Συγκέντρωση Ενημέρωσης Διαμαρτυρίας στο Χαλάνδρι για την εγκατάτελιψη της Ψυχικής Υγείας (24/4)

Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ (ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ)
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010 (ΑΠΟ 11.00 πμ ΕΩΣ 15.00 μμ)

ΑΜΕΣΟΣ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΤΗΣ ΕΨΥΠΕ

ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝΩΝ

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 – μετά τη διεθνή κατακραυγή που προκάλεσε η δημοσιοποίηση των τραγικών συνθηκών διαβίωσης των ψυχικά ασθενών στο ίδρυμα της Λέρου – ξεκίνησε στη χώρα μας η προσπάθεια για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, με την υποστήριξη (και τη χρηματοδότηση) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κύριος στόχος της μεταρρύθμισης είναι η στροφή από την ιδρυματική περίθαλψη, δηλ. τον εγκλεισμό των ανθρώπων με ψυχοκοινωνικά προβλήματα σε μεγάλα ιδρύματα-άσυλα και τον κοινωνικό αποκλεισμό, προς την κοινοτική φροντίδα, δηλ. τη στέγαση, την υποστήριξη και την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων σε κοινοτικές δομές, όπως οικοτροφεία, ξενώνες, κέντρα ημέρας κ.α..

Στο πλαίσιο αυτών των προσπαθειών, τα τελευταία είκοσι χρόνια έχουν δημιουργηθεί πολλές κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας από τον δημόσιο και τον μη-κερδοσκοπικό τομέα. Κάποια ιδρύματα έκλεισαν και πολλοί άνθρωποι με ψυχικά προβλήματα ή με νοητική υστέρηση ζουν ενταγμένοι στο κοινωνικό σύνολο. Καταρτίζονται, εργάζονται και υποστηρίζονται στην καθημερινότητά τους από ειδικούς ψυχικής υγείας.

Δυστυχώς, το Υπουργείο Υγείας πριν από τέσσερα χρόνια -επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας- άρχισε να εγκαταλείπει την ψυχιατρική μεταρρύθμιση πριν να ολοκληρωθεί. Η υποχρηματοδότηση των μη-κερδοσκοπικών φορέων ψυχικής υγείας οδήγησε τις κοινοτικές δομές σε αδιέξοδο. Οι εργαζόμενοι παρέμεναν απλήρωτοι για πολλούς μήνες και αρκετοί αναγκάστηκαν να παραιτηθούν, ενώ κάποιες δομές ανέστειλαν τη λειτουργία τους.

Όλα αυτά τα χρόνια, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις ενάντια την απαξίωση και την υποβάθμιση των δομών ψυχικής υγείας. Ερωτήσεις από βουλευτές, τόσο στη Βουλή όσο και στο Ευρωκοινοβούλιο, και διαμαρτυρίες από ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς (Συνήγορος του Πολίτη, Παιδοψυχιατρική Εταιρεία, Mental Health Europe κ.α.), οδήγησαν την Ε.Ε. να θέσει την ψυχιατρική μεταρρύθμιση υπό επιτήρηση και να συνυπογράψει, τον περασμένο χρόνο, με το Υπουργείο Υγείας μια συμφωνία που εξασφαλίζει τη λειτουργία των κοινοτικών δομών και τη συνέχεια της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.

Όμως, η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. δεν τηρήθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και συνεχίζει να μην τηρείται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις του σημερινού πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου αλλά και τις πρόσφατες δημόσιες δηλώσεις της υπουργού Υγείας Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και της υφυπουργού Φώφης Γεννηματά.

Πριν από λίγες ημέρες, πληροφορηθήκαμε ότι η Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) απέστειλε στο Υπουργείο Υγείας αίτηση διακοπής λειτουργίας όλων των δομών της. Συγκεκριμένα, η Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. λειτουργεί τρεις ξενώνες για άτομα με ψυχικά προβλήματα και νοητική υστέρηση («Θέτις», «Αριάδνη», «Οδυσσέας»), έναν ξενώνα φροντίδας παιδιών («Μελία»), ένα κέντρο ημέρας εφήβων («Ωρίωνας») και μια συμβουλευτική γραμμή για παιδιά και εφήβους, ενώ από πέρσι έχει σταματήσει η λειτουργία του Θεραπευτικού Ξενώνα Εφήβων «ΙΡΙΣ».

