We share, we think –

->  we communicate, we come together, we conspire, we act, we subvert?

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , ,

Anarchist Studies Conference: 4-6 Σεπτεμβρίου 2008, Loughborough

Λοιπόν, που να το φανταζόμασταν ότι στο μικρό και βαρετό Loughborough θα διοργανωνόταν παγκόσμιο συνέδριο μελέτης της αναρχικής σκέψης και ιστορίας.

Το διοργανώνει το Βρετανικό Anarchist Studies Network, υπάρχει ισχυρή ελληνική παρουσία στους ομιλητές, και οι εισηγήσεις διερευνούν την πολιτική από αναρχική σκοπιά και την ιστορία των αναρχικών κινημάτων…

Το συνέδριο αυτό, αν και δεν έχει άμεση σχέση με (κριτική) ψυχολογία, δείχνει ότι η ανταγωνιστική σκέψη και πράξη υφίσταται ακμαία μέσα στα πανεπιστήμια, συζητάται και διευρύνεται, πέρα από τον φετιχισμό της ανεγκέφαλης βίας και τον σωβινισμό πολλών ελλήνων αναρχικών

Το πρόγραμμα ομιλιών είναι εκτενές, και μπορείτε να το δείτε εδώ.

 

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , , ,

21 Ιουνίου: Στο Γαλαξία της Επισφάλειας

Stasiepisfaleias

Το έντυπο ΣΤΑΣΗ στο συνεχές τρέξιμο των επισφαλών σχέσεων σας προσκαλεί στην εκδήλωση

Η G700 δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις

ΣΤΟ ΓΑΛΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑΣ

Δε μιλάμε για λίγα ευρω παραπάνω

αλλά για όλη μας τη ζωή


ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ με

– κούριερ, ντελιβεράδες, εξωτερικούς υπαλλήλους – οδηγούς

(από το σωματείο Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου Αθήνας)

Σερβιτόρους – Μάγειρες εργαζόμενους στον επισιτισμό

(από το σωματείο Σερβιτόρων – Μαγείρων της Αθήνας)

– Εμποροϋπαλλήλους

(από το περιοδικό ΡΕΠΟ που εκδίδεται στο χώρο του εμπορίου στην Αθήνα)

– Βιβλιοϋπαλλήλους

(από την συλλογικότητα Βιβλιοφρικάριος που δραστηριοποιείται στον χώρο του βιβλίου στην Αθήνα)

– Πρωτοβουλίες από τη Θεσσαλονικη

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΙΟΥΝΗ

20.00 στη ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΥΦΑΝΕΤ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , , ,

Ξέρεις από ΕΣΠΑ; Οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες

Σε ένα συνασπιζόμενο blog είδα τα ακόλουθα για το θέμα της χρηματοδότησης των βιβλιοθηκών στα ακαδημαϊκά ιδρύματα.

Φυσικά, είναι παρεπόμενα του κόψίματος της χρηματοδότησης, που είχε αναφερθεί εδώ.


Ξέρεις από ΕΣΠΑ;

Οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες στο περιθώριο της ανάπτυξης

Είμαστε οι εργαζόμενοι στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες της χώρας με συμβάσεις ανάθεσης έργου, που βλέπουμε με θλίψη να γκρεμίζεται μπροστά μας ό,τι χτιζόταν τα τελευταία δώδεκα χρόνια με την κοινοτική χρηματοδότηση, επειδή το ΥΠΕΠΘ αποφάσισε να μην εντάξει τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών στο Δ΄ ΚΠΣ, αυτό που έγινε «γνωστό» στο ευρύ κοινό μέσα από το σλόγκαν «ξέρεις από ΕΣΠΑ;». Κι ο λόγος; Δεν υπάρχουν τα απαραίτητα κονδύλια (σημειώνουμε ότι το ΕΣΠΑ έχει ως κοινοτική συνδρομή 20,4 δισ. Ευρώ, τα οποία με την εθνική χρηματοδότηση αθροίζονται σε 32 δισ. Ευρώ) ή δεν κάναμε καλά τη δουλειά μας; Αντιθέτως όλα συγκλίνουν στο ότι τα τελευταία χρόνια οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες μέσα από τη σκληρή προσπάθεια όλων μας βρέθηκαν από την αφάνεια στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία.

Κι εμείς νομίζαμε ότι ξέραμε από ΕΣΠΑ. Βλέπαμε στην τηλεόραση το σποτ που πλασάρει όραμα και ανάπτυξη και νομίζαμε πως θα είμαστε κι εμείς ένα κομμάτι της. Δυστυχώς όμως, όταν τρέξαμε να ενημερωθούμε, όπως μας προτρέπει, μάθαμε:

• Μάθαμε ότι οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες καταδικάζονται σε μαρασμό

• Μάθαμε ότι αναγκαστικά θα μειωθεί το ωράριο λειτουργίας τους, καθώς χάνουν μεγάλο κομμάτι του εργατικού τους δυναμικού

• Μάθαμε ότι πάνω από 350 περίπου (σύμφωνα με τη ΜΟΠΑΒ) εργαζόμενοι θα βρεθούμε στο δρόμο στο τέλος του τρέχοντος έτους, ενώ ήδη ξέραμε ότι το Υπουργείο από το 1983 έχει βάλει σε «αναμονή» τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες χωρίς να θεσμοθετεί τις απαραίτητες οργανικές θέσεις, ενώ την ίδια στιγμή βλέπαμε να ιδρύει ένα τμήμα ΑΕΙ και δύο ΤΕΙ, προκειμένου να παράγει εξειδικευμένους επαγγελματίες

• Μάθαμε την λέξη «απαξίωση», καθώς βλέπουμε τα έργα και τις καινοτόμες δράσεις τόσων ετών να θάβονται

• Μάθαμε τι σημαίνει πολιτική, καθώς οι απαντήσεις της κυβέρνησης σε σχετικές ερωτήσεις βουλευτών των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν μας έδωσαν να καταλάβουμε γιατί δεν χρηματοδοτούμαστε και αν υπάρχει ελπίδα να γίνει αυτό στο μέλλον

• Τέλος, μάθαμε ότι η αδιαφορία για τη δημόσια παιδεία ξεκινά από το πιο κομβικό σημείο της γνώσης και της έρευνας, τις βιβλιοθήκες

Φαίνεται πως το β-εσπάκι του υπουργείου δεν χωράει τους εργαζόμενους των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών, οι οποίοι έχουν πάθει αγκύλωση στην άκρη του δρόμου κάνοντας οτοστόπ για την μετατροπή των συμβάσεων έργου σε αορίστου.

Τελ- ΕΣΠΑ- ντων, εμείς μάθαμε ότι θα Είμαστε Σύντομα Πολίτες Άνεργοι, εσείς ξέρετε από ΕΣΠΑ;

Οι Συμβασιούχοι Εργαζόμενοι των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , , ,

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ: Εκδήλωση – Συζήτηση με συντρόφισσες και συντρόφους που συμμετέχουν σε Escanda, Trapese και Climate Camp

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ: Εκδήλωση – Συζήτηση με συντρόφισσες και συντρόφους που συμμετέχουν σε Escanda, Trapese και Climate Camp

Εκδήλωση – Συζήτηση
με συντρόφισσες και συντρόφους που συμμετέχουν σε:

  • ESCANDA – συλλογικός κοινωνικός χώρος για την αυτοοργάνωση, την διαφορετικότητα και την αυτονομία από την Ισπανία.


Η συλλογικοτητα ESCANDA, μέσα στα 5 χρόνια δράσης της, έχει ασχοληθεί με θέματα όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η λαϊκή παιδεία, η μέθοδος καλλιέργειας ‘permaculture’ και η διεθνής δικτύωση κινημάτων βάσης, πάντα ως ενεργό κομμάτι του παγκόσμιου αντικαπιταλιστικού κινήματος, διερευνώντας και κάνοντας πράξη αντι-εμπορευματικούς και αντι-ιεραρχικούς τρόπους συμβίωσης.

www.escanda.org

  • TRAPESE – συλλογικοτητα λαϊκής παιδείας από την Αγγλία


Η συλλογικοτητα TRAPESE ξεκίνησε το 2004 εμπνευσμένη από την δυναμική διαδικασία της συλλογικής παιδείας και επικεντρώθηκε σε πρακτικά βήματα προς την έμπνευση, την πληροφόρηση και την ενδυνάμωση της δράσης και την ανάπτυξη λειτουργικών εναλλακτικών στον καπιταλισμό, μέσα από διαδραστικά εργαστήρια, παιχνίδια, ταινίες κτλ.
Σε αυτά τα πλαίσια, οργάνωσαν περιοδεία στην Αγγλία όπου εργαστήκαν με 100 ομάδες ερευνώντας θέματα όπως το G8, η παγκόσμια οικονομία και η κλιματική αλλαγή.
Επίσης έχουν εκδώσει το βιβλίο «ΚΑΝΕ ΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ – Ένα Εγχειρίδιο γιατην Αλλαγή του Κόσμου»

(DO IT YOURSELF- A Handbook for Changing the World, Pluto
Press)


trapese.clearerchannel.org

  • Climate Camp UK – κατασκήνωση για την κλιματική δράση από την Αγγλία


Η κατασκήνωση είναι μια προσωρινή οικοκοινότητα που διαρκεί 10 μέρες λειτουργώντας σαν μια βάση για άμεση δράση και περισσότερα από 80 εργαστήρια και συζητήσεις. Είναι βασισμένη στην λογική του DIY (καν’ το μόνη/ος σου) δηλαδή όλες και όλοι συμμετέχουν στην διαχείριση της κουζίνας, την ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, της ανακύκλωσης, του κομπόστ κτλ. Η λήψη αποφάσεων γίνετε χωρίς ιεραρχίες με την διαδικασία της συναίνεσης από όσες κα όσους συμμετέχουν. Προηγούμενες και επόμενες δράσεις 2006 – Σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας DRAX στο Yorkshire, 2007 – Επέκταση αεροδρομίου Heathrow, 2008 – Σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Kingsnorth


www.climatecamp.org.uk

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , , ,

Συμπεράσματα του Συνεδρίου «ο Λόγος των Αποκλεισμένων»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ:  
Ο Λόγος των Αποκλεισμένων 

Το συνέδριο Ο Λόγος των Αποκλεισμένων που πραγματοποιήθηκε στις 7 και 8 Ιουνίου 2008 στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διαφοροποιήθηκε από τα μέχρι τώρα συνέδρια που αναφέρονται στον κοινωνικό αποκλεισμό, γιατί:

α) οι ίδιοι οι εκπρόσωποι διαφόρων συλλογικοτήτων και ομάδων που υφίστανται καθημερινά τις επιπτώσεις του κοινωνικού αποκλεισμού καθόρισαν τη μορφή, τις θεματικές ενότητες και τους εισηγητές του συνεδρίου·

β) αναζήτησε και διαμόρφωσε κοινούς τόπους συνάντησης, διαλόγου και δράσης των διαφόρων ομάδων ενάντια στον πολυκερματισμό και τη διάσπαση·

γ) το πανεπιστήμιο αποτέλεσε χώρο έκφρασης των αποκλεισμένων ομάδων ακυρώνοντας το μέχρι τώρα μονόλογο των ειδικών και δημιουργώντας έτσι ένα κοινωνικό – επιστημονικό προηγούμενο που αμφισβητεί το κυρίαρχο επιστημονικό παράδειγμα. 

Η ιδιαίτερη σημασία αυτού του συνεδρίου σηματοδοτείται από:

1. Τη δημιουργία της πρώτης για τα ελληνικά δεδομένα  «Πανελλήνιας Επιτροπής Ατόμων με Ψυχιατρική Εμπειρία» και τη Διακήρυξη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους από την ψυχιατρική αυθαιρεσία·

2. Τη Διακήρυξη Συλλόγων και Εταιρειών για την Σωματική Υγεία σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας. 
 

