Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ: επιτέλους κίνηση

http://svemko.espivblogs.net/
Με σύνθημα «Είμαστε Εργαζόμενοι, Όχι Εθελοντές», ένα νέο σωματείο που έλειπε, ξεκίνησε την οργάνωσή του…
Μακάρι να είναι και όχημα οριζόντιου συνδικαλισμού και ατόμων από το χώρο της ψυχικής υγείας

Κάλεσμα σε Συνέλευση του Σωματείου Βάσης Εργαζομένων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις την Πέμπτη 7.00 μ.μ. , 24.6.2010 στο Αυτόνομο Στέκι, (Ζωοδόχου Πηγής 95 – 97 & Ισαύρων).

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στις ΜΚΟ να έρθουν στις συνελεύσεις του Σωματείου, να γνωριστούμε και να συζητήσουμε τα προβλήματα και να βρούμε μαζί τις λύσεις.

Να πάρουμε την ζωή μας από τα χέρια τους.

Αυτο-οργάνωση – Αντίσταση

Συλλογικότητες – Σωματεία Βάσης – Αδιαμεσολάβητος συνδικαλισμός

24-25/6: Νικώντας τον Φόβο, Χαράζοντας Διαδρομές Χειραφέτησης



Αθήνα: Στις 24 και 25 Ιουνίου, στη Ν. Φιλαδέλφεια, άτομα και συλλογικότητες με εμπειρίες ψυχιατρικού χαρακτήρα, παίρνουν, ξανά, το λόγο. Ανθρωποι που βιώνουν, ή βίωσαν στο παρελθόν, τέτοιες εμπειρίες και που πάλεψαν, ενάντια σε κάθε είδους εμπόδια και προκαταλήψεις, για τη δυνατότητα να παίρνουν το λόγο και να συμμετέχουν.

Ανθρωποι που δέχονται θεραπευτική φροντίδα χωρίς ν’ απαρνούνται ή να παραχωρούν την ατομική ιδιαιτερότητά τους και την υποκειμενικότητά τους, καθώς και τον κοινωνικό τους ρόλο.

Ανθρωποι που βρήκαν, ή αναζητούν δρόμους ανάρρωσης, άνθρωποι που θέλουν να ενθαρρύνουν άλλους, ή να ενθαρρυνθούν οι ίδιοι για να χαράξουν τις δικές τους προσωπικές διαδρομές χειραφέτησης.

Αν, όπως τονίστηκε πέρσι, Αποϊδρυματοποίηση της Ψυχιατρικής σημαίνει όχι μόνο την υπέρβαση των τειχών του εγκλεισμού, αλλά και των νοητικών σχημάτων που ακυρώνουν και απαξιώνουν κάθε χειρονομία του ‘άλλου’, υποβαθμίζοντάς την έτσι σε απλό σύμπτωμα – αν Αποϊδρυματοποίηση σημαίνει όχι μόνο την έξοδο από το ψυχιατρείο, αλλά και την αμφισβήτηση των εξουσιαστικών σχέσεων και του μονολόγου των ειδικών μέσα από την ανάδυση των «νέων υποκειμένων» (των «ασθενών», των οικογενειών κλπ) σε συνθήκες ισότιμου διαλόγου, τότε η ανάκτηση του λόγου από τους άμεσα ενδιαφερόμενους είναι η κατ΄ εξοχήν θεραπευτική πράξη, αυτή που τους δίνει τη δυνατότητα έκφρασης σκέψεων και αναγκών και η οποία παίζει κομβικό ρόλο στην ανάκτηση της προσωπικής ταυτότητας και των δικαιωμάτων.

Η συνάντηση της 24-245 Ιουνίου στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι μια ευκαιρία για συνεύρεση, για αμοιβαία γνωριμία, για ν’ αφηγηθεί κανείς τη δική του ιστορία και ν’ ακούσει τις αφηγήσεις των άλλων, για επαφή με εμπειρίες και κινήματα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία και Αγγλία), για να επεξεργαστούμε τις διαδρομές που έχουμε ήδη ανοίξει, αλλά και να επινοήσουμε και να βάλουμε σε κίνηση καινούργιες.

Ο καθένας μπορεί και πρέπει να κάνει την εποικοδομητική του κριτική, να μπει σε σχέση με τους άλλους και να συμβάλει στη συζήτηση για το «στίγμα» που εξακολουθεί να περιβάλλει τον λεγόμενο «ψυχικά ασθενή».

Να ξαναδούμε τα αιτήματα στα οποία κατέληξε η περσινή συνάντηση (για θέσεις εργασίας, για τους ΚΟΙΣΠΕ, για αύξηση των επιδομάτων, για το ξεπέρασμα των πρακτικών της ιδρυματικής βαρβαρότητας με την αλλαγή των παραδοσιακών νοοτροπιών και την οικοδόμηση ριζικά εναλλακτικών κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας που σέβονται τον «ψυχικά πάσχοντα» κλπ) μέσα στις σημερινές συνθήκες που ανατρέπουν δραματικά τα όποια κεκτημένα δικαιώματα (έστω και λίγα) δεκαετιών.

Να φανταστούμε και να σχεδιάσουμε όλοι μαζί αυτό που θεωρούμε ως ψυχική υγεία για τον καθένα, αλλά και μια ζωή βιώσιμη για όλους.

Και όλοι μαζί να μιλήσουμε, να σκεφτούμε και να δούμε πώς διεκδικούμε και πώς παλεύουμε για ψυχική υγεία και για ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, πώς προσανατολιζόμαστε στο σήμερα, όχι στο «ύστατο σήμερα», στο οποίο θέλουν να μας εγκλωβίσουν, αλλά σ’ ένα σήμερα που ανοίγεται στο αύριο, στο μέλλον.


24-25 Ιουνίου 2010
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας (Ν. Τρυπιά 45)
Προσέλευση 09.00 π.μ.
Εναρξη εργασιών 10.00 π.μ

Πρόγραμμα:
Πέμπτη 24 Ιουνίου
09.00 Προσέλευση
10.00 Έναρξη
10.00-10.30 Χαιρετισμοί: Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας
Διοικητής ΨΝΑ
10.30-12.00 Η Ψυχική Υγεία σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Εμπειρίες, εμπόδια, προκλήσεις και προοπτικές από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Συντονισμός: Μαρία Κακογιάννη
Gisella Trincas (πρόεδρος της UNASAM, Ομοσπονδίας Συλλόγων για την Ψυχική Υγεία, στην Ιταλία): Η προστασία της σωματικής και της ψυχικής μας υγείας πρέπει να επιτυγχάνεται μέσα από το σεβασμό της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας του προσώπου»
Kate Crawford (Μέλος του Δικτύου Hearing Voices): «Το ψυχιατρικό σύστημα στην Αγγλία από μια προσωπική οπτική»
Γιώργος Γιαννουλόπουλος (μέλος της Πανελλήνιας Επιτροπής πρώην Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής): «Μας αφορά όλους»
Συζήτηση

12.00-12.30 Διάλειμμα
12.30-14.00 Βιώματα, αφηγήσεις, τοποθετήσεις
(Σε αναζήτηση μιας ψυχιατρικής που «διαλέγεται»)
Συντονισμός: Ελλη Γυφτάκη

Natascia Casu (μέλος της UNASAM): «Η ιστορία του πατέρα μου, μια αναγκαστική νοσηλεία, στην 7ήμερη διάρκεια της οποίας ήταν δεμένος χέρια-πόδια και κατέληξε να πεθάνει»

Νατάσα Βασιλάκη (ΔΥΨΑ): «Η εμπειρία μιας ελληνίδας σχιζοσυναισθηματικής ασθενούς»
Κυριακή Δημητρακοπούλου, Αγάθη Βαριδάκη (‘Αντιστίγμα’): «Θέσεις και αντιθέσεις του Δικτύου ‘Αντιστίγμα’»
Μαρία Δρακοπούλου: «Η ψυχιατρική ταξινόμηση ως πολιτική προσωπικής καταπίεσης»
Αικατερίνη Πύργου: «Οικογένειες με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας»
Φρειδερίκη Λάττα: «Κρίση στην οικογένεια με πολλαπλά προβλήματα»

Συζήτηση
14.00-15.00 «φαγητό»
15.00-16.30 Βιώματα, αφηγήσεις, τοποθετήσεις
Εμπειρίες συμμετοχής σε διαδρομές φροντίδας, ανάρρωσης, χειραφέτησης
Συντονισμός: Γιάννης Ευθυμιάδης
Παύλος Χατζηδάκης: «Ο φόβος μέσα από τον εγκλεισμό»
Θωμαϊς Φούντα : «Υπερνικώντας τον φόβο»

Kate Crawford : «Κατανοώντας τους φόβους μας – καθορίζοντας την ανάρρωση»
Βάσω Καλογιάννη/Ασπα Τζιώτη (Ομάδα Αυτοβοήθειας Hearing Voices Νέας Φιλαδέλφειας): «Μήπως η εργοθεραπεία καταργεί την τέχνη;»
Θόδωρος Μαστρογιαννάκος : «Ανάρρωση μέσα από τη τέχνη»

Συζήτηση
16.30-16.45 Διάλειμμα
16.45-18.00 Βιώματα, αφηγήσεις, τοποθετήσεις
Εμπειρίες συμμετοχής σε διαδρομές φροντίδας, ανάρρωσης, χειραφέτησης

Συντονισμός: Χριστίνα Χατζηελευθερίου
Παναγιώτης Διακάκης (Σωματείο ‘Αυτοεκπροσώπηση’):«Ο αποστιγματισμός και η κοινωνικοοικονομική επανένταξη των ληπτών ψυχικής υγείας ως παράγοντες αυτονομίας και χειραφέτησής τους».
Μαρία Σκουλά (μέλος του ΔΣ του σωματείου πρώην και νυν νοσηλευομένων Δρομοκαιτείου ’Αυτονομία’) : «Εμπειρίες ανάρρωσης από την ψυχική αρρώστια και ο ρόλος της εργασίας»

Patricia Mc Laughlin (μέλος του Δικτύου Hearing Voices): «Από την κατάρρευση στην ανάρρωση»

Ντία Κουτσογιάννη (Ομάδα Αυτοβοήθειας Αθήνας): «Από την ψυχιατρική στη συρρίκνωση του ανθρώπινου»
Μαρία Ζάκη (μέλος Κοινωνικής Επανένταξης 18 Άνω): «Εμπειρίες απεξάρτησης/ανάρρωσης και ανάκτησης της προσωπικής αυτονομίας»
18.00 Πάρτυ με dj

Παρασκευή, 25 Ιουνίου
09.00 Προσέλευση
10.00 Εναρξη
10.00-1200 Χαράζοντας δρόμους για ένα σύστημα ψυχικής υγείας που σέβεται τον λόγο, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των υποκειμένων
Συντονισμός: Μαριάνα Κεφαλληνού

Silvia Bon (πρόεδρος του συλλόγου Luna e l’ Altra, Τεργέστη): «Η ανάρρωση ως πρόγραμμα ζωής»
Silvana Hvalic (μέλος του Club Zyp, Τεργέστη): «Με τις ομάδες για μια ενεργό συμμετοχή»

Ανθή Παναγοπούλου, Κώστας Σταματέας, Διονύσης Πέρρος (‘Αντιστίγμα’): «Χρήστες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας ή ενεργοί πολίτες;»
Αντωνία Γεωργιάδη (ΚΟΙΣΠΕ Χανίων): Βιώματα & Εμπειρίες: Μια διαδρομή από το ψυχιατρείο στη ζωή»
Λεονάρδος Σκόρδος (Σωματείο ‘Αυτοεκπροσώπηση’): «Δράσεις του σωματείου Αυτοεκπροσώπηση ευπαθών κοινωνικών ομάδων»
Γιώργος Τσαγκουρνός (μέλος ΔΣ Κοινωνικού Συνεταιρισμού ‘Ευ Ζειν’): «Εργασία και αυτοστιγματισμός- Εργασία και Αποστιγματισμός»
Συζήτηση
12.00-12.30 Διάλειμμα
12.30-14.00 Βιώματα, αφηγήσεις, τοποθετήσεις
Εργασία, στέγαση, δικαιώματα, κοινωνικό στίγμα
Συντονισμός: Κάλι Γιαλίτση
Gisella Trincas : «Εναλλακτική στέγαση»
Τασούλα Τοβή : «ΚΟΙΣΠΕ, το μέλλον»
Patricia Mc Laughlin: «Κοινωνικός αποκλεισμός. Το στίγμα στην αγορά εργασίας»
Μαρία Σταμοπούλου (Πρόεδρος του σωματείου πρώην και νυν νοσηλευομένων Δρομοκαϊτείου ‘Αυτονομία’) : «Αγώνας για την εξασφάλιση μιας δίκαια και αξιοπρεπώς αμειβόμενης εργασίας»
Συζήτηση
14.00-15.00 «Φαγητό»
15.00- 16.30 Βιώματα, αφηγήσεις, τοποθετήσεις
Αυτοβοήθεια
Συντονισμός: Νάνσυ Λαμπροπούλου
Μαρίνα Λυκοβουνιώτη (Ομάδα Αυτοβοήθειας Νέας Φιλαδέλφειας): «Είμαι μέλος σε ομάδα αυτοβοήθειας. Όταν συμμετέχω στις συναντήσεις δεν φοβάμαι και δεν ντρέπομαι για την ψυχωτική εμπειρία μου και το νέο μου εαυτό. Ανάλυσέ το!»
Θανάσης Κατσιγιάννης (Σωματείο ‘Αυτοεκπροσώπηση’): «Προσπαθώντας με δύναμη ψυχής»
Ακης Ασπρογέρακας (Ομάδα Αυτοβοήθειας Αθήνας): «Αυτοβοήθεια και κοινοτικά συστήματα»
Γιάννης Κυριακόπουλος (απεξαρτημένος 18 Άνω): «Εμπειρίες απεξάρτησης/ανάρρωσης και ανάκτησης της προσωπικής αυτονομίας»

