Και στην Αθήνα Προβολή του «Take these Broken WIngs»

Αναρρώνοντας από τη ‘σχιζοφρένεια’

Το δίκτυο των ανθρώπων που ακούνε φωνές σας προσκαλεί το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011 να παρακολουθήσουμε το ντοκιμαντέρ του Daniel Mackler Take this broken wings και να συμμετάσχουμε μαζί με το σκηνοθέτη στη συζήτηση που θα ακολουθήσει σχετικά με τη ‘σχιζοφρένεια’ και την ανάρρωση, δυο όρους που ο ψυχιατρικός λόγος θεωρεί ασυμβίβαστους. Σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη στο χώρο της ψυχικής υγείας και φυσικά των φαρμακοβιομηχανιών, ο όρος σχιζοφρένεια ταυτίζεται με μια χρόνια, συχνά χαρακτηριζόμενη ως νευροεκφυλιστική, ανίατη νόσο, μια διαταραχή, που την αιτία της θα την αναζητήσουμε στα γονίδια και όπου το φάρμακο είναι μονόδρομός, συχνά εφ’ όρου ζωής. Σκοπός της συνάντησης είναι να συζητήσουμε πέρα από τα αδιέξοδα που μας έχουν θέσει, να αναζητήσουμε δρόμους ανάρρωσης και να δημιουργήσουμε σχέσεις που θα μας οδηγήσουν σε αυτήν.

Το φιλμ εστιάζει στις ζωές δύο γυναικών, οι οποίες, και οι δύο, ανάρρωσαν από ‘σχιζοφρένεια’, συζητά πάνω στις καθοριστικές τραυματικές εμπειρίες τους στην παιδική ηλικία και εξιστορεί την επιτυχή τους ανάρρωση. Η μία γυναίκα είναι η Joanne Greenberg, συγγραφέας του πολυδιαβασμένου “I Never Promised You A Rose Garden.”. και η δεύτερη μια νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας από την Καλιφόρνια, την ιστορία της οποίας διηγείται ο θεραπευτής της Daniel Dorman, MD, στο βιβλίο Dante’s Cure: A Journey Out of Madness. Οι αφηγήσεις τους συνδιαλέγονται με τις θέσεις τωνPeter Breggin, MD (συγγραφέας του ToxicPsychiatry), Robert Whitaker (δημοσιογράφος και συγγραφέας των Mad in America και Anatomy of an Epidemic) και Bertram Karon, PhD (συγγραφέας του Psychotherapy of Schizophrenia: Treatment of Choice).

Ειδικά η συγκεκριμένη ημερομηνία κουβαλάει και ένα έντονο συμβολικό φορτίο δεδομένου ότι έχει καθοριστεί ως ‘παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία’. Δίπλα σε άλλες όπως η ήμερα της γυναίκας, της καταπολέμησης της φτώχιας, των δικαιωμάτων του παιδιού αποτελούν ημερομηνίες ορόσημα υποκρισίας και εμπαιγμού, ημερομηνίες υπενθύμισης της εγκατάλειψης, απόρριψης και αποκλεισμού κοινωνικών ομάδων.

Ας απομακρυνθούμε λοιπόν από τις λογικές της αναπηροποίησης των ανθρώπων και της ψυχιατρικοποίησης των ζωών μας να μιλήσουμε για τους ανάπηρους θεσμούς ψυχικής υγείας με τις ανάπηρες διαγνώσεις, να μιλήσουμε για εναλλακτικούς δρόμους που έχουμε.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας (Τρυπιά Νικολάου 45, Νέα Φιλαδέλφεια) και θα ξεκινήσει στις 17:30.

Για οποιαδήποτε πληροφορία απευθυνθείτε στο 6944302577

.doc

28/11: Προβολή ντοκιμαντέρ «Take these Broken Wings» και συζήτηση στο Μικρό πολις στη Θεσ/κη

dvd_small_image_jpeg_9a13_734r.jpg

Το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας διοργανώνει

με αφορμή την επίσκεψη του Αμερικανού ψυχολόγου Daniel Mackler στη
Θεσσαλονίκη, προβολή του ντοκιμαντέρ Take These Broken Wings, που γύρισε ο
ίδιος (με ελληνικούς υπότιτλους) τη Δευτέρα 28.11.11 στις 20.00 στο Μικρόπολις (Β. Ηρακλείου 18 & Βενιζέλου).

Το ντοκιμαντέρ TAKE THESE BROKEN WINGS (Πάρε αυτά τα τσακισμένα φτερά)
ταξιδεύει το θεατή στη διαδικασία της πλήρους αποθεραπείας από τη
σχιζοφρένεια χωρίς φάρμακα, προκαλώντας τη συνηθισμένη αντίληψη ότι η
σχιζοφρένεια είναι μια εφ’ όρου ζωής ανίατη διαταραχή και χημική ανισορροπία
που αντιμετωπίζεται μόνο με αντιψυχωτικά φάρμακα.

Το ντοκιμαντέρ εξιστορεί το χρονικό αποθεραπείας της δημοφιλούς συγγραφέως
Τζόαν Γκρήνμπεργκ, που η μυθιστορηματική αυτοβιογραφία της "I Never Promised
You a Rose Garden" ("Ποτέ Δεν Σου Υποσχέθηκα έναν Κήπο με Τριαντάφυλλα")
τάραξε τον κόσμο που ασχολείται με την ψυχική υγεία και τοποθέτησε τη
σχιζοφρένεια στο επίκεντρο του δημοσίου ενδιαφέροντος. Το φιλμ εξιστορεί
επίσης τη συναρπαστική ψυχοθεραπεία και ίαση της Κάθριν Πέννυ, που είχε
νοσηλευτεί για χρόνια με αυταπάτες, παραισθήσεις και ασυνήθιστη συμπεριφορά.
Οι ιστορίες τους αναμειγνύονται με συνεντεύξεις από διεθνώς γνωστούς
γίγαντες στο πεδίο της αποθεραπείας από τη σχιζοφρένεια, όπως ο Peter
Breggin, MD (συγγραφέας του Toxic Psychiatry), ο Robert Whitaker (συγγραφέας
του Mad in America) και ο Bertram Karon, PhD (συγγραφέας του Psychotherapy
of Schizophrenia: Treatment of Choice).

Ο αγώνας των εργατών της ελληνικής Χαλυβουργίας πρέπει να νι κήσει! Αναγκαία η οικονομική ενίσχυση!

%25CF%2587%25CE%25B1luvourgia.jpg

Ο αριθμός λογαριασμού για την ενίσχυση του απεργιακού ταμείου αλληλεγγύης της συνέλευσης της Ελληνικής Χαλυβουργίας είναι :

200/623301-52 στην Εθνική Τράπεζα,

IBAN: GR 40 0110 2000 0000 2006 2330 152

Βοηθείστε και εσείς να διαδωθεί η απεργία και η ανάγκη για στήριξη της. Κάθε ένας μας οφείλει να βοηθήσει με όλους τους τρόπους. Να τους στηρίξουμε για να νικήσουν. Share το post, ποστάρετε το στα προσωπικά σας blog, όπου μπορείτε.

ΥΓ: η οικονομική βοήθεια μέχρι τώρα είναι πολύ σημαντική και έχουν μαζευτεί αρκετά χρήματα, όμως οι εργαζόμενοι είναι 400 άτομα και οι ανάγκες είναι μεγάλες. Μέχρι τώρα κάθε εργαζόμενος έχει πάρει από δύο σακούλες τρόφιμα και από 50 ευρώ.

Διήμερο Εκδηλώσεων της Βαβυλωνίας με διεθνείς συμμετοχές: Μ ετα-Αναρχισμός & Εξεγέρσεις

49e6594c793e8c835e2a6b8754be9039_XL.jpg

Παρασκευή 25 Νοέμβρη

18:30 : Todd May «Rancière, Κυβερνητισμός, αναρχισμός»

20:30 : Saul Newman «Ορίζοντες αναρχίας: Μετα-αναρχισμός και η σχέση του με το Συμβάν και τις σύγχρονες εξεγέρσεις»

Σάββατο 26 Νοέμβρη

16:00 : David Rapp «Αναρχία και Ταοϊσμός»

Βαγγέλης Μπιτσώρης «Derrida και Βία»

18:00 : Αλέξανδρος Κιουπκιολής «Διλήμματα της πράξης μετά τον αναρχισμό»

Νίκος Κατσιαούνης «Η ανάδυση των νέων προταγμάτων στο λυκόφως της Ιδεολογίας»

20:00 : Στέφανος Ροζάνης «Αναρχισμός και Ύστερος Καπιταλισμός»

Benjamin Noyce: «Η οντολογία των Εξεγέρσεων: Αρνητικότητα, Αναρχία και Ζωή»

20:45 : Δημήτρης Βεργέτης: « Badiou και Foucault: Το φαινόμενο των αναδυόμενων εξεγέρσεων»

21:15 : Σάββας Μιχαήλ: «Βίο εξουσία και διαρκής επανάσταση: Απο τον Foucault στον Marx»

Συνδιοργάνωση : Περιοδικό Βαβυλωνία, Postanarchist Forum

Χώρος : Nosotros, Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια

14-5/12 : Η ‘Κοινοτική Ψυχική Υγεία’ στις συνθήκες της σημερινής Οικονομικής Κρίσης

ΚΨΥ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

 

«Η ‘ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ’ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ»

 

Ο προγραμματισμός μιας ‘Πανελλαδικής Συνάντησης των ΚΨΥ, με διεθνή συμμετοχή’ και με τίτλο «Ο Μετασχηματισμός της Θεραπευτικής Πράξης στη Μετάβαση από το Ιδρυμα στην Κοινότητα» είχε προκύψει και συγκροτηθεί αρκετό καιρό πριν, στο μεταίχμιο της περιόδου της κορύφωσης των αδιεξόδων της λεγόμενης ‘ψυχιατρικής μεταρρύθμισης’ και του ξεσπάσματος της σημερινής κρίσης.

Είναι, ωστόσο, πιθανό ότι, ακριβώς στην περίοδο μετά το ξέσπασμα αυτής της χωρίς προηγούμενο κρίσης, τη στιγμή που οι θεσμοί και οι υπηρεσίες της δημόσιας υγείας και ψυχικής υγείας, καθώς και της κοινωνικής φροντίδας αποτελούν τα πρώτα και πιο εύκολα θύματα του κοινωνικού κλονισμού εν μέσω του οποίου παραπαίει και κατακρημνίζεται ολόκληρη η κοινωνική οργάνωση, τουλάχιστον όπως είχε βαθμιαία συγκροτηθεί τα τελευταία 50 χρόνια, μια πανελλαδική συνάντηση και συζήτηση για το ζήτημα της ‘κοινοτικής ψυχικής υγείας’, μετατοπίζοντας, αντίστοιχα, το κέντρο βάρους και τα περιεχόμενά της, δεν θ΄ αποτελούσε μιαν εκτός τόπου και χρόνου πολυτέλεια, αλλά, το αντίθετο, μιαν ευκαιρία.

Αυτό που φαντάζει και αντιμετωπίζεται από τις κρατούσες πολιτικές ως περιττή πολυτέλεια, στην πραγματικότητα αποτελεί όχι μόνο μια προνομιακή οπτική γωνία, εντός του κοινωνικού ιστού, για την κατανόηση του ψυχικού πόνου στις ποικίλες μορφές του, αλλά και έναν εξίσου προνομιακό τόπο και τρόπο οργάνωσης των ολοκληρωμένων θεραπευτικών απαντήσεων (το κέντρο βάρους αυτών των απαντήσεων), ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου, με ραγδαίους ρυθμούς, οι λεγόμενες ‘ευπαθείς ομάδες’ και όλο και πιο πλατειά κοινωνικά στρώματα μετατρέπονται στους ‘πλεονάζοντες’ αυτής της κοινωνίας, για τους οποίους η μόνη αντιμετώπιση που επιφυλάσσεται είναι ο εγκλεισμός, η πλήρης εγκατάλειψη και ο συνδυασμός τους.

Μ΄ αυτούς τους προβληματισμούς, το ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων, αποκεντρωμένη μονάδα του ΨΝΑ, οργανώνει, στις 14 και 15 Δεκεμβρίου 2011, ένα Πανελλαδικό Συνέδριο, με διεθνή συμμετοχή. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι θα είναι μια ευκαιρία όπου λειτουργοί (ψυχίατροι, ψυχολόγοι, νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, εργοθεραπευτές κλπ) που εργάζονται σε κοινοτικές υπηρεσίες, Κέντρα Ψυχικής Υγείας και Κινητές Μονάδες, αλλά και χρήστες των υπηρεσιών και άλλα υποκείμενα στο χώρο της ψυχικής υγείας και στην ευρύτερη κοινωνία, θα συναντηθούν και θα συζητήσουν πάνω στις μορφές, την έκταση και τα ποικίλα περιεχόμενα που πήρε η ‘κοινοτική ψυχική υγεία’, ως μέρος ενός υπό μεταρρύθμιση συστήματος ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, το οποίο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και το οποίο, στην ανολοκλήρωτη, ανέκαθεν υποχρηματοδοτημένη και εν πολλοίς στρεβλή μορφή του, έρχεται να συναντήσει με βίαιο τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου. Πρόκειται για την πιο κρίσιμη στιγμή στην ιστορία των προσπαθειών για μια διαφορετική ψυχιατρική, έξω από τα τείχη του ασύλου.

Μια συζήτηση, επομένως, για την ‘κοινοτική ψυχική υγεία’, για τις θεωρίες και τις πρακτικές της, με θεματικές από το ‘παρελθόν’, όπως, πχ, για τον ρόλο της ως μοχλού για την υπέρβαση της κατασταλτικής ψυχιατρικής, ή, αντίθετα, ως παράλληλης και απλώς συμπληρωματικής προς αυτήν παροχής υπηρεσιών. Αλλά, επίσης, και πιο ‘επίκαιρες’, όπως το πώς υπερασπίζουμε κατακτήσεις, πώς κινούμαστε μέσα σ΄ αυτό το περιβάλλον που πολλαπλασιάζει και κάνει πιο πολύπλοκα τα αιτήματα και, ταυτόχρονα, διαλύει τις υπηρεσίες, κόβει δραστικά τους

όποιους πόρους, απολύει λειτουργούς, μειώνει δραστικά αποδοχές και αποδέχεται την

ύπαρξη υπηρεσιών μόνο υπό τη μορφή των ερειπίων τους.

 

Οι θεματικές ενότητες εντός των οποίων θα κινηθούν, κατ΄ αρχήν, οι εισηγήσεις, οι παρεμβάσεις και η συζήτηση, είναι οι ακόλουθες:

  • Το σημερινό τοπίο των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Ανάμεσα στην παράπλευρη και την εναλλακτική λειτουργία.
  • Διαδρομές της μετάβασης της θεραπευτικής φροντίδας από το ίδρυμα στην κοινότητα. Διάφορες ελληνικές εμπειρίες.
  • Το δίκτυο των υπηρεσιών ψυχικής υγείας (τομέας ευθύνης, διασύνδεση, ολοκληρωμένο φάσμα υπηρεσιών, σχέση με πρωτοβάθμια υγεία και κοινωνικές υπηρεσίες).
  • Θεραπευτικές διαδρομές στην κοινότητα. Η ‘ανάληψη του περιστατικού’, η κίνηση ‘προς’ το αίτημα, η θεραπευτική συνέχεια, η παρέμβαση στην κρίση.
  • Η κοινοτική ψυχική υγεία από τη σκοπιά των ‘χρηστών’ και των οικογενειών. Μια νέα θέση, ρόλος, σχέση διαλόγου και διαπραγμάτευσης.
  • Οι επιπτώσεις την οικονομικής κρίσης στην ψυχική υγεία, όπως αυτές αντανακλώνται στα αιτήματα που φτάνουν στις κοινοτικές μονάδες ψυχικής υγείας.
  • Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και ιδιαίτερα στις κοινοτικές.
  • Υπάρχει μέλλον για την κοινοτική ψυχική υγεία;

