Εβδομάδα David Harvey στην Αθήνα

Σήμερα, στις 6μιση στο ΕΜΠ, θα γίνει η πρώτη εκδήλωση στα πλαίσια της εβδομάδας David Harvey, που διοργανώνεται με τη συμμετοχή του μεγάλου ριζοσπάστη γεωγράφου μετά από πρόσκληση του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών και του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείο. Εδώ είναι η αφίσα για τις δύο πρώτες διαλέξεις του:

Θα γίνει και μια τρίτη με τίτλο “Οι πολιτικές επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης: Ο νεοφιλελευθερισμός ενάντια στη δημοκρατία” , την Τρίτη 26 Ιουνίου 2012, ώρα 20.00, στο παρκάκι της Τσαμαδού 10, Εξάρχεια. Περισσότερες πληροφορίες στο Red Notebook.

O David Harvey αποτελεί έναν από τους γνωστότερους αριστερούς στοχαστές, με ένα πολυετές και πολυεπίπεδο έργο, από τη δεκαετία του 60 μέχρι σήμερα. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εκκινούν από τη μελέτη του χώρου και των αστεακών μετασχηματισμών αλλά επεκτείνονται στην οικονομία και τις καπιταλιστικές κρίσεις, την μελέτη του έργου του Μαρξ και τη διδασκαλία του Κεφαλαίου , την παρακολούθηση των διεθνών σχέσεων και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών κτλ.

Ο ίδιος είχε βρεθεί αρκετές φορές στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Η παρουσία του ωστόσο, είτε ως προσκεκλημένος του ΣΕΚ στο Μαρξισμό, ή της ΑΚ στο Bfest, επικεντρώνονταν περισσότερο στην επικαιρότητα της κρίσης και των αντιστάσεων ή από την άλλη πλευρά σε ένα σχετικά μικρό ακροατήριο ριζοσαστικών γεωγραφικών σπουδών. Η τωρινή παρουσία του είνια μια μεγάλη ευκαιρία για μια συνολικότερη επαφή του ελληνικού κοινού με το έργο του και ειδικά με την εξαιρετικά καινοτόμα και ριζοσπαστική άποψή του για τη σχέση της πόλης με την αντικαπιταλιστική πάλη και τις αστεακές αιτίες των κρίσεων. Δεν είναι επομένως μονάχα μια ακαδημαϊκή διάλεξη αλλά μια πολύ σοβαρή επιστημονική κατάθεση που συνδέεται με τον πυρήνα των σύγχρονων ερωτημάτων των κινημάτων.

Τη λογική αυτή την περιγράφει στο νέο του βιβλίο με τίτλο Rebel Cities, το οποίο θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβρη και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Μια σύντομη περιγραφή της έκδοσης μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου εδώ.

Ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου πατάει πάνω σε ένα εκτενές άρθρο του στην φετινή έκδοση του Socialist Register. Το κείμενό του με τίτλο “The urban roots of financial crises: reclaiming the city for anti-capitalist struggle” μεταφράστηκε σε συνέχειες (δυστυχώς όχι ολόκληρο) από το Red Notebook και μπορείτε να το βρείτε εδώ (1,2,3,4).

από τη λέσχη

Κάνοντας Κριτικά Ψυχοθεραπεία: ομάδα αυτομόρφωσης

Πρόταση:

Από τον Οκτώβριο 2012 υπάρχει η σκέψη να ξεκινήσει στην Αθήνα για πρώτη χρονιά, πειραματικά, μια ομάδα αυτομόρφωσης και συζήτησης, ώστε να γίνει μια συλλογική προσπάθεια γνωριμίας με το λόγο μιας κριτικής προσέγγισης στην πρακτική της ψυχοθεραπείας ή/και της συμβουλευτικής, αλλά και ευρύτερα στην πρακτική των ψυ-ειδικών.

Η κριτική προσέγγιση νοείται, εν συντομία, ως θεωρία & πρακτική για κοινωνική αλλαγή, δικαιοσύνη, ισότητα των ανθρώπων.

Σκεπτικό:
Η προτεινόμενη αυτή ομάδα φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ΖΕΑ, μια βυγκοτσκιανή Ζώνη Εγγύτερης Ανάπτυξης για ανθρώπους που ασχολούνται με τη ψυχοθεραπεία & τις ψυ-επιστήμες (επαγγελματίες & φοιτητές/τριες). Με το δικό μας ρυθμό, να αναπτύξουμε τις δεξιότητές και τις γνώσεις μας σε ένα διάλογο με την κριτική προσέγγιση ο οποίος να γειώνεται στην πραγματικότητα της ψυ-πρακτικής στην Ελλάδα της κρίσης.

Η προσέγγιση αυτή ομαδικής αυτομόρφωσης θεμελιώνεται στην παράδοση των ανεξάρτητων ερευνητικών σεμιναρίων, στην προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός εναλλακτικού χώρου/χρόνου υποβοηθούμενης αυτο-εκπαίδευσης, που θα ξεφεύγει από την ασφυκτική ειδίκευση και τον εργαλειακά κατευθυνόμενο χαρακτήρα των θεσμικών (πανεπιστημιακών) σπουδών, ενώ θα επιτρέπει ταυτόχρονα την εμβάθυνση σε γνωστικά πεδία των ψυ-επιστημών, έξω από το χειραγωγικό σύστημα των ΜΜΕ και του ψυχο-πάζαρου.

Οργάνωση:
Προτείνονται 2 δομές:
α) Ομάδα μελέτης & βιωματικής ανάπτυξης μέσω της συμμετοχικής παραγωγής της γνώσης και το διάλογο με τη θεωρία
β) ομάδα αλληλοεποπτείας μέσω της παρουσίασης/συζήτησης περιπτώσεων & εμπειριών

Θέματα (ανάλογα με τις ανάγκες/επιθυμίες της ομάδας):

  • αποδόμηση ψυχοπαθολογίας – κινήματα αυτοβοήθειας – hearing voices
  • Vygotsky & East Side Institute (social therapy).
  • οικολογικές ιδέες & ψυχοθεραπεία:
    • αειφορία (permaculture)
    • οικοψυχολογία
    • αυτοποίηση (autopoiesis) – ανθεκτικότητα (resilience) – ανάδυση δομών (emergence)
  • αφηγηματική – συνεργατικών γλωσσικών συστημάτων – διαλογική ψυχοθεραπεία
  • feminist – just therapy – transformative family therapy (cultural competence model)
  • έρευνα δράσης – συμμετοχική έρευνα δράσης – συν-έρευνα

Πληροφορίες:
Η ομάδα θα διεξαχθεί εφόσον έχουν δηλωθεί τουλάχιστον 5 συμμετοχές μέχρι τις 26/9
2 απογεύματα το μήνα – 3,5 ώρες
Απαραίτητη η καλή γνώση αγγλικών για την βιβλιογραφία
δίνεται βεβαίωση συμμετοχής αν χρειάζεται
κόστος συμμετοχής πολύ χαμηλό, για την κάλυψη των εξόδων διοργάνωσης…

Για πληροφορίες, διευκρινίσεις, συμμετοχές: 6981714143, criticalpsy τελεία greece παπάκι gmail τελεία com

Κραυγή για τη Λέρο: κείμενο του Κ. Μπαϊρακτάρη

ΚΡΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΡΟ

ΟΤΑΝ ΤΑ ΜΕΣΑΙΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΦΤΩΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ, ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ

Δεν είμαστε πλέον παρατηρητές των βάρβαρων συνεπειών της μνημονιακής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα εφαρμόζει μέσω των κυβερνήσεων του, αλλά όλοι μας υφιστάμεθα καθημερινά αυτές τις επιπτώσεις: στην υγεία, στην παιδεία, στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα.

Η αποσάθρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, η στέρηση των ασθενών από τα απαραίτητα για την υγεία τους φάρμακα, είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα για το πλήγμα που δεχόμαστε παράλληλα με την διαρκώς εντεινόμενη φτωχοποίησή μας. Η οικονομική εξαθλίωση δεν είναι πλέον είδηση στα δελτία, όπως προσπαθούν να μας υποβάλλουν, αλλά καθημερινή εμπειρία του καθένα από εμάς, της οικογένειάς μας, των γειτόνων μας, των συναδέλφων μας.

Οι πιο αδύναμοι και κοινωνικά αποκλεισμένοι είναι αυτοί που βιώνουν πρώτοι τη στέρηση, την πείνα, την εξόντωση.

Πρόσφατο παράδειγμα και πάλι η Λέρος. Επανέρχεται μετά από τριάντα σχεδόν χρόνια στο προσκήνιο με έναν τραγικό ξανά τρόπο: την αδυναμία σίτισης των τροφίμων λόγω των μνημονιακών περικοπών.

Η απεγνωσμένη έκκληση του Αναπληρωτή Διοικητή προς το Υπουργείο Υγείας για την αντιμετώπιση της έλλειψης τροφίμων και του υποσιτισμού δεν αναδεικνύει μόνον την κρισιμότητα της κατάστασης, αλλά και την παταγώδη αποτυχία της λεγόμενης ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και της Μνημονιακής Ψυχιατρικής .

Η πλήρης αποδόμηση κάθε δημόσιας υπηρεσίας υγείας από τους μνημονιακούς υπουργούς υγείας και η διοχέτευση των διαθέσιμων οικονομικών πόρων στις κερδοφόρες μη-κερδοσκοπικές εταιρείες και τις κρατικοδίαιτες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ψυχικής υγείας, οδηγεί σε τραγικές και απάνθρωπες καταστάσεις, όπως αυτές που βιώνουν ξανά μετά από είκοσι και πάνω χρόνια τα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία στην Λέρο.

Η κατασπατάληση και η εξάντληση των ευρωπαϊκών πόρων, στα πλαίσια του ελληνικού σκανδάλου «Ψυχαργώς» από διάφορους επιτήδειους επαγγελματίες ψυχικής υγείας και τις κρατικοδίαιτες μη κυβερνητικές οργανώσεις τους, κορυφώνεται με τη μείωση του προϋπολογισμού των δημόσιων υπηρεσιών ψυχικής υγείας κατά 55% και την ιδιόμορφη ιδιωτικοποίηση μέσω της αντισυνταγματικής αναγκαστικής παρακράτησης μέρους των συντάξεων των οικότροφων ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, με την υπογραφή βέβαια των προθύμων της Τρόικας υπουργών και την συνεργασία των Ψυχιάτρων της αυλής τους (παρ. 9 του α.30 του ν. 4052/2012, καθώς και η παρ. 9 του άρθρου 66 του ν. 3984/2011).

Καμία «προσωρινή» λύση για την Λέρο δεν μπορεί να συγκαλύψει την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και την απανθρωπία της ασκούμενης πολιτικής. Γιατί η απαξίωση αυτή πηγάζει

από την ίδια την φύση του Μνημονίου αλλά και το αξιακό σύστημα αυτών που το εμπνεύσθηκαν και το υπηρετούν. Η συλλογική αντίσταση στη βαρβαρότητα της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής πολιτικής και η ανάδειξη της συλλογικής δράσης δεν είναι μόνον ένα ηθικό πρόταγμα, αλλά μία αναγκαιότητα, αναγκαιότητα για μια αξιοπρεπή επιβίωση.

Ως μέλος της «Ομάδας Λέρου» που στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 κατήγγειλε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό τις βάρβαρες πρακτικές της ελληνικής ιδρυματικής Ψυχιατρικής και τις εκάστοτε κυβερνήσεις για την δημιουργία τόπων φυσικής και κοινωνικής εξόντωσης συναθρώπων μας όπως οι «Αποικίες Ψυχοπαθών», ως άμεσα εμπλεκόμενος στο κλείσιμο του Περιπτέρου 16 του Ψυχιατρείου της Λέρου (αποκαλούμενου και «Περίπτερο των Γυμνών») από κοινού με τον Ψυχίατρο Γιάννη Λουκά, εργαζόμενους του Ψυχιατρείου της Λέρου, της Μονάδας Επανένταξης του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και εθελοντών φοιτητών, ως συνεργάτης στην διεργασία αποϊδρυματοποίησης σε συνεργασία με τον Ψυχίατρο Θόδωρο Μεγαλοοικονόμου στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 και εκφράζοντας την οργή και αγανάκτηση εκατοντάδων εθελοντών φοιτητών του Τμήματος Ψυχολογίας του ΑΠΘ που μέχρι και το 2011 συμμετείχαν με ενθουσιασμό κάθε καλοκαίρι (φέτος ακυρώθηκε λόγω έλλειψης πόρων) στην υποστήριξη των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία στην Λέρο, εκφράζω την οργή και απέχθεια ενάντια σε όλους εκείνους τους μνημονιακούς πολιτικούς που απαξιώνουν με τον πιο χυδαίο και κτηνώδη τρόπο την ανθρώπινη ζωή, ασελγούν σε βάρος ανθρωπίνων υπάρξεων και γίνονται αδίστακτοι προκειμένου να διασφαλίσουν, να συντηρήσουν και να αναπαράγουν ένα βάρβαρο σύστημα και ως εκ τούτου την εξουσιομανία τους.

Σήμερα είναι οι συνάνθρωποί μας στην Λέρο, αύριο θα είμαστε εμείς.

Κώστας Μπαϊρακτάρης

Αν. Καθηγητής Ψυχολογίας Α.Π.Θ.

Τετράδια Ανυπότακτης Θεωρίας #1

Η πρώτη έντυπη προσπάθεια της Λέσχης της Ανυπότακτης Θεωρίας βρίσκεται ήδη σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πραγματικά αξίζει να στηριχτεί.

Περιεχόμενα:

Εισαγωγικό Σημείωμα: Αυτός ο κόσμος που αλλάζει με τρομάζει;

ΤΩΝ ΓΟΥΣΗ ΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΘΑΝΟΥ ΑΝΔΡΙΤΣΟΥ

Η κρίση της ΕΕ, οι ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και η Ελλάδα

TOY ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥΔΕΑ

Πάνω απ’ του κάστρου των Βρυξελλών τη σκοπιά, οι πολυεθνικές κοιτούν

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΣΣΑΛΟΥ

Ένα σχέδιο για μια μαρξιστική θεωρία για το έθνος

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΛΟΥΚΗ

Η άκρα δεξιά στην Ελλάδα της κρίσης

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΡΚΕΤΟΥ

Το επιχειρηματικο – κρατικό σύμπλεγμα. Το αστικό κράτος στην εποχή της κρίσης

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΡΚΟΥ

Υποταγή στη θεωρητική και στρατηγική αμηχανία ή σύγχρονη κομμουνιστική προοπτική

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ

Το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο ως θεωρητικό ερώτημα

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΩΤΗΡΗ

Οικολογική κρίση: Μια μαρξιστικη Ανάλυση

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΚΟΡΔΟΥΛΗ

Ποιός θα κάνει την αντικαπιταλιστική ανατροπή; Σκέψεις για το σύγχρονο επαναστατικό υποκείμενο

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η Αραβική Άνοιξη σε χρόνο ενεστώτα. Το μέλλον στα χέρια της εργατικής τάξης

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΛΟΥΝΤΟΥ

Συνέντευξη: TARIQ ALI

Ποίηση: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ:

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ – ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΓΟΥΣΗΣ

ΘΑΝΟΣ ΑΝΔΡΙΤΣΟΣ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ – ΜΑΚΕΤΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΠΟΥΖΗΣ

ΠΑΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Μήνυμα των συντελεστών της έκδοσης:

«Σε αυτή μας την προσπάθεια ελπίζουμε ότι θα βρούμε στήριξη από όσους ταξιδεύουμε μαζί στον κόσμο του διαδικτύου αλλά και σε νέους φίλους μακριά από την οθόνη ή το πληκτρολόγιο. Είμαστε δίπλα σε όλα τα νέα εγχειρήματα, ηλεκτρονικά ή έντυπα, που προσπαθούν μέσα στο ασφυκτικό τοπίο να βρουν ένα νέο δρόμο διαλόγου, αναζήτησης, επικοινωνίας και επιβίωσης. Στόχος από την προσπάθεια αυτή είναι να κατορθώσουμε την μεγάλη αναβάθμιση της Λέσχης και τη λειτουργία της σαν portal θεωρητικής αναζήτησης και αντιπαράθεσης. Όλα τα σημάδια για τη βιωσιμότητα εκδοτικών προσπαθειών είναι αρνητικά. Για αυτό και αποφασίσαμε να το κάνουμε πιο αποφασιστικά.