Συζήτηση
16.30-17.30 Κλείσιμο
Συντονισμός: Λυκούργος Καρατζαφέρης

Gisella Trincas
Kate Crawford
Silva Bon
Τασούλα Τοβή
Βάσω Καλογιάννη

18.00 Playback ‘Ψ

Διοργάνωση: «ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων», «Δήμος Ν. Φιλαδέλφειας», «Ομάδα Αυτοβοήθειας Αθήνας», «Πανελλήνια Επιτροπή πρώην χρηστών και επιβιωσάντων της ψυχιατρικής θεραπείας», «Σωματείο ‘Αυτοεκπροσώπηση’», «Αντιστίγμα-Δίκτυο για τα δικαιώματα και τις παραβιάσεις στο χώρο της ψυχικής υγείας», «Ομάδα Αυτοβοήθειας ‘Hearing Voices’ Ν. Φιλαδέλφειας».

Εισαγωγή για το κίνημα των αυτιστικών ατόμων (Autism Pride)

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εισαγωγή από το indymedia:

Στις 18 Ιουνίου στο εξωτερικό γίνεται το Autistic Pride Day. Το κίνημα των αυτιστικών ατόμων απαιτεί να παύσει ο κοινωνικός αποκλεισμος και οι διακρίσεις εναντίων όσων διαφέρουν στη νευρολογία τους και στο τρόπο συμπεριφοράς τους.

http://www.aspiesforfreedom.com/

Στις 18 Ιουνίου κάθε χρόνο είναι έθιμο να γίνεται Autistic Pride. Βέβαια στον ελλαδικό χώρο δεν είμαστε τόσο προχωρημένοι ακόμα, θέλω όμως να πιστεύω πως γνωρίζουμε κάποια πράγματα. Γράφω ένα πρόχειρο άρθρο με λίγες πληροφορίες εισαγωγικά απλά για να γνωρίσουμε ομάδες ανθρώπων που ίσως μέχρι χθες δε ξέραμε καν οτι υπάρχουν.

Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες, τους neurotypicals (νευροτυπικοί) και τους neurodiverse (νευροδιαφορετικοί;). Οι νευροτυπικοί είναι οι «κανονικοί». Οι νευροδιαφορετικοί είναι κι αυτοί κανονικοί αλλά η κοινωνία σήμερα τους αντιμετωπίζει λες και έχουν ανάγκη την ψυχιατρικής ή της ψυχολογίας, δηλαδή σα να είναι άρρωστοι.

Οι νευροδιαφορετικοί άνθρωποι βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό συχνά απο μικρή ηλικία με πολλούς τρόπους σε όλους τους χώρους όπου υπάρχει εξουσία: στα σχολεία, στη δουλειά, και φυσικά και στο στρατό. Γίνονται θύμα διακρίσεων και αποκλεισμού λόγω των κινήσεών τους, της έλλειψης οπτικής επαφής (οι νευροδιαφορετικοί μπορεί να μη κοιτάνε στα μάτια το συνομιλιτή τους), και της διαφορετικότητάς τους όσον αφορά τους μηχανισμούς κοινωνικής επικοινωνίας.

Νευροδιαφορετικοί κλασσικά είναι όσοι έχουν αυτισμό, που είναι μια φυσιολογική υγιής γονιδιακή κατάσταση η οποία προκαλεί διαφορετικό νευρολογικό συντονισμό στον εγκέφαλο από τα νευροτυπικά άτομα και δίνει πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα όπως αυξημένη παρατηρητικότητα και μαθηματικές ή επιστημονικές ικανότητες. Διάφορες άλλες καταστάσεις είναι η σχιζοφρένεια και άλλες νευρολογικές διαφορές που μπορεί να κάνουν ένα άτομο να έχει έντονη φαντασία ή να βλέπει το κόσμο από άλλη σκοπιά. Θα χρησιμοποιήσω τον όρο «νευροδιαφορετικός» για κάθε άτομο που θεωρείται περίεργο ή ασυνήθιστο είτε είναι λόγο αυτισμού είτε λόγο άλλης κατάστασης, με διάγνωση ή όχι.

Τα νευροδιαφορετικά άτομα δεν χρειάζονται διάγνωση ούτε να ασχολείται η ψυχιατρική μαζί τους καθώς είναι απόλυτα κανονικοί άνθρωποι που έχουν κάποια ορισμένα γενετικά και νευρολογικά δώρα απο τη φύση. Είναι ανάγκη όλοι οι νευροτυπικοί να γνωρίζουν κάποια βασικά πράγματα για την ευκολότερη επικοινωνία με νευροδιαφορετικά άτομα. Έτσι δεν θα πρέπει να αποκλείουμε άτομα που δεν μας κοιτάζουν στα μάτια, κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις, είναι ντροπαλά πολύ ή έχουν «δυσκολία» στη κοινωνική επαφή (δεν πρόκειται περί δυσκολίας μα απλά για διαφορετική αντίληψη της κοινωνικότητας) κλπ. Δεν πρέπει να σχολιάζουμε κακώς αυτά τα άτομα (δε λέμε «το καθυστερημένο» πχ κλπ) αλλά πρέπει να τα κάνουμε δεκτά με τη διαφορετικοτητά τους και να μάθουμε από το δικό τους τρόπο με τον οποίο βλέπουν το κόσμο μας.

Ο αυτισμός και κάθε νευροδιαφορετικότητα (neurodiversity) είναι μια φυσική κατάσταση, όπως πχ είναι και ο ασεξουαλισμός, ο τρανσεξουαλισμός ή η τριτοφυλία (το να είσαι ανάμεσα σε γυναίκα και άντρα). Δεν αποτελεί ασθένεια και όλες οι δυσκολίες των νευροδιαφορετικών ανθρώπων (όπως και των τρανσεξουαλικών και τριτοφυλικών κλπ) πηγάζουν από το κοινωνικό αποκλεισμό και όχι απο τη κατάστασή τους, η οποία σε μια ελεύθερη κοινωνία θα θεωρούνταν ειδικό δώρο απο τη φύση.

Τα αυτιστικά άτομα κάθε χρόνο στις 18 Ιουνίου οργανώνουν το Autistic Pride Day που είναι μια προσπάθεια μιας ομάδας με το όνομα Aspies For Freedom (AFF) που ιδρύθηκε το 2004. Αιτήματα/απαιτήσεις των αυτιστικών είναι να μην τεστάρεται ο αυτισμός πριν τη γέννηση, να μη γίνονται οι αυτιστικοί θύματα «θεραπειών» με αρνητικά αποτελέσματα, να σταματήσει η κοινωνία να θεωρεί οτι όλοι οι αυτιστικοί είναι ίδιοι (είναι ένα εύρος παρά μια κατηγορία), να καταρίψει την ιδέα πως ο αυτισμός χρειάζεται θεραπεία, και να καταπολεμήσει το κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις.

Επίσης υπάρχει από το 2008 και το θεσμικό World Autism Awareness Day στις 2 Απριλίου που το καθιέρωσε ο ΟΗΕ με πρόταση της κυβέρνησης του Κατάρ.

Σας δίνω μερικά άρθρα από τη Wikipedia:

http://en.wikipedia.org/wiki/Autistic_Pride_Day

http://en.wikipedia.org/wiki/Neurotypical

http://en.wikipedia.org/wiki/Neurodiversity

http://en.wikipedia.org/wiki/Autism

http://en.wikipedia.org/wiki/Asperger_syndrome

http://en.wikipedia.org/wiki/Autism_rights_movement

Στην ιστορία υπήρξαν πολλά πρόσωπα που ίσως ήταν αυτιστικά, δείτε πχ http://en.wikipedia.org/wiki/Historical_figures_sometimes_considered_autistic

επίσης πολύ χρήσιμο να δούμε κάποια πράγματα για το γενικότερο κίνημα της αντι-ψυχιατρικής, πχ http://en.wikipedia.org/wiki/Anti-psychiatry

κι αυτό ένα γενικό site για αντι-ψυχιατρική: http://www.antipsychiatry.org/

και μερικά sites για το κίνημα των αυτιστικών ατόμων:

Ελευθεριακό Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης

ΚΡΙΣΗ:
αφορμή για λεηλασία και μέθοδος διακυβέρνησης
ή αφετηρία ολικής ρήξης και κοινωνικής αυτοθέσμισης;

Πέμπτη 3 Ιούνη, 7 μμ

΄΄Για την Εργασία και την Κρίση΄΄
οι Εκδόσεις των Ξένων παρουσιάζουν τη συλλογή κειμένων των Αnselm Jappe, Norbert Trenkle και της ομάδας «Krisis»

Πάθη και χρέη, κρίσεις και λύσεις
Σπύρος Μαρκέτος
ιστορικός, τμ. πολιτικών επιστημών, ΑΠΘ

Kατάσταση έκτακτης ανάγκης
από τις 11/9 στη χρηματοπιστωτική κρίση
E. Larsen – Sh. Millner

συγγραφείς – κινηματογραφιστές, Νέα Υόρκη
Προβολή: State of Emergency

Συναυλία: Vagabonds

Παρασκευή 4 Ιούνη, 7 μμ

Εθνικισμός, πόλεμος, ιδιωτικοποιήσεις:
το Δ.Ν.Τ. στην πρώην Γιουγκοσλαβία
Zdravko Saveski
μέλος του κινήματος για την κοινωνική δικαιοσύνη LENKA,
πολιτικός επιστήμονας, πανεπιστήμιο Σκοπίων

Κρίση και μετανάστευση
εισήγηση από το δίκτυο clandestina

Oυτοπίες και αντιστάσεις στην αυτοκρατορία του χρέους
David Graeber

αναρχικός ανθρωπολόγος, Λονδίνο

Συναυλία: Baildsa band

στο πάρκο της Ροτόντας
σε περίπτωση βροχής στο πολυτεχνείο ΑΠΘ

ή με την οικονομία ή με την ανθρωπότητα

Βρισκόμαστε εμπρός στην κατάρρευση του χρηματιστικού καπιταλισμού (…) Έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο όπου η αισχροκέρδεια, αφού σχεδίασε την ίδια της τη χρεοκοπία, τώρα θέλει να σχεδιάσει και τη χρεοκοπία της ύπαρξής μας.

Δεν πρέπει να ασχολούμαστε ούτε με το κρατικό χρέος, που αποτελεί ένα μαζικό αποπροσανατολισμό του δημόσιου ενδιαφέροντος, ούτε με το μηχανισμό κερδοσκοπίας που αποκαλούν “ανάπτυξη”.

Αν δεν εγκαταλείψουμε την οικονομική πραγματικότητα για να δημιουργήσουμε μια πραγματικότητα ανθρώπινη, θα επιτρέψουμε γι’ άλλη μια φορά τη διαιώνιση της εμπορευματικής βαρβαρότητας. Δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση, παρά μόνο μέσα από την εξάπλωση στην πράξη της παρακάτω γενικής αρχής: Το ανθρώπινο προηγείται της οικονομίας.

ή με το θάνατο ή με τη ζωή

Η χειρότερη εξέλιξη είναι η αδιαφορία για τη ζωή, η απουσία συναίσθησης και αντίληψης, η βία χωρίς συνείδηση. Τίποτα δεν είναι πιο επικερδές για τις κυβερνώσες μαφίες από το χάος, την απελπισία, την αυτοκτονική εξέγερση και τον μηδενισμό που γεννιέται από την εμπορευματική πλεονεξία όπου το χρήμα, ακόμα και υποτιμημένο, παραμένει η μόνη αξία.