Συνημμένα:

  1. Διακήρυξη της Πανελλήνιας Επιτροπής Ατόμων με Ψυχιατρική Εμπειρία
  2. Διακήρυξη επτά συλλογικοτήτων στο πεδίο της σωματικής υγείας

 

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ 

Εμείς τα άτομα και οι εκπρόσωποι συλλόγων, ομάδων και κινημάτων αυτοβοήθειας που συναντηθήκαμε την 7η και 8η Ιουνίου 2008 στη Θεσσαλονίκη συζητήσαμε διεξοδικά την ψυχιατρική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Η κατάσταση στην ψυχική Υγεία στην Ελλάδα δυστυχώς αντί να βελτιώνεται και να εναρμονίζεται με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες εκβαρβαρίζεται  τα τελευταία χρόνια  πισωγυρίζοντας  σε εποχές του αποδιοπομπαίου θύματος–ψυχικά πάσχοντος. Ολοένα και περισσότερο καθημερινές ειδήσεις των ΜΜΕ αναφέρουν κακοποιήσεις, βασανισμούς και κακομεταχείριση ατόμων που εμφάνισαν «κοινωνικά μη αποδεκτή  συμπεριφορά». Γι’ αυτό τον λόγο και αποφασίσαμε να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις μας, ώστε να μπορέσουμε έτσι να ενισχύσουμε τις προσπάθειες για την  υπεράσπιση της ίδιας της αξιοπρέπειάς μας.

– Διεκδικούμε τα δικαιώματά μας σαν άνθρωποι και σαν πολίτες.

– Ζητούμε να εφαρμόζεται η ευρωπαϊκή και η ελληνική νομοθεσία για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

– Ζητούμε να ποινικοποιηθούν οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων μας με σαφείς διατάξεις του νόμου και όχι με γενικότητες. Να ισχύσουν οι διατάξεις του ποινικού κώδικα  εναντίον κάθε παραβάτη των δικαιωμάτων μας, όπως ισχύει για κάθε πολίτη.

– Απαιτούμε  την απόλυτη ενημέρωσή μας για τις παρενέργειες των χορηγούμενων ψυχοφαρμάκων. Επίσης, να έχουμε τη δυνατότητα της επιλογής εναλλακτικών μορφών θεραπείας ακόμα και χωρίς ψυχοφάρμακα. Δηλώνουμε ότι για οποιαδήποτε δραστηριότητά μας δεν θα δεχθούμε την οποιασδήποτε μορφής χορηγία ψυχοφαρμακευτικών  εταιρειών.

– Η εκπροσώπηση και η παρουσία μας σε όσες κατά νόμον και κατά διατάξεων των νόμων θέσεις, να είναι θέσεις ουσίας. Αυτό θα μας δώσει τη δυνατότητα να παρεμβαίνουμε και να ακυρώνουμε τις τυχόν δυσμενείς και μεροληπτικές εναντίον μας θέσεις και αποφάσεις και όχι να έχουμε έναν διακοσμητικό ρόλο όπως έχουμε σήμερα.

– Συνέχιση των εναλλακτικών προς την παροδιασιακή ψυχιατρική προσέγγιση μορφών υποστήριξης από εθνικούς πόρους.

– Απαιτούμε  την ουσιαστική και καθολική επαγγελματική μας αποκατάσταση και ζητούμε οι Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Περιορισμένης Ευθύνης (ΚοιΣΠΕ) να μετατραπούν σε πραγματικούς φορείς επαγγελματικής αποκατάστασης με πλειοψηφική τη συμμετοχή μας στο Διοικητικό Συμβούλιο  και με αναγνώριση όλων των πολιτικών  και δικαιοπρακτικών μας δικαιωμάτων.

– Να κοινοποιηθεί  άμεσα από τους αρμόδιους:

▫ Ποιο είναι το προσδόκιμο επιβίωσης των καταναλωτών συνταγογραφούμενων ψυχοφαρμάκων.

▫ Ποια η αναλογία θανάτων μεταξύ των ψυχασθενών και ίσου δείγματος του γενικού πληθυσμού.

▫ Πόσες εκατοντάδες ψυχικά πάσχοντες πεθαίνουν κάθε χρόνο από τις παρενέργειες των χορηγούμενων ψυχοφαρμάκων.

    ▫ Γιατί δεν ενδιαφέρεται το κράτος γι αυτούς τους θανάτους.

– Καταγγέλλουμε την ψυχιατρική βία και καταστολή, τις μηχανικές και χημικές καθηλώσεις, τις προθέσεις για  «ήσυχα δωμάτια θεραπευτικής απομόνωσης», την ανεξέλεγκτη χορήγηση ψυχοφαρμάκων… Καταγγέλλουμε επίσης και ζητούμε την ακύρωση των εισαγγελικών παραγγελιών για αναγκαστικό εγκλεισμό.

– Ζητούμε η ενδεχόμενη νοσηλεία μας να γίνεται με τρόπο που να σέβεται την προσωπικότητά μας.

– Αντιδρούμε στο δημόσιο εξευτελισμό μας με τη μεταφορά μας στα ψυχιατρεία σαν κακοποιούς και όχι σαν όλους τους πολίτες που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες υγείας.

– Καλούμε τους εργαζόμενους στο χώρο της ψυχικής υγείας να αποδεχτούνε και να εναρμονιστούνε στην καθημερινότητά τους με τις παραπάνω προτάσεις και να υπερασπιστούνε μαζί με εμάς τα δικαιώματά μας.  

Διαπιστώνουμε καθημερινά ότι η προκατάληψη και ο φόβος, μας εμποδίζουν να έχουμε μια ποιότητα ζωής ακόμα και στη σπάνια περίπτωση που έχουμε κάποια εργασία, συνήθως όχι αντάξια των ικανοτήτων και δυνατοτήτων μας. Όσο για την ουσιαστική μας επανένταξη στο κοινωνικό σύνολο ο έντονος ρατσισμός που υπάρχει σε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας απέναντι στα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία το καθιστά πολύ δύσκολο.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους «υγιώς» σκεπτόμενους ανθρώπους, στα κόμματα και στους φορείς  αυτοδιοίκησης να υποστηρίξουνε ενεργά  αυτόν τον αγώνα.

Πάνω απ’ όλα, όμως, απευθυνόμαστε σε όλους τους φίλους και φίλες ανά την Ελλάδα, που βρίσκονται στην ίδια με εμάς κατάσταση, να ανταποκριθούν στο κάλεσμά μας και να πλαισιώσουν το κίνημά μας. 
 

Επικοινωνία: freemindgr@gmail.com  
 
 
 
 
 
 

ΕΠΑΝΑΚΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ 

      Το κείμενο αυτό αποτελεί την κοινή έκφραση του λόγου, του προβληματισμού και των εργασιών επτά διαφορετικών συλλογικοτήτων στο πεδίο της σωματικής υγείας, σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας, του Α.Π.Θ., με αφορμή την κοινωνική πραγματικότητα που ζούμε. Βασίζεται σε μια σειρά κοινών διαπιστώσεων, αναγκών, διεκδικήσεων σε σχέση με ζητήματα που αφορούν όλους εμάς στον τομέα των πολιτικών υγείας, της περίθαλψης, της κοινωνικής πολιτικής, ή αλλιώς σε σχέση με την ασφυκτική καθημερινότητα και τα δικαιώματά μας. 

Κοινή μας διαπίστωση είναι:  

  • Η ανεπάρκεια και η έλλειψη βούλησης του κράτους να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών. Αυτό οδηγεί τους πολίτες στο να καλύπτουν οι ίδιοι τις ανεπάρκειες του υπάρχοντος συστήματος μέσα από πρωτοβουλίες και τη δημιουργία και δραστηριοποίηση συλλογικοτήτων. Συμφέρει δηλαδή στο κράτος να υπάρχουν σύλλογοι και ομάδες αυτοβοήθειας, καθώς σήμερα λειτουργούν σε πολλά ζητήματα αντί του κράτους, το οποίο αποποιείται των ευθυνών του, μεταθέτοντας αυτές στους συλλόγους και τις ομάδες. Είναι ιστορικά διαπιστωμένο ότι το κίνητρο μιας τέτοιας επιλογής είναι κυρίως οικονομικό.
  • Η αδυναμία του κράτους στο να παρέχει ποιότητα ζωής στους πολίτες και να ενσωματώνει τη διαφορετικότητα μέσα στο εχθρικό και απροσπέλαστο αστικό περιβάλλον δεν οφείλεται μόνο στην έλλειψη οργάνωσής του. Η αδυναμία αυτή αποτελεί περισσότερο συνειδητή πολιτική παροχής επιδομάτων, διαχείρισης, κατακερματισμού και αφομοίωσης κάθε μορφής συλλογικής αντίστασης και πρωτοβουλίας. Αυτή η επιδοματική πολιτική του κράτους περιορίζεται στη διαπραγμάτευση επιμέρους διευκολύνσεων με μία προνομιακή και πελατειακή λογική απέναντι σε πολίτες με προβλήματα, εκπαιδεύοντάς τους στην παθητικότητα και την παραίτηση, οδηγώντας τους ουσιαστικά στον αποκλεισμό.
  • Η γραφειοκρατία της κρατικής μηχανής, που δυσχεραίνει τους πολίτες με προβλήματα υγείας, υποβάλλοντάς τους σε διαδικασίες ελέγχου, αμφισβήτησης ακόμα και της ύπαρξης του προβλήματός τους και εξευτελισμού.
  • Η κυριαρχία του μονολόγου των ειδικών θεωρητικά και πρακτικά στα ζητήματα υγείας και ο παραγκωνισμός της εμπειρίας, του λόγου και των δικαιωμάτων των ίδιων των ενδιαφερομένων.
  • Ο πολυκερματισμός του κοινωνικού χώρου των ατόμων με προβλήματα υγείας, όσον αφορά στη δραστηριοποίηση και διεκδίκηση δικαιωμάτων μέσα από επιμέρους συλλόγους. Αυτή η αποσπασματική λογική αποδυναμώνει τα αιτήματα που διεκδικούνται κάθε φορά, δημιουργεί διάσπαση, ανταγωνισμό και τριβές ανάμεσα στις πρωτοβουλίες των πολιτών που ουσιαστικά διεκδικούν κοινά ζητήματα. Από την άλλη εξυπηρετεί το κράτος, αφού του εξασφαλίζει το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα να συζητά ξεχωριστά με τον κάθε σύλλογο και να διαχειρίζεται έτσι τα κοινά δικαιώματα των πολιτών με επιμέρους υποσχέσεις και με αποσπασματικές δεσμεύσεις.

 

Ως αντίδραση σε αυτές τις διαπιστώσεις προτάσσουμε: 

  • Την ανάγκη, να είναι πρωταγωνιστής στα ζητήματα υγείας ο άμεσα ενδιαφερόμενος, ο πάσχων. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι ανάγκες και ο λόγος των ίδιων των ενδιαφερομένων. Το άτομο οφείλει να έχει τον πρώτο λόγο στη πορεία του από τον αποκλεισμό στην ανασυγκρότηση, ανάπτυξη, διεκδίκηση της ζωής και της αξιοπρέπειάς του. Το κράτος έχει υποχρέωση να ακούσει το λόγο του πάσχοντα και να πλαισιώσει ανάγκες και πρωτοβουλίες του, μέσα από υπηρεσίες που θα ελέγχονται από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους.
  • Τη δημιουργία μιας διαρκούς οριζόντιας συνάντησης προσώπων από διάφορες συλλογικότητες για ζητήματα υγείας με διάρκεια στο χρόνο και στη δραστηριοποίηση. Μια οριζόντια συνάντηση μεταξύ των συλλογικοτήτων μπορεί να αποβεί χρήσιμη αν δεν εξαντλείται στην ανταλλαγή και κατάθεση παραπόνων, αλλά περνά, μέσα από την κοινή εμπειρία, στην κινητοποίηση σε δράσεις προς την αλλαγή.
  • Το γεγονός ότι η διαφορά ως προς την φύση των διαφορετικών προβλημάτων δεν πρέπει να αποτελεί σημείο διάσπασης των συλλογικοτήτων, καθώς ο προβληματισμός, οι ανάγκες, ο προσανατολισμός είναι κοινός. Το ζητούμενο είναι να αναδειχθεί αυτός ο κοινός τόπος, γιατί μόνο τότε μπορεί να ασκηθεί πίεση στο κράτος, καθώς θα έχει να αντιμετωπίσει μια ευρύτερη συλλογικότητα με κοινές, συνολικές διεκδικήσεις και προτάσεις. Με μια τέτοια λογική θα αυξηθεί η διαπραγματευτική ισχύς των διαφόρων ομάδων, παρά τις επιμέρους ιδιαιτερότητες της κάθε ομάδας, αφού όλοι έρχονται αντιμέτωποι με το ελλειμματικό σύστημα υγείας και κοινωνικής πολιτικής, την αδιαφορία και τις γενικές και αόριστες υποσχέσεις.
  • Η φωνή των αποκλεισμένων απουσιάζει από το πανεπιστήμιο και την επιστημονική κοινότητα, όπου κυριαρχεί ο μονόλογος των ειδικών σχετικά με τα ζητήματα υγείας, τις πολιτικές και τις πρακτικές που υιοθετούνται. Σε επίπεδο πανεπιστημίου και επιστήμης είναι αναγκαία η δημιουργία χώρων συμμαχιών. Να ακουστεί ένας άλλος λόγος στο Πανεπιστήμιο, εξίσου επιστημονικός, ο λόγος των ίδιων των ενδιαφερομένων, από τους οποίους συνήθως αφαιρείται απόλυτα. Να υπάρξει αποκατάσταση της εξουσίας και της διαμόρφωσης των πραγμάτων, μέσα από την ανάδειξη της εμπειρίας, της γνώσης, του βιώματος, της ματιάς των ανθρώπων που έχουν προβλήματα υγείας, έτσι ώστε οι ειδικοί να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους, να μάθουν από τους πάσχοντες.

 

Προσανατολιζόμαστε περισσότερο: 

  • Στη δραστηριοποίηση σε σχέση με τα ζητήματα που μας αφορούν, αντί της παθητικότητας και της προνοιακής λογικής
  • Στην ανάδειξη του κοινού τόπου των ζητημάτων υγείας, αντί του ανταγωνισμού ανάμεσα στις συλλογικότητες
  • Στη διεκδίκηση μέσα από αυτόν τον κοινό τόπο, αντί της αποσπασματικότητας και της αφομοίωσης
  • Στον αγώνα για αξιοπρέπεια, που τα αυτονόητα δικαιώματά μας μας εξασφαλίζουν, αντί της παραίτησης και του αποκλεισμού
  • Στην ανάδειξη του λόγου, της εμπειρίας και της γνώσης των πασχόντων, αντί του μονολόγου της επιστημονικής κοινότητας

Συμμετέχουν οι: 

  • Σύλλογος Καρκινοπαθών Μακεδονίας-Θράκης
  • Σύλλογος Νεφροπαθών Βορείου Ελλάδος
  • Σύλλογος Γονέων Παιδιών Πασχόντων από Κακοήθη Νοσήματα Βόρειας Ελλάδας, «ΛΑΜΨΗ»
  • Σύλλογος Γονέων Παιδιών  Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία Θεσσαλονίκης
  • Ένωση Γονέων Διαβητικών Παιδιών και Εφήβων Βορείου Ελλάδος
  • Σύλλογος  Βορείου Ελλάδος για  Άτομα με Συγγενείς  Καρδιοπάθειες, «ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ»
  • Ελληνική Εταιρεία για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας
  • Πρόγραμμα Προαγωγής Αυτοβοήθειας, Α.Π.Θ.