Μπροστά στον ορατό πλέον κίνδυνο να διακοπεί η λειτουργία των δομών ψυχικής υγείας της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε., αλλά και άλλων ανάλογων δομών της χώρας μας, με τραγικές συνέπειες για τους ανθρώπους που φιλοξενούνται και υποστηρίζονται σε αυτές, οι (απλήρωτοι για τέταρτο μήνα) εργαζόμενοι στις κοινοτικές δομές της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. αποφασίσαμε:

  • Να οργανώσουμε συγκεντρώσεις ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με τον κίνδυνο να εγκαταλειφθούν οι προσπάθειες για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση σε μια χρονική στιγμή που οι ανάγκες για φροντίδα ψυχικής υγείας είναι αυξημένες
  • Να διαμαρτυρηθούμε, με όποιο τρόπο ή μέσο διαθέτουμε, για την επικείμενη διακοπή λειτουργίας των δομών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και ψυχικής υγείας που λειτουργεί η Ε.Ψ.Υ.Π.Ε., ένας φορέας που για μια 20ετία συμμετέχει στην ψυχιατρική μεταρρύθμιση
  • Να καταγγείλουμε δημόσια την υποκριτική στάση της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας και της σημερινής κυβέρνησης που συνεχίζει να αθετεί τη συμφωνία με την Ε.Ε. για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, ενώ προεκλογικά κατήγγειλε την προηγούμενη κυβέρνηση για την αθέτηση της ίδιας συμφωνίας.
  • Να ζητήσουμε τη συμπαράσταση όλων των ενεργών πολιτών για να φτάσει η φωνή μας στους κυβερνώντες και να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να παίζουν ούτε με την ψυχική υγεία των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων ούτε με τους μισθούς των (ούτως ή άλλως) χαμηλόμισθων εργαζομένων στην ψυχική υγεία.

Οι εργαζόμενοι στις κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.

Επικοινωνία: seepsype@gmail.com

cfp: SELF, PSYCHOANALYSIS AND SOCIETY IN THE 21ST CENTURY

RC36 symposium
Gothenburg, Sweden
July 10, 2010

The relationship of self and society has intrigued philosophers, psychoanalysts, and sociologists for over a century. In the early part of the last century, as economic conditions fostered alienation, malaise and despair, the neo-Marxist Frankfurt School, among the first scholars influence by both the Economic and Philosophical Manuscripts, as well as Freudian psychology, began to investigate and theorize the social psychological factors that disposed certain people to Fascism. At about the same time, in the US, scholars such as Cooley, James and above all GH Mead began to think about socialization and the formation of self. These early perspectives played a major role in the rise of symbolic interactionism.

These theories have seen a number of developments and transformations. While the work of Reich, Fromm, Adorno and Horkhiemer was groundbreaking, Marcuse, Habermas and Jessica Benjamin have added to that tradition. Surely the work of Althusser, Lacan and Foucault has added a number of other concerns and dimensions.

For the past few years, a number of scholars have gathered together before the American Sociological Association meetings to discuss the vagaries of contemporary selfhood, largely, but not exclusively from a psychoanalytical perspective. This year, given the many European and International scholars that will be attending the ISA, we decided to move our venue to Gothenburg, Sweden, and schedule our meeting the day before ISA meets. The meeting will be sponsored by RC36 Alienation Theory and Research.

We would like to invite all interested scholars to join us in what have been among the most stimulating meetings. Please send an abstract of about 200-250  words to Lauren Langman, Llang944@aol.com and Lynne Chancer,lchancer@hunter.cuny.edu. Please send by April 30, 2010.

Marxism & Psychology: Προκαταρκτικό πρόγραμμα

Το προκαταρκτικό πρόγραμμα για το συνέδριο Marxism & Psychology στο μακρινό Καναδά τον Αύγουστο 2010,  ανακοινώθηκε και είναι πολύ ενδιαφέρον, για να το βλέπουμε εμείς και να ζηλεύουμε.

Μπορείτε να το κατεβάσετε σε pdf από εδώ.

Βιβλιοπαρουσίαση στη Θεσσαλονίκη: Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα

Σάββατο 17/04, 8:30μ.μ.,

Βιβλιοπαρουσίαση:

«Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα: Εμπειρίες επιτυχημένης διακοπής νευροληπτικών, αντικαταθλιπτικών, λιθίου και άλλων ρυθμιστικών της διάθεσης, Ritalin και αγχολυτικών»

επιμέλεια: Lehman Peter, Εμμανουηλίδου Άννα.

Παρουσιάζουν:

Σταύρος Γκουγκουσκίδης, Ψυχολόγος,

Άννα Εμμανουηλίδου, Ψυχολόγος-Μεταφράστρια του βιβλίου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Κοινωνικό Κέντρο – Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23 & Βενιζέλου, στη Θεσσαλονίκη.
τηλ. 2310 241015, στη σειρά Χειροποίητη Μηχανή Αναζήτησης

www.socialcenter.gr

info@socialcenter

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ

Tα εν οίκω μη εν δήμω: Είναι τα εργασιακά δικαιώματα ανθρώπινα δικαιώματα

Στα πλαίσια του προβληματισμού, της κριτικής και της αλληλεγγύης που αναπτύσσεται εδώ σε βάθος χρόνου για τις εργασιακές συνθήκες των επαγγελματιών (ψυχικής υγείας) στις ΜΚΟ, αναδημοσιεύεται αυτό το κείμενο που υπογράφουν αλληλέγγυοι & αλληλέγγυες σε σχέση με μια απόλυση εργαζομένης στην Διεθνή Αμνηστία.
Το μόνο δεδομένο είναι πως χρειάζεται άγριος συνδικαλισμός…

Μπορείτε να το δείτε και στο indy.gr

Τα εν οίκω μη εν δήμω:

τα εργασιακά δικαιώματα είναι ανθρώπινα δικαιώματα;

Στην ιστοσελίδα της Διεθνούς Αμνηστίας ανάμεσα σε άλλα διαβάζουμε και τα εξής:

«[…] Βασικές αξίες μας η αλληλεγγύη σε παγκόσμιο επίπεδο, η αμεροληψία και η διαφάνεια, η δημοκρατία και ο αμοιβαίος σεβασμός. […] Η Διεθνής Αμνηστία αναλαμβάνει δράση για τον τερματισμό των σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η σωματική και ψυχική ακεραιότητα, η ελευθερία της έκφρασης και της συνείδησης, η ελευθερία από διακρίσεις. Η δράση μας περιλαμβάνει ένα πολύ ευρύ φάσμα θεμάτων. Υπερασπιζόμαστε τους κρατούμενους της συνείδησης, της βίας, αλλά και της φτώχειας. Αγωνιζόμαστε για τον τερματισμό της βίας κατά των γυναικών, την κατάργηση της θανατικής ποινής, των βασανιστηρίων και του περιορισμού των ελευθεριών στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας.» Για την καταπολέμηση των διακρίσεων που υφίστανται οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, οι μειονότητες, αλλά και οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.»

Πρόθεσή μας δεν είναι να τοποθετηθούμε πολιτικά (όχι γιατί μας είναι αδιάφορο, αλλά γιατί δεν υπηρετεί τη σκοπιμότητα του παρόντος κειμένου) πάνω στην φυσιογνωμία, τους στόχους και το έργο που παράγει η συγκεκριμένη ΜΚΟ. Αυτό στο οποίο εστιάζουμε είναι η επιχειρηματική της πλευρά. Στο πεδίο αυτό αναγνωρίζουμε εργασιακές σχέσεις που και εμείς βιώνουμε ως εργαζόμενοι/ες σε διάφορα τμήματα της καπιταλιστικής παραγωγής (κυρίως μάλιστα του ιδιωτικού τομέα). Επομένως η θέση μας ως εργαζόμενοι είναι αυτή που μας υπαγορεύει την αλληλεγγύη προς την πρόσφατα απολυμένη Χρύσα Μ.