Εναπόκειται σε εμάς να αδράξουμε τις ευκαιρίες αυτής της εποχής αλλαγών ώστε να δημιουργήσουμε κοινότητες όπου το πάθος για ζωή θα κατανικήσει την τυραννία του χρήματος και της εξουσίας. (…) Αυτή η διαδικασία επανοικειοποίησης έχει ένα όνομα:αυτοδιεύθυνση. έχει επιχειρηθεί επανειλημμένα, και μάλιστα σε εχθρικά ιστορικά περιβάλλοντα. Στην παρούσα στιγμή, με την κατάρρευση της καταναλωτικής κοινωνίας, αποτελεί εμφανώς τη μόνη λύση, τόσο ατομικά όσο και κοινωνικά.

Raoul Vaneigem, 2009

αποσπάσματα από το ‘’Κάλεσμα σε πολιτική ανυπακοή’’ και από συζήτηση δημοσιευμένη στο περιοδικό ‘’e-flux’’, Μάιος 2009


1ο ελευθεριακό φεστιβάλ βιβλίου Θεσσαλονίκης

Πέμπτη 3 & Παρασκευή 4 Ιούνη 2010, πάρκο Ροτόντας, μετά τις 7.00μμ

Εκδοτικές συλλογικότητες, άτομα και ομάδες που συμμετείχαμε στη διοργάνωση του 4ου βαλκανικού αναρχικού φεστιβάλ βιβλίου (Μάιος 2009, Θεσσαλονίκη), πήραμε την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση του 1ου ελευθεριακού φεστιβάλ βιβλίου Θεσσαλονίκης. Από την ερσινή μας εμπειρία διαπιστώσαμε τόσο τη χρησιμότητα μιας περιοδικής διοργάνωσης για την προώθηση των ελευθεριακών εκδόσεων και ιδεών όσο και την ανάγκη για διάλογο σε χώρο δημόσιo, προσβάσιμο στον καθένα/μιά.

Για δεύτερη λοιπόν χρονιά σάς καλούμε σε ένα φεστιβάλ βιβλίου στο πάρκο της Ροτόντας. Το κεντρικό θέμα του βαλκανικού φεστιβάλ ήταν ΄΄από τα βαλκάνια της εκμετάλλευσης και του εθνικισμού στα βαλκάνια της αλληλεγγύης και των αγώνων΄΄. Εκ των πραγμάτων, το φετινό θέμα είναι: ΄΄ΚΡΙΣΗ: αφορμή για λεηλασία και μέθοδος διακυβέρνησης ή αφετηρία ολικής ρήξης και κοινωνικής αυτοθέσμισης;΄΄

Δεν αποτελεί στόχο μας η κατάθεση μιας ενιαίας ανάλυσης για την κρίση αλλά η παρουσίαση διαφορετικών οπτικών και η συλλογική προσέγγιση. Στο δημόσιο αυτό χώρο διαλόγου θα παρουσιαστούν οι απόψεις του Σπ. Μαρκέτου και η ανάλυση του αναρχικού ανθρωπολόγου D. Graeber, η κριτική των Α.Jappe, N. Trenkle και της ομάδας KRISIS και η προσέγγιση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης από τους Larsen – Millner, το δίκτυο Clandestina θα αναφερθεί στην κρίση και τη μετανάστευση και, πιάνοντας το νήμα της βαλκανικής αλληλεγγύης, ο Zdravko Savevski από τη LENKA θα περιγράψει την εμπειρία της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Η έκθεση βιβλίων ξεκινά στις 7.00μμ, όπως και οι συζητήσεις. Και οι δύο ημέρες θα κλείσουν με μουσικά σχήματα στο πνεύμα της επανοικειοποιήσης των δημόσιων χώρων ως τόπων συνάντησης και δημιουργίας.

Αυτονόητο είναι ότι προσκαλούνται να συμμετάσχουν εκθέτοντας το έντυπο υλικό τους τα άτομα και οι συλλογικότητες που κρίνουν ως σημαντική τη σταθερή διοργάνωση ενός ελευθεριακού φεστιβάλ βιβλίου.