 

Επικοινωνία:

Τηλ.: 2310500477-8

e-mail: selfhelp@auth.gr

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , , ,

2 νέα τεύχη περιοδικών κριτικής ψυχολογίας

Το περιοδικό Annual Review of Critical Psychology και το νέο περιοδικό Subjectivity (πρώην Ιnternational Journal of Critical Psychology) έβγαλαν τα νέα τεύχη τους για το καλοκαιρινό σας διάβασμα.
Δεν θα τα αναφέραμε αν ήταν με συνδρομή, αλλά και τα δυο περιοδικά αποφάσισαν να ακολουθήσουν το open access, open content, κάτι που είναι πολύ θετικό.

Το τεύχος 6 του Annual Review of Critical Psychology (το οποίο επιμελείται το Discourse Unit Manchester) έχει ως θέμα το Asylum & Migration και περιεχόμενα:

Introduction
Jane Callaghan and Rose Capdevila

ARTICLES

Manchester – local and global , place and space
Pauline Mottram

Re-remembering and re-imagining relational boundaries: sibling narratives of migration
Jenny Altschuler

‘My mother would worry every single time I went out…’: Meanings of Ethnicities and Sexualised Coercion
Bodil Pedersen

‘Everybody is welcome, but..’ Talking of emotions and with emotions about refugees; a psychosocial discursive analysis
Bruna Seu

Moving relationships / shifting alliances: constructions of migration in the leftist anti-racist movement in Athens
Alexandra Zavos

Justifying Harsh Treatment of Asylum Seekers through the Support of Social Cohesion
Simon Goodman

Gender, race and culture: Unpacking discourses of tradition and culture in UNHCR refugee policy
Ingrid Palmary

Commentary

Suffering children, dead babies and the appeal of the universal child
Lindsay O’Dell

Book Review

Review of Ron Roberts, R. (ed.) Just war . Ross-on-Wye: PCCS Books, 2007
Jane Callaghan

Ενώ το Subjectivity, σε ένα εισαγωγικό τεύχος για την προσέγγιση της υποκειμενικότητας, παρουσιάζει κυρίως θεωρητικά άρθρα:

Editorial

Creating Subjectivities FREE

Lisa Blackman, John Cromby, Derek Hook, Dimitris Papadopoulos and Valerie Walkerdine

Subjectivity 22: 1-27; doi:10.1057/sub.2008.8

Top

Original Articles

I Eat an Apple. On Theorizing Subjectivities FREE

Annemarie Mol

Subjectivity 22: 28-37; doi:10.1057/sub.2008.2

Experimenting with Refrains: Subjectivity and the Challenge of Escaping Modern Dualism FREE

Isabelle Stengers

Subjectivity 22: 38-59; doi:10.1057/sub.2008.6

What Divides the Subject? Psychoanalytic Reflections on Subjectivity, Subjection and Resistance FREE

Lynne Layton

Subjectivity 22: 60-72; doi:10.1057/sub.2008.3

Subjectivity or Psycho-Discursive Practices? Investigating Complex Intersectional Identities FREE

Margaret Wetherell

Subjectivity 22: 73-81; doi:10.1057/sub.2008.7

I Just Don’t Know What Got into Me: Where is the Subject? FREE

Nigel Thrift

Subjectivity 22: 82-89; doi:10.1057/sub.2008.1

A.N. Whitehead and Subjectivity FREE

Paul Stenner

Subjectivity 22: 90-109; doi:10.1057/sub.2008.4

Intersubjectivity and Intercorporeality FREE

Thomas J Csordas

Subjectivity 22: 110-121; doi:10.1057/sub.2008.5

Blogged with the Flock Browser

Tags: , , ,