Η προοπτική της Κοινωνικής Δικαιοσύνης στη Συμβουλευτική & Θεραπεία. Για την ομάδα Αυτομόρφωσης

Σε σχέση με την ομάδα αυτο-μόρφωσης που έχει προταθεί, μια πρόταση για την ευρύτερη πλαισίωσή της. Το κείμενο αποτελεί μετάφραση από πόστερ αναρτημένο στο διαδίκτυο.

Συμβουλευτική Κοινωνικής Δικαιοσύνης και Θεραπεία: Θεωρία και Φιλοσοφία σε δράση

Εθνικό Συνέδριο Αμερικάνικης Ένωσης Συμβουλευτικής 2010
Συγγραφείς: Joseph M. Williams, Arie Τ. Greenleaf
Πανεπιστήμιο της Iowa

 

Σκεπτικό και Βιβλιογραφία

  • Η Παραδοσιακή συμβουλευτική, οχυρωμένη σε μια ενδοψυχική προοπτική, είναι ανεπαρκής για να βοηθήσει πελάτες με προβλήματα που βασίζονται στο περιβάλλον
    • η εμμονική εστίασή της αποκλειστικά και μόνο την αλλαγή της προσωπικής σφαίρας (διανοητικοί, συναισθηματικοί, σχεσιακοί, σωματικοί, πνευματικοί παράγοντες) (Breton, 1995), αδυνατεί να παράσχει στους συμβούλους μια θεωρητική ώθηση για την κοινωνική δράση.
  • Ένας πλαισιακός (contextual) προσανατολισμός της συμβουλευτικής είναι αναγκαίος για να προσφέρει μια ολιστική εξήγηση της επίδρασης των περιβαλλοντικών παραγόντων στην προσωπική ευεξία.
    • Η οικολογική προοπτική, και η αναγνώρισή της του προσώπου-στο-περιβάλλον, προσφέρει στους επαγγελματίες των συμβουλευτικών υπηρεσιών ένα παράδειγμα με βάση το περιβάλλον για να βοηθούν πελάτες με προβλήματα που βασίζονται στο περιβάλλον (Bronfenbrenner, 1977).
  • Οικολογική προοπτική: Β = f(PxE), η ανθρώπινη συμπεριφορά (Β) είναι μια συνάρτηση των δυναