeeting@globalproject.info

Presentation

The starting point of our discussion is the fact that the productive, social and political spaces in which we live, move, fight are today immediately global. This is demonstrated by the worldwide organisation of interdependent networks of the exploitation of living labor,as the functioning ofstock markets and financial markets, and the development of communication networks.But this fact is also made clear by a series of events that have been able to speak a language of rebellion and liberation immediately understandable at the four corners of the earth: the Zapatistas insurgency that began in January 1994; the December 1999 Seattle revolt; the days of Genoa in July 2001; the anti-war demonstrations in February 2003; along with the thousands conflicts that have arisen since then.The defeat of an attempted coup d’etat. From unilateralism to «governance»The form of command characterized by US unilateralism, theorised by neo-cons, and incarnated by the Bush administration, which employedthe theory and practice of “preventive war” as its principle instrument, has now come to an end. This was a real coup d’etat within Empire that was defeated by the many forms of resistance blocking its path: from the struggles against neo-liberalism globalisation to the insurrection (sometimes-armed) of populations under attack and military occupation. Though this fact does not mean that the strongest political and military power of the planet is not persisting in its politics of unilateral wars. The escalation in Iraq and the interventions in Africa are just an example. Anyway, today Bush’s strategy appears to be isolated, also by the other world elites.A new form of command is developing around the concept of “governance”. It is a more flexible, articulated sort of command. It is a system of powers and relations that are multilateral and multiples. This new system registers the crisis in Imperial sovereignty’s legitimacy and mechanisms.It therefore plays devices that try to control multitude’s irrepressible desire of freedom. We are not talking of anachronistic illusions of reform. Since today material spaces of mediation are seriously reduced by capitalistic development. Previous cycles’ elements are actually differently rearranged.We are referring to former policies of redeployment, redistribution, repression, compromise and war. Which is today called by the name of international police, of humanitarian intervention and of peacekeeping.Continents, critical zones, territories: from geopolitical spaces of command to laboratories of liberation strugglesMultilateral «governance» is articulated in large regional areas, whose borders are continental. And where old and new economical, political, military powers overlook the Imperial scenario. Europe, Russia, China and India; Northern America and Latin America. Other areas are taken as “zippers”, as fields of fight and partition of resources and powers. We are particularly referring to Middle East, Central Asia and most Africa. Contradictions are open and they propose issues and questions that hold a general meaning and a complex value. Global Meeting’s first aim develops from this frame. And it wishes to collectively draw a cartography of struggles and command.A “picture in existence” does not make us content, though. We bravely believe that we together can try to identify all those characteristics that the various forms of social conflicts globally share. Such features may as well draw a possible horizon of radical transformation and liberation. Since any moment resistance spreads out against new and old powers, it itself holds, in embryonic or unfolded forms, relation building practices that are “other” from existent.Some of us call this “rupture” or “constituent exodus”. Others prefer Zapatistas’ “otra campaña”. Which is the nexus that tightens the refusal of exploitation and the right armies have to resist up to the experiencing of local self-government. Indomitable autonomy of multitude’s struggles is affirmed against political and institutional dimension, which keeps trying to bring them back to sovereignty. And cooperation of equals grows large in networks. A new project of absolute and radical democracy can emerge from this space. From researching the new forms of multitude’s organisation, inside and against the system of “governance” imperial command.This perspective cannot live through formulas that summaries general politics. This is today out of time. It should and must find precise real routes of struggle and organisation. We therefore propose open confrontation.Global Meeting could be a place where participants elaborate shared proposals. We, for instance, think of next G8 summit that is to take place in Germany next June. What initiatives can we think of? We could also discuss about the building of a net that studies social and political compositions of migrants’ multitudes in Europe and at its borders…We ourselves would like to start discussing on these and other proposals with the contribution of you all.


technorati tags:, , ,

Blogged with Flock

O Λόγος κάνει Πράγματα & η McDonald’s απαιτεί να αποσυρθεί η λέξη McJob από τα λεξικά!

Όλες και όλοι (στο δυτικό κόσμο) πλεον κατανοούν ότι αυτοί και αυτές που δουλεύουν στα McDonald’s και τα άλλα fastfood-αδικα κάνουν μια απαίσια δουλειά, κακοπληρωμένη, χωρίς ασφάλεια, συνδικαλισμό και προοπτικές για το μέλλον.

Έτσι, πλέον καθιερώθηκε στον αγγλόφωνο κόσμο να ονομάζονται McJobs όλες οι παρόμοιες δουλειές. Και όλοι κατανοούν τι σημαίνει. Γι’ αυτό και έχει μπεί και στα λεξικά…

Ποιοί διαφωνούν; Μα φυσικά η McDonald’s! Και έτσι κάνει προσπάθειες για να βγεί η λέξη από το λεξικό,

Αντιγράφουμε από το BoingBoing και τις διεθνείς ειδήσεις του Spiegel.

H McDonald’s λαμβάνει μέτρα να απαλειφθεί η λέξη «McJob» από το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης. Ας είμαστε σαφείς: η εργασία ενός λεξικού είναι να καταγράφει τη γλώσσα όπως μιλιέται, και οι άνθρωποι λένε σαφώς «McJob» για να σημάνουν μια σκατένια εργασία.

Η ΜcDonald’s υποστηρίζει ότι οι εργασίες στα Mc Donald’s δεν είναι σκατά, έτσι οι άνθρωποι κάνουν λάθος να καλέσουν τις σκατένιες εργασίες McJobs. Ας παραδεχτούμε χάριν του επιχειρήματος ότι η εργασία σε McD’s είναι υπέροχη — θα πείραζε; Όχι. Όταν λέμε «McJob,» εννοούμε, «χαμηλόμισθη εργασία με λίγες προοπτικές, ειδικά κάποια που δημιουργείται από την επέκταση του τομέα των υπηρεσιών.»

Τώρα, όποτε γράφω για τα εμπορικά σήματα (trademarks), παίρνω μια δέσμη emails βεβαιώνοντας τη θεωρία βουντού του εμπορικού σήματος: κάθε κατανοητή χρήση ενός εμπορικού σήματος πρέπει να αστυνομευθεί επιθετικά αλλιώς θα χάσετε τα εμπορικά σήματά σας για πάντα. Δεν είναι ακριβώς αληθινό. Ένα εμπορικό σήμα δεν είναι το δικαίωμα να λένε στους ανθρώπους ποιες λέξεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν μιλούν, και δεν είναι το δικαίωμα να λένε στα λεξικά ποιές λέξεις αυτοί επιτρέπεται να καθορίσουν. Το βουντού των trademarks είναι ένα παραμυθάκι που οι δικηγόροι λένε στα παιδιά τους για να τους καθησυχάσουν το βράδυ ότι θα έχουν λεφτα για την πανεπιστημιακή τους μόρφωση.

Από την άποψη του προλεταριάτου του fastfood, ο λόγος για την επίθεση tτης McLanguage είναι σαφής: Η λέξη McJob, όπως ο ορισμός του λεξικού της Οξφόρδης καθιστά σαφές, είναι «υποτιμητικός». Ορίζει τη λέξη ως: «Χωρίς ερεθίσματα, χαμηλόμισθη εργασία με λίγες προοπτικές, ειδικά κάποια που δημιουργείται από την επέκταση του τομέα των υπηρεσιών.» Βρήκε το δρόμο της στο λεξικό τον Μάρτιο του 2001, 15 έτη αφότου πλάστηκε μάλλον από τη Washington Post.

«Τα λεξικά υποτίθεται ότι είναι παράγοντες ακρίβειας. Και σε αυτή τη περίπτωση, το πήραν τελείως λάθος». Ο Walt Riker, ένας spokesman της McDonald’s παραπονέθηκε στο Αssociated Press. «Είναι πλήρως κακό και απίστευτα εξευτελιστικό για ένα τεράστιο εργατικό δυναμικό και μια επιχείρηση που είναι μηχανή εργασιών και ευκαιριών για 50 έτη.»

Xaxaxa

technorati tags:, ,

Blogged with Flock

Τα προσφυγικά για τους Καρκινοπαθείς! Διαμαρτυρία & Συναυλία Συμπαράστασης

ΟΙ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΟΥΣ ΖΗΤΟΥΝ ΣΤΕΓΗ!
Το πρόβλημαΈχει διαπιστωθεί ότι τα Νοσοκομεία στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν το τεράστιο πρόβλημα έλλειψης ξενώνων φιλοξενίας των ογκολογικών ασθενών και των συνοδών τους. Οι ογκολογικοί ασθενείς και οι συνοδοί τους που έρχονται στην Αθήνα από την επαρχία και τα νησιά της Ελλάδος στο Ογκολογικό Νοσοκομείο του Αγίου Σάββα, αλλά και άλλων Ογκολογικών Τμημάτων, για εξωτερική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία κλπ), καταλήγουν να διαμένουν σε δωμάτια ξενοδοχείων, επιβαρυνόμενοι οι ίδιοι με τα έξοδα διαμονής τους ή καταλήγουν σε σπίτια συγγενικών τους προσώπων, εφόσον αυτά υπάρχουν. Ταυτόχρονα, οι συνοδοί των ασθενών που νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο όταν δεν υπάρχει η παραπάνω δυνατότητα περνούν ατελείωτες μέρες στους διαδρόμους του Νοσοκομείου και συνήθως καταλήγουν να κοιμούνται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στους καναπέδες των σαλονιών του Νοσοκομείου. Ο καρκίνος ως μια μακροχρόνια νόσος απαιτεί αλλεπάλληλες θεραπείες, κουράζει και φθείρει τους ασθενείς και τους συνοδούς τους τόσο ψυχολογικά και συναισθηματικά όσο και οικονομικά, γιατί εκτός του καθεαυτού προβλήματος του καρκίνου, αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα λόγω της έλλειψης στέγης!

Πρόταση- Λύση

Πίσω από τον Άγιο Σάββα, απέναντι από τα Εξωτερικά Ιατρεία, υπάρχουν προσφυγικά κτήρια τα οποία ανήκουν στη δικαιοδοσία της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου του Υπουργείου Οικονομικών και τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα . Ζητούμε την ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. Έτσι, οι ασθενείς και οι συνοδοί τους θα είναι δίπλα από το Νοσοκομείο και δεν θα ταλαιπωρούνται με μετακινήσεις, ενώ παράλληλα δεν θα επιβαρύνονται με έξοδα ξενοδοχείου.

Αποφασίσαμε την Εκδήλωση Διαμαρτυρίας στις 19 και 20 Μαρτίου. Έχουν κατ’ εξακολούθηση γίνει κρούσεις από άμεσα ενδιαφερόμενους στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου για να επιλύσουν το ανωτέρω πρόβλημα. ΑΣΘΕΝΕΙΣ, ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ, ΦΙΛΟΙ και ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ αποφασίσαμε να κινητοποιηθούμε και να διεκδικήσουμε δυναμικά τους χώρους αυτούς. Γι’ αυτό οργανώνουμε ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ στους παραπάνω χώρους, τη Δευτέρα και τη Τρίτη, 19 και 20 Μαρτίου 2007. Σκοπός μας να δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα ώστε το κράτος να έλθει αρωγός και να καλυφθεί η παραπάνω βασική ανάγκη των ασθενών και των συνοδών τους και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής τους.

Συναυλία συμπαράστασης στις 18 Μαρτίου

Την Κυριακή, 18 Μαρίου 2007 οργανώνεται συναυλία συμπαράστασης και έκφρασης διαμαρτυρίας στην οποία θα συμμετάσχουν αφιλοκερδώς 12 συγκροτήματα pop μουσικής.

Η συναυλία θα γίνει πίσω από το Νοσοκομείο Ελπίς (Αμπελόκηποι), στην Πλατεία επί των οδών Κεδρινού και Κυρίλλου Λουκάρεως, από τις 17:00 – 24:00. Η είσοδος θα είναι δωρεάν και θα συμμετάσχουν τα συγκροτήματα:

WILD HONEY

MODEL SPY

ΜΗΤΕΡΑ ΦΑΛΑΙΝΑ ΤΥΦΛΗ

LOLEK

CALLAS

SUN, RAIN IN LIFE

ABSENT MINDEAD

ZEBRATRACKS

MODREC

PEEKAY TAYLOH

MARY AND THE BOY

VICTORY COLLAPSE

Να είμαστε όλοι εκεί!

Myspace.com

technorati tags:, , ,

Blogged with Flock

Προώθηση: Το γράμμα στην Κα (Δρ.) Παναγιωταρέα

Η παθογένεια των ελληνικών πανεπιστημίων είναι δεδομένη. Τα προβλήματα πολλά. Ποιοί είναι όμως οι άνθρωποι που την καταδεικνύουν, και κυρίως, δικαιούνται να κάνουν κριτική; Με βάση ποιές διαδικασίες έχουν κατακτήσει τους τίτλους τους;

Αν τα blog είναι μια ανδυόμενη δημόσια σφαίρα, μερικές τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να διαδίδονται σε όσο το δυνατόν περισσότερους χώρους, για να ασκούν μεγαλύτερη πίεση.

Γι’ αυτό αναδημοσιεύουμε αυτό το πολύ καλό γράμμα από το blog του/της δε μασάμε ρε, που απαιτεί απάντηση.

Μάλλον όμως δεν θα τη βρεί ποτέ.

Από εδώ και πέρα ξεκινάει το προωθούμενο κείμενο, και στο τέλος εμφανίζονται οι διευθύνσεις όπου προωθήθηκε.

Tο e-mail αυτό το απευθύνω στην κ. Παναγιωταρέα με την ιδιότητά της ως καθηγήτριας πανεπιστημίου. Τη καθηγήτρια Δρ. Παναγιωταρέα, που εμφανίζεται στις τηλεοράσεις για να διατυπώσει κρίσεις για την κρίση στην παιδεία. Tο κάνω για δεύτερη φορά, πιο οργανωμένα αυτή τη φορά.

Δεν γνωρίζω αν θα αποφασίσει να απαντήσει ή όχι. Αν το κάνει θα φιλοξενήσω την απάντησή της.

Kαι επειδή δεν είμαι της γνώμης ότι οι απόψεις που αναπτύσσονται στο διαδίκτυο δεν πρέπει να μένουν μόνο μέσα σε αυτό, αλλά να διαχέονται και στο περιβάλλον εκτός, το στέλνω σε εμπλεκόμενους, σε συναδέλφους της, και σε ανθρώπους που πιστεύω ότι έχουν αποδείξει την ευαισθησία τους σε θέματα παιδείας και πολιτικής. Tους αναφέρω στο τέλος – δίνω τα ονόματά τους, αλλά όχι τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις τους οι οποίες πάντως είναι στο διαδίκτυο.

Mπορεί να διαλέξουν να ασχοληθούν με το θέμα. Mπορεί και όχι. H κυρία Παναγιωταρέα μπορεί να συνεχίσει να εμφανίζεται στην τηλεόραση ως ακαδημαϊκός δάσκαλος.

Θα γνωρίζει όμως ότι όλο και περισσότεροι γνωρίζουν γιατί, αυτή πρώτη, είναι μέρος όχι της λύσης, αλλά του προβλήματος.

From: DMR – demasamere [AT] yahoo.com
To: Anna Panagiotarea – anpan_2190@jour.auth.gr
apanagiotarea@ert.gr

Αγαπητή Δρ. Παναγιωταρέα.

Σας απευθύνομαι ως μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας που είστε, και συγκεκριμένα σαν Αναπληρώτρια Kαθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μία θέση που συνεπάγεται δηλαδή την μονιμότητα.

Kαι παίρνω αφορμή επειδή σας βλέπω συχνά-πυκνά καλεσμένη στην εκπομπή του κ. Γιάννη Πρετεντέρη για τα θέματα της παιδείας.

H επιλογή του κ. Πρετεντέρη να σας καλεί είναι εξαιρετική.

Αναρωτιέμαι πότε θα την εκμεταλλευτεί κάποιος επιτέλους, καθώς η παρουσία σας σε τέτοιες συζητήσεις Δρ. Παναγιωταρέα είναι η πλέον κατάλληλη για να αποκαλυφθεί η παθογένεια του Eλληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου, και το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει.

Bλέπετε Δρ. Παναγιωταρέα, το Eλληνικό πανεπιστήμιο πάσχει πρώτα από όλα όχι γιατί οι φοιτητές κάνουν καταλήψεις. Πάσχει γιατί δε μπορούν να σεβαστούν ένα πανεπιστήμιο όπου κάποια σαν και εσάς, χωρίς σημαντικά ακαδημαϊκά προσόντα, χωρίς ερευνητικό έργο, χωρίς διεκπεραίωση τον βασικών υποχρεώσεων που έχετε απέναντι στο πανεπιστήμιο, κατέχει μόνιμη θέση καθηγητού σε αυτό.

Θα αναρωτιέστε με ποιο δικαίωμα σας απευθύνω τον λόγο.

H απάντηση Δρ. Παναγιωταρέα είναι ότι πρώτα από όλα με τους φόρους μου πληρώνω τους τρεις μισθούς σας – τον πρώτο στο δημόσιο πανεπιστήμιο, τον δεύτερο στην δημόσια τηλεόραση, την EΡT, τον τρίτο στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Αθήνας. (Tον τέταρτο μισθό σας τον πληρώνει το Ίδρυμα Ωνάση).

Kαι επιπλέον όπως εσείς διατηρείτε το δικαίωμα να κρίνετε τους φοιτητές εγώ ως πολίτης έχω το δικαίωμα να κρίνω εσάς.

Tην αφορμή μου την δίνει η προκλητική και θρασύτατη παρουσία σας στα τηλεοπτικά πάνελς ως τιμητού της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η παιδεία στη χώρα μας, όταν εσείς είστε το χαρακτηριστικότερο αίτιο.

Kαι εξηγώ:

Eπισκέφθηκα τον διαδικτυακό τόπου του πανεπιστημιακού τμήματος στο οποίο διδάσκετε και μόνη εσείς από όλους τους διδάσκοντες δεν αναφέρετε ούτε το αντικείμενο του διδακτορικού σας, ούτε τις δημοσιεύσεις σας, ούτε την έρευνα την οποία πραγματοποιείτε;

Γιατί Δρ. Παναγιωταρέα;

Eίναι μυστικά;

Γιατί η ακαδημαϊκή κοινότητα να μη γνωρίζει την σημαντική συνεισφορά σας στην επιστήμη την οποία απαιτεί η καθηγητική καρέκλα που καταλάβατε;

Πείτε μας λοιπόν κυρία Παναγιωταρέα, ποια είναι η ερευνητική δουλειά με την οποία ασχολείστε στην παρούσα φάση;

Σε ποια έγκυρα περιοδικά του εξωτερικού έχουν δημοσιευθεί εργασίες σας; Για να μην μπερδευτείτε, δεν εννοώ τα άρθρα σας στις εφημερίδες. Δεν εννοώ το μυθιστόρημα μας και το βιβλίο συνέντευξη ενός πολιτικού προσώπου. Eννοώ αυτά τα επιστημονικά περιοδικά (refereed scientific journals) στα οποία η δημοσίευση περνάει από κρίση από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, (το λεγόμενο peer review system) και βάσει των οποίων η διεθνής ακαδημαϊκή κοινότητα κρίνει τα μέλη της.

Ποιες από τις εργασίες αυτές υπάρχουν στο «Citation Index», τον κατάλογο εκείνο που παρουσιάζει εργασίες άλλων επιστημόνων που αναφέρονται στο δικό σας επιστημονικό έργο;

Πόσες διδακτορικές εργασίες έχετε επιβλέψει από τότε που γίνατε καθηγήτρια και που βρίσκονται οι διδακτορικοί φοιτητές σας σήμερα;

Mε βάση ποιο επιστημονικό έργο εκλεγήκατε στην βαθμίδα του μόνιμου καθηγητή στο δημόσιο πανεπιστήμιο;

ποιο είναι το θέμα του διδακτορικού σας και που το εκπονήσατε; Που δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του; Πώς προχώρησε την επιστήμη;

Δρ. Παναγιωταρέα, όταν βγαίνετε στην τηλεόραση οι τηλεθεατές δεν είναι όλοι ανόητοι όπως εσείς πιστεύετε.

Mερικοί από αυτούς έχουν αποκτήσει και διδακτορικό, έχουν διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, και γνωρίζουν τη σκληρή, επίμονη, ανελέητη διαδικασία που χρειάζεται για να ανέβει κάποιος τις καθηγητικές βαθμίδες.

Απαιτείται κουραστική και χρονοβόρα έρευνα, δημοσίευσή της σε έγκριτα περιοδικά, παρουσίασή της σε συνέδρια, επίβλεψη διδακτορικών εργασιών και ερευνητικού έργου, διδασκαλία σε μεταπτυχιακό επίπεδο και προπτυχιακό επίπεδο (δηλαδή προετοιμασία παραδόσεων, διορθώσεις εργασιών, βαθμολόγηση εξετάσεων κλπ). Ακόμα και για καθηγητές πανεπιστημίου που έχουν αποκτήσει τα διδακτορικά τους από πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στη διεθνή κατάταξη πολύ υψηλότερα από ότι αυτό στο οποίο έχετε σπουδάσει εσείς, δηλαδή για επιστήμονες με τεράστιο ταλέντο και μεγάλες επιστημονικές επιδόσεις, οι απαιτήσεις της καθηγητικής καρέκλας απαιτούν όλο το χρόνο τους, όλη την ενέργειά τους, για πάρα πολλά χρόνια.

Eσείς όμως ζείτε στην Αθήνα, εργάζεστε σε τρεις (τουλάχιστον) διαφορετικές δουλειές εκτός του πανεπιστημίου, γράψατε ένα μυθιστόρημα, και ταυτόχρονα προσπαθείτε να μας πείσετε ότι εκπληρώνετε τις υποχρεώσεις σας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο που βρίσκεται σε μία άλλη πόλη από εκείνη που βρίσκεται ο τόπος κατοικίας σας και της κύριας εργασίας σας, στη Θεσσαλονίκη.

Kαι αυτό που με εκπλήσσει Δρ. Παναγιωταρέα, αυτό που με θυμώνει ως πολίτη και ως μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ότι όχι μόνο δεν κρύβεστε, αλλά επειδή έχετε το θράσος να βγαίνετε στις τηλεοράσεις και να παριστάνετε την αγανακτισμένη με την κατάντια του Eλληνικού πανεπιστημίου, στην οποία πρώτη από όλους συνεισφέρετε εσείς.

Tο διαδίκτυο είναι ένα νέο μέσο διαλόγου και μετάδοσης πληροφορίας. Αν σας αδίκησα περιμένω την απάντησή σας την οποία θα δημοσιεύσω χωρίς περικοπές αυτούσια στο blog μου, demasamere.blogspot.com όπου βρίσκεται και η επιστολή μου προς εσάς.

Mε τιμή,

DMR

Yπόψιν

Αναστασία Δουλκέρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ
Ανδρέας Βέγλης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ

Ελευθερία Καρνάβου, Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ

Γιάννης Κρεστενίτης
Γραμματέας Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ

Γιάννης Πρετεντέρης
Δημοσιογράφος

Στάθης Σταυρόπουλος
Δημοσιογράφος – Σκιτσογράφος
Εφημερίδα Ελευεθεροτυπία

Λάκης Λαζόπουλος
Ηθοποιός – Σχολιαστής

Εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»
Εφημερίδα Πρώτο Θέμα
Περιοδικό «Δες» Εφημερίδα Παρών
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
Εφημερίδα Καθημερινή
Ραδιοφωνικός Σταθμός Σκαι
Εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Εφημερίδα το ‘Εθνος
Εφημερίδα Αυγή
Εφημερίδα ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Press-gr Blog

Blogged with Flock

Ο Εθελοντισμός που Θέλουμε: συζήτηση

Την ερχόμενη Δευτέρα, 12/3/07 η ΜΚΟ «Εθελοντική Εργασία Θεσσαλονίκης» οργανώνει συζήτηση με θέμα τα πρακτικά ζητήματα που αφορούν τον εθελοντισμό στην χώρα.

Blogged with Flock

Πέθανε ο Baudrillard…

Σε ηλικία 77 ετών
«Έφυγε» ο γάλλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Ζαν Μποντριγιάρ
 
Παρίσι
Την τελευταία του πνοή άφησε στο Παρίσι, σε ηλικία 77 ετών, ο Γάλλος κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Ζαν Μποντριγιάρ. Ο Μποντριγιάρ απετέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς μεταμοντέρνους διανοητές.Σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο που είχε αναλάβει την έκδοση των βιβλίων του, ο Μποντριγιάρ πέθανε στο σπίτι του στο Παρίσι, μετά από «μακριά ασθένεια».

Ο Μποντριγιάρ γεννήθηκε το 1929 στο Ρενς, σπούδασε γερμανική φιλολογία έζησε κάποια χρόνια στη Γερμανία και επέστρεψε στη Γαλλία ως διδάκτωρ κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Paris – X Nanterre. Μετέφρασε στα γαλλικά Μπέρτολντ Μπρεχτ, Πέτερ Βάις και Ε. Μύλμαν.

Ο Μποντριγιάρ έγραψε περίπου πενήντα βιβλία και ήταν διάσημος για την κριτική που ασκούσε στους μηχανισμούς της καταναλωτικής κοινωνίας.

Υπήρξε φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, πολιτικός σχολιαστής και φωτογράφος. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι τα Αμερική, H διαφάνεια του κακού, Η έκταση της επικοινωνίας, Ο καθρέφτης της παραγωγής, Το σύστημα των πραγμάτων και L’ Echange symbolique et la mort.

news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

technorati tags:,

Blogged with Flock