Φίλοι και φίλες. Τα Τετράδια Ανυπόταχτης Θεωρίας έχουν πλέον τυπωθεί και βρίσκονται στα χέρια μας. Εκτός από ειδικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ αρχικά θα μπορείτε να τα προμηθευτείτε από τα βιβλιοπωλεία, αρχικά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Κεντρική διανομή θα γίνεται από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, και με βοήθεια των φίλων και συντρόφων σε όλη την Ελλάδα, θα οργανωθεί και η πανελλαδική διανομή όπως και οι βιβλιοπαρουσιάσεις.

Κεντρική Διάθεση – Διανομή
– Εκδόσεις ΚΨΜ (Ζ. Πηγής 55-57 (Ζ. Πηγής & Αραχώβης, Εξάρχεια | 210 38 13 838):
– και από τη “Λέσχη” (επικοινωνία στο ilesxi) [TIMH 6€]
θα το βρείτε και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη [ΤΙΜΗ 9€]

Συντονισμός Σωματείων Ψυχικής Υγείας: Εμπιστευόμαστε τους ε αυτούς μας, τη δουλειά μας και την αλληλεγγύη μας

Όχι στις κυβερνήσεις της διάλυσης του κοινωνικού κράτους και των δικαιωμάτων μας
Εμπιστοσύνη στους εαυτούς μας, τη δουλειά μας και την αλληλεγγύη μας

Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια δίνουμε έναν τεράστιο αγώνα επιβίωσης, αντιστεκόμενοι στην πολιτική που μας φτωχαίνει, μας οδηγεί στην ανεργία και μας περιθωριοποιεί. Ως εργαζόμενοι στο χώρο της ψυχικής υγείας, παλεύοντας στο πλάι των άλλων εργαζομένων, μέσα από γενικές απεργίες, κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις για την ψυχική υγεία, και με αποκορύφωμα την κατάληψη του υπουργείου υγείας, ξέρουμε ξεκάθαρα πια τι δεν θέλουμε. Δε θέλουμε τα μνημόνια και τις κυβερνήσεις που τα εφαρμόζουν, που οδήγησαν στη διάλυση του κοινωνικού κράτους, την ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων και την επιδείνωση του βιοτικού μας επιπέδου, παίρνοντας διαστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης.

Δεν ξεχνάμε ότι από το 2005 μέχρι την εφαρμογή των μνημονίων έχουμε την ανυπαρξία πολιτικής βούλησης από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ για τους ευάλωτους πληθυσμούς. Όταν, δηλαδή, το κράτος έπρεπε να αναλάβει να συνεχίσει την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση με δική του χρηματοδότηση παρίσταναν ότι δεν καταλαβαίνουν. Ξέρουμε καλά ότι το κοινωνικό κράτος όσους κυβέρνησαν ως τώρα είναι πολυτέλεια, όπως επίσης και το αυτονόητο δικαίωμα στις δωρεάν υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας με ότι αυτό σημαίνει για τις δουλειές μας και τη ζωή μας. Τα μέτρα των μνημονίων απειλούν να αποτελειώσουν όλα όσα με τους αγώνες μας κρατούσαμε με νύχια και με δόντια.

Η οργή και η αγανάκτηση όλων μας εκφράστηκε στο μεγαλειώδη αγώνα που μέχρι στιγμής έχουμε δώσει. Βρήκε διέξοδο στις εκλογές της 6ης Μάη στην καταδίκη των πολιτικών και των εκφραστών τους ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Λάος που ψήφισαν και εφάρμοσαν τα μνημόνια για τη «σωτηρία» μας, για το» καλό» μας. Το ενδεχόμενο να προκύψει μετά τις ερχόμενες εκλογές στις 17 Ιούνη μια κυβέρνηση- μια από τα ίδια- που θα συνεχίσει με μεγαλύτερη ένταση την πολιτική λιτότητας και περικοπών που ζούμε τα τελευταία δύο χρόνια, θα σημάνει την ισοπέδωση κάθε εργασιακού και κοινωνικού κεκτημένου.

Τη στιγμή που η κυβέρνηση υποχρηματοδοτεί τον προϋπολογισμό για τις υπηρεσίες που παρέχουμε κατά 55%, τη στιγμή που απολύονται συνάδελφοι επειδή υπερασπίστηκαν τα δικαιώματα των ληπτών, που μειώνονται μισθοί και ωράρια εργαζομένων, που παραδίδονται δομές στο ΥΥΚΑ με ορατό πια τον κίνδυνο συρρίκνωσης ή ακόμα και κλεισίματος δομών, οι ανάγκες της κοινωνίας ολοένα αυξάνονται. Δε φταίει μόνο η ηγεσία του ΥΥΚΑ για αυτό. Κάποιες από τις διοικήσεις που διαχειρίστηκαν τόσα χρόνια λεφτά χωρίς να ελέγχονται από πουθενά πλέον με τις εγκληματικές περικοπές που γίνονται, αποκαλύπτονται: δε σέβονται τους λήπτες, τους επαγγελματίες και τις υπηρεσίες, αλλά κάνουν ότι θα έκανε ένα αφεντικό εξακολουθώντας να ισχυρίζονται ότι τόσο χρόνια δεν είχαν καμία ευθύνη. Δεν έχουμε, λοιπόν, καμία εμπιστοσύνη ότι στις σημερινές συνθήκες θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες μας. Εμπιστευόμαστε μόνο τους εαυτούς μας, τη δουλειά μας και την αλληλεγγύη μας.

Αν είμαστε ακόμα εδώ παλεύοντας στους χώρους μας για όλα αυτά, είναι γιατί πιστεύουμε και βλέπουμε από τους αγώνες μας ότι από εμάς ως σύνολο εξαρτάται προς τα που θα εξελιχτεί η κατάσταση. Όλο αυτό το διάστημα διεκδικούμε μια διαφορετική πολιτική: μία πολιτική που να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων που έχουν πληγεί από τους νόμους του μνημονίου, που να έχει σε προτεραιότητα την προστασία του κοινωνικού κράτους και τον τερματισμό της ανθρωπιστικής κρίσης, μια πολιτική ενάντια στην τρόικα, τους τραπεζίτες και τους εγχώριους εντολοδόχους τους.

Η επόμενη μέρα εξαρτάται και από τις δικές μας πιέσεις και τη συνέχιση των αγώνων μας. Οι κοινές δυσκολίες μας έκαναν να συναντηθούμε στους δρόμους, σε διαδηλώσεις, καταλήψεις, συντονιστικά και συνελεύσεις. Η αλληλεγγύη εκφράζεται στην πράξη και μας δίνει δύναμη, κουράγιο και νόημα για να συνεχίσουμε να διεκδικούμε με βάση τα αιτήματα στο χώρο μας και έναν κοινό, συλλογικό σχεδιασμό στη δράση για να τα καταφέρουμε. Ούτε πρέπει, ούτε μπορούμε να αφήσουμε όσους μας έφεραν μέχρι εδώ να μας παρασύρουν στη βαρβαρότητα της κρίσης και της λιτότητας.

  • Να παρθεί πίσω η μνημονιακή περικοπή του 55% που καταδικάζει τις δομές μας σε κατάρρευση, εμάς τους ίδιους στην ανεργία και πετάει στον δρόμο τους λήπτες των υπηρεσιών μας.
  • Καμία απόλυση, περικοπή μισθών, εντατικοποίηση της δουλειάς μας – προστασία και βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας προς την κοινότητα.
  • Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει – Τακτική και έγκαιρη καταβολή των δεδουλευμένων μας – Κάλυψη των ολοένα και αυξανόμενων αναγκών με νέο προσωπικό.
  • Κάτω τα χέρια από τις συντάξεις και τα επιδόματα των ψυχικά ασθενών και των αναπήρων – Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και υπηρεσίες αποκατάστασης για όσους τις έχουν πραγματικά ανάγκη.
  • Τακτική χρηματοδότηση του συνόλου των πραγματικών αναγκών στην ψυχική υγεία και την ειδική αγωγή από τον κρατικό προϋπολογισμό.
  • Σχεδιασμός και έλεγχος της χρηματοδότησης από το σύνολο των φορέων που τους αφορά.
  • Για ένα ενιαίο σύστημα υγείας πραγματικά δημόσιο και δωρεάν που θα ανταποκρίνεται στις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες της κοινωνίας με την αποφασιστική συμμετοχή εργαζομένων και ληπτών στις αποφάσεις και τη διαχείρισή του μέσα από τα σωματεία και τους συλλόγους μας με εκλεγμένους και άμεσα ανακλητούς αντιπροσώπους.

Συντονισμός Σωματείων Ψυχικής Υγείας