 

Θα υπάρχει συμμετοχή, με εισηγήσεις, από : ψυχιατρικές υπηρεσίες της Τεργέστης, ΚΨΥ και Κινητή Μονάδα Αλεξανδρούπολης, ΚΨΥ Κέρκυρας, ΚΨΥ Κατερίνης, ΚΨΥ Χανίων, ΚΨΥ Περιστερίου, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού- ΕΠΙΨΥ, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής κα.

 

Το τελικό πρόγραμμα είναι υπό διαμόρφωση και θα οριστικοποιηθεί στις αρχές Δεκέμβρη.

 

Η διημερίδα θα διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστημίου 30, Αμφιθέατρο Δρακόπουλου.

 

 

Επικοινωνία

Τηλέφωνα : 2102621260, 2102612890

Fax : 210 2612930

email : cmhcaa@psyhat.gr

Νέο Blog από το χώρο της Υγείας και της Πρόνοιας: aristotelous17.wordpress.co m

Κάποιοι εργαζόμενοι στον δύσκολο χώρο της Υγείας και της Πρόνοιας και με αφετηρία τις δραματικές εξελίξεις του τελευταίου χρόνου, αποφάσισαν να ξεκινήσουν αυτό το blog:

http://aristotelous17.wordpress.com/

Στόχος είναι να ακουστεί η φωνή μας και η φωνή όλων αυτών που βιώνουν την σταδιακή κατάρρευση κάθε δικαιώματος σε υγεία, πρόνοια και αξιοπρέπεια.

ΥΓ. Παράλληλα λειτουργεί και γκρουπ στο Facebook – https://www.facebook.com/#!/groups/223166974414515/

Όταν το κίνημα κάνει κατάληψη και στις θεωρητικές αναζητήσει ς

Sent to you by giorgos kesisoglou via Google Reader:

Όταν το κίνημα κάνει κατάληψη και στις θεωρητικές αναζητήσεις

via η Λέσχη by ilesxi on 11/13/11

των Ε. Γαϊτάνου, Κ. Γούση, Γ. Καλαμπόκα, Κ. Φουρίκου

Ανταπόκριση από το συνέδριο της Διεθνούς Κοινότητας Χέρμπερτ Μαρκούζε στη Φιλαδέλφεια.

Όταν στις αρχές του 2011 ανακοινώθηκε η διοργάνωση του συνεδρίου «Κριτικές αρνήσεις – Critical Refusals» στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (Πενν) στις 27 – 29 Οκτωβρίου, κανείς δε μπορούσε να φανταστεί με τι θα συνέπιπτε. Το μότο του συνεδρίου ήταν η ρήση της Άντζελα Ντέιβις: «Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε μου έμαθε ότι είναι δυνατό να είσαι την ίδια στιγμή ακαδημαϊκός και ακτιβιστής, ερευνητής και επαναστάτης». Στόχος, η προώθηση της κριτικής σκέψης, των απελευθερωτικών ιδεών και των νέων κινημάτων χειραφέτησης σαν απάντηση στην κρίση και τη λιτότητα. Πώς θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο από τους κοινωνικούς τριγμούς της άλλης Αμερικής, αλλά κι όλου του πλανήτη;

Η ιδιαιτερότητα του φετινού συνεδρίου στη Φιλαδέλφεια έγινε φανερή από την πρώτη στιγμή, καθώς όσοι φοιτητές βοηθούσαν στη διοργάνωση του συνεδρίου είχαν ταυτόχρονα την ιδιότητα των πλέον ενεργών στο Occupy κίνημα. Ο διεθνής χαρακτήρας των συμμετοχών και η συνεύρεση μαρξιστών από διαφορετικές παραδόσεις (πολύ πέρα από τον κύκλο επιρροής του Μαρκούζε), ακτιβιστών και καλλιτεχνών έδωσαν ένα πρωτότυπο χαρακτήρα στα όρια μεταξύ θεωρίας και πράξης. Ανάμεσα στους θεωρητικούς ξεχωρίζουν οι Λ. Πάνιτς, Ά. Καλίνικος, Ν. Πάουερ, Π. Μαρκούζε, Σ. Αρόνοβιτς, Μ. Φάιν, Α. Φαρ, Ντ. Κέλνερ κ.α. Το συνέδριο προσανατολίστηκε στις προοπτικές, αλλά και το ευρύτερο πλαίσιο ανάδυσης των κινημάτων την περίοδο της κρίσης και πιο συγκεκριμένα του Occupy.

Στο επίκεντρο βρέθηκε ο προβληματισμός γύρω από τον αυτοπροσδιορισμό «είμαστε το 99%». Ο Πίτερ Μαρκούζε παραφράζοντας το γνωστό «τάξη καθ’ εαυτή» και «τάξη δι’ εαυτή», τόνισε ότι το ανοικτό στοίχημα είναι το «99% καθ’ εαυτό» να μετασχηματιστεί σε «99% δι’ εαυτό» συμπληρώνοντας ότι πρέπει να προσδιορίσουμε το περιεχόμενο της βαθιάς δυσαρέσκειας και να καθορίσουμε με ποιους συμμαχούμε ενάντια σε ποιους: «Να καταλάβουμε τη Γουόλ Στριτ για να κάνουμε όμως τι; Για να αλλάξουμε αυτούς που σήμερα τη διαχειρίζονται με κάποιους άλλους ή για να απαλλαγούμε απ’ αυτή και πώς;». Συνολικά, οι τοποθετήσεις δεν περιορίστηκαν σε ενθουσιώδεις αναφορές αλλά προώθησαν τον κριτικό θεωρητικό αναστοχασμό, που όπως ανέφερε ο Σ. Αρόνοβιτς «είναι αυτό που λείπει σε μια εποχή που ξεσπούν νέα κινήματα σε όλο τον κόσμο, αλλά οι διανοούμενοι είναι πιο λίγοι και πιο ανεπαρκείς».

Αναμφίβολα, από τις πιο σημαντικές στιγμές του συνεδρίου ήταν η κεντρική ομιλία της Α. Ντέιβις και η πορεία που ακολούθησε. Μαθήτρια του Μαρκούζε, μέλος των Μαύρων Πανθήρων, για χρόνια στέλεχος του ΚΚ ΗΠΑ, βρέθηκε στη λίστα των δέκα πιο καταζητούμενων προσώπων του FBI, φυλακίστηκε το ’70 και πρωταγωνιστεί μέχρι σήμερα στον αγώνα για τα δικαιώματα των κρατουμένων και στο πεδίο της κριτικής θεωρίας. Μίλησε σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο, όπου η έντονη παρουσία κόσμου από τις κοινότητες μαύρων – για τους οποίους η Ντέιβις αποτελεί σύμβολο – έδινε άρωμα άλλης εποχής. Με αφετηρία το Μαρκούζε, το Ρούντι Ντούτσκε, τη «μακρά πορεία μέσα από τους θεσμούς» και το ριζοσπαστικό ακτιβισμό, η ομιλία της αλλά και οι ερωτήσεις του κόσμου ανέδειξαν τα αγωνιώδη ερωτήματα του Occupy. Με αναφορές στον Αμπού Μουμία Τζαμάλ αλλά και στο Όκλαντ (όπου ζει η Ντέιβις) που ξεσήκωσαν το ακροατήριο, κάλεσε για ένα 99% χωρίς αποκλεισμούς με βάση το χρώμα, το φύλο ή τη σεξουαλική επιλογή, για μια νέα πιο σύνθετη ενότητα, που αναγνωρίζει και αναδεικνύει τη διαφορά, χωρίς να τη θεωρεί εμπόδιο. «Πρέπει να χτίσουμε μια νέα συμμαχία. Δεν έχει μείνει κανείς για να του απευθύνουμε αιτήματα. Είμαστε εμείς αυτοί που περιμέναμε και πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό που ζητάμε».