Για να το πούμε με πιο απλά λόγια, πρόκειται για υπόθεση που αφορά το εργατικό δυναμικό που υλοποιεί το στόχο της Δ.Α. περί οικονομικής αυτονομίας. Μιλάμε δηλαδή για ανθρώπους που βιοπορίζονται μέσω της συγκεκριμένης εργασιακής συνθήκης και όχι για εθελοντές. Ειδικότερα, αναφερόμαστε στον τομέα εκείνο που έχει ως στόχο να βρει οικονομικούς υποστηρικτές του έργου της Δ.Α. Πρόκειται για μια απαιτητική, δύσκολη και επαναληπτική δουλειά. Είναι τα «παιδιά» που μας προσεγγίζουν στο δρόμο, και η ομάδα του γραφείου που επεξεργάζεται τις αιτήσεις των υποστηρικτών, στην οποία ανήκε μέχρι πρότινος και η Χρύσα Μ. Μολονότι νευραλγικός τομέας για την λειτουργία οποιασδήποτε ΜΚΟ, οι εργαζόμενοι αυτοί αποτελούν και το πιο υποβαθμισμένο κομμάτι του εργατικού δυναμικού τους. Είναι χαμηλά αμειβόμενοι, στο παρελθόν ανασφάλιστοι, σε συνθήκες που μπορούν να χαρακτηριστούν «γκρι». Δούλευαν συχνά με συμβάσεις έργου, ενώ η σχέση τους με την οργάνωση ήταν εξαρτημένη (ύπαρξη ωραρίου, συγκεκριμένου χώρου εργασία, προϊσταμένου κλπ). Οι παράπλευρες απώλειες, όπως όλοι γνωρίζουμε, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι οι προβλεπόμενες οποιασδήποτε επισφαλούς εργασίας (απουσία πληρωμένων αδειών και αργιών, μη καταβαλλόμενα δώρα κλπ.).Συγκεκριμένα η Δ.Α. μετά από πιέσεις των εργαζομένων ναι μεν προχώρησε στη σύναψη συμβάσεων εργασίας όπως όφειλε να είχε κάνει πολύ νωρίτερα, επί της ουσίας όμως ποτέ δεν αποδόθηκαν στους εργαζόμενους ένσημα και δεδουλευμένα από την περίοδο της «γκρι»εργασίας τους. Τελικά στο σκηνικό της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης οι χαμηλότεροι στην ιεραρχία, οι αντικειμενικά πιο αδύναμοι, γίνονται ολοένα και πιο αναλώσιμοι. Η εργοδοσία, επικαλούμενη την «κρίση», καταπατεί διαρκώς βασικά εργασιακά δικαιώματα, απαιτεί την αύξηση της παραγωγικότητας με ταυτόχρονη μείωση ωραρίου εντατικοποιώντας έτσι την ίδια την εργασία (δεν είναι ούτε ευχάριστο, ούτε «ανθρώπινο» να πρέπει ο ίδιος όγκος δουλειάς να βγαίνει σε ολοένα και λιγότερες ώρες).

Αναρωτιόμαστε κατά πόσο μια οργάνωση, «υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», που δημόσια υιοθετεί σε καμπάνια της το «Οι διακρίσεις γίνονται δίπλα μας. Ας τις τερματίσουμε», στο εσωτερικό της μπορεί να εφαρμόζει τις τακτικές οποιασδήποτε «σκληρής» καπιταλιστικής επιχείρησης. Η συγκεκριμένη παρατήρηση δεν αποτελεί γενικόλογη εικασία.

Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και οι Οργανώσεις που αναφέρονται σε αυτά δεν ανέχονται ούτε διαπλοκές, ούτε ζυμώσεις και πυροτεχνήματα κακού συνδικαλισμού. […] Στα πλαίσια της πανταχού οικονομικής κρίσης και σε Παγκόσμιο επίπεδο, καλώς ή κακώς θα επιβιώσουν ΜΟΝΟ οι έχοντες σύνεση και διάθεση για συνεργασία. Όσοι δεν ανταποκρίνονται στα παραπάνω απλά, μόνοι τους μια μέρα θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες. Είναι αποδεδειγμένο ότι κινήσεις και δράσεις του παρελθόντος που εκφράζονται με μικροπολιτικές, απλά ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΟ.”

 

Αν θέλαμε να σας προκαλέσουμε σε παιχνίδι πολλαπλών επιλογών θα μπορούσαμε να σας δώσουμε ως εναλλακτικές πηγές του παραπάνω κειμένου, δήλωση του ΣΕΒ, εσωτερικό paper μεγάλης ιδιωτικής εταιρείας, απάντηση μάνατζερ της Coca Cola σε συνάντηση με εκπροσώπους εργαζομένων, και πάει λέγοντας. Για να μη σας παιδεύουμε πρόκειται για απόσπασμα από email της διευθύντριας του ελληνικού τμήματος της Δ.Α., στη διάρκεια των προστριβών που είχε με την απολυμένη και τους άλλους εργαζόμενους.

Δικαιούμαστε λοιπόν να ρωτήσουμε, όπως το οποιοδήποτε αφεντικό μας, εάν έχει επίγνωση του τι σημαίνει να διαβιεί κάποιος με 400 ευρώ το μήνα και εάν η άποψή της περί συνδικαλισμού υπονοεί ότι δεν μπορεί σε μια ΜΚΟ να διατυπώνεται οποιαδήποτε διεκδίκηση, διότι απλά η πάλη των τάξεων τερματίζεται ακριβώς έξω από τα γραφεία της οργάνωσης. Μήπως το επόμενο βήμα είναι η αυτονόητη κατάργηση του ίδιου του συνδικαλισμού; Αν πάλι, επειδή δεν είμαστε κακοπροαίρετοι άνθρωποι, τα παραπάνω δεν αποτελούν συνολικά τακτική της ίδιας της ΜΚΟ, αλλά προϊόντα υπερβάλλοντος ζήλου μιας σκληρής και αποτελεσματικής μάνατζερ που θα την προσλάμβανε η HSBC, τότε ισχύει το κατά τα κοινά λεγόμενο ρητό: «δεν ήξερες, δε ρώταγες».

Το παρόν κείμενο δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πρώτου τύπου πληροφόρηση προς τα μέλη του ελληνικού τμήματος της Δ.Α., ώστε να γνωρίζουν αυτά που ενδεχομένως, ως ασήμαντα, η διεύθυνση ποτέ δεν θα τους δημοσιοποιούσε. Θεωρούμε αυτονόητο ότι πρέπει να ανοίξει στο εσωτερικό της Δ.Α. η συζήτηση που αφορά αν τα εργατικά δικαιώματα αποτελούν ή όχι αναπόσπαστο τμήμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στη βάση αυτή, το περιεχόμενο της συζήτησης αλλά και η έμπρακτη εφαρμογή των συμπερασμάτων της αναπόφευκτα θα κριθούν δημόσια.

Εις το επανιδείν

Αλληλέγγυοι και Αλληλέγγυες

<!–

–> <!–

–> <!–

–> <!–

–>

<!–
–> <!–

–> <!– –> <!–

–>

Ανοιχτή Διάλεξη του Sandro Mezzandra στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης.

Το κέντρο Σπουδών Φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου και το ερευνητικό πρόγραμμα GeMIC διοργανώνουν την Παρασκευή 16 Απρίλη 2010 διάλεξη του Sandro Mezzadra, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Bologna, με τίτλο «Κινήματα και Αγώνες της Μετανάστευσης σε μια Μετα-Αποικιακή Ευρώπη» (Movements and Struggles of Migration in a Postcolonial Europe)

Η διάλεξη θα γίνει στις 20:00, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης (χάρτης).

Η ομιλία θα είναι στα Αγγλικά με ταυτόχρονη μετάφραση.

Θα ακολουθήσει μπουφές με φαγητό και Αφρικανική μουσική από την  Ένωση Αφρικανών Γυναικών.

Μπαρ με ποτά θα υπάρχει πριν και μετά τη διάλεξη, τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την υποστήριξη της εκστρατείας “Save Munting Nayon” που οργανώνει η ένωση KASAPI – Unity of Filipino Migrant Workers.