Πριν την ομιλία ξεχώρισε ο περήφανος χαιρετισμός του καθηγητή στο Πενν και διοργανωτή του συνεδρίου Α. Λάμας: «Καλωσορίζοντάς σας στο Πενν βρίσκομαι ήδη μπροστά σε μια αντίφαση, καθώς το Πενν είναι το πανεπιστήμιο που εκμεταλλεύεται και καταστρέφει τις ζωές αυτών που εργάζονται σ’ αυτό και όσων κατοικούν στις γύρω γειτονιές κι έχουν εκδιωχθεί βίαια. Γι’ αυτό λοιπόν δε θα σας καλωσορίσω στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια». Μετά δε από την ομιλία ξεχώρισε η μετατροπή της σε πορεία προς το Occupy Philly! Η πορεία στο δρόμο κατέληξε σε μεγάλη διαδήλωση και η Α. Ντέιβις μίλησε ξανά στους συγκεντρωμένους στο χώρο της κατάληψης με τη φωνή της να φτάνει παντού με το «ανθρώπινο μικρόφωνο».

Από τα υπόλοιπα πάνελ αξίζει να σταθούμε στις θεματικές για το σύγχρονο προλεταριάτο, το χτίσιμο του εργατικού κινήματος στις νέες συνθήκες και μια ταξική ανάλυση των νέων κοινωνικών κινημάτων, που ομολογουμένως δε θα περίμενε κάποιος καχύποπτος απέναντι σε ένα συνέδριο για το Χ. Μαρκούζε. Οι τοποθετήσεις των Καλίνικος, Πάνιτς κ.α. για το αν το occupy είναι μια μορφή ταξικής πάλης, ακολουθούνταν από εμπειρίες συνδικαλιστών από συνδικάτα των ΗΠΑ, αγωνιστριών από το MST (Κίνημα αγροτών χωρίς γη) Βραζιλίας, συμπεράσματα από το Workers Assembly – νέο αντικαπιταλιστικό εγχείρημα στον Καναδά με ιδιαίτερη συμμετοχή στο Occupy Τορόντο ή εικόνες που μετέφερε ο Άλφι Μέντοους (είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά στις περσινές διαδηλώσεις) από το φοιτητικό κίνημα και την εξέγερση στην Αγγλία.

Είχαμε την τύχη να βρεθούμε στο συνέδριο έπειτα από πρόσκληση στα πλαίσια των μεταπτυχιακών μας σπουδών στις πολιτικές επιστήμες, αλλά εκ των πραγμάτων η πολιτική και κοινωνική μας ταυτότητα κυριάρχησε, καθώς το ενδιαφέρον για την Ελλάδα ήταν παραπάνω από έκδηλο. Κι αν κάτι ξεχώρισε από τα δεκάδες μηνύματα αλληλεγγύης που κληθήκαμε να μεταφέρουμε στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό, αυτό είναι ένα παλιό σύνθημα του Μάη του ’68 με την επισήμανση του Λ. Πάνιτς να το αντιστρέψουμε κιόλας για να μη μείνει το ελληνικό κίνημα απομονωμένο στις επερχόμενες μεγάλες αναταραχές. Όλος ο κόσμος μας κοιτά! Κι εμείς κοιτάμε όλο τον κόσμο. Θα νικήσουμε!

Δημοσιεύτηκε στο Πριν την Κυριακή 13/11

Things you can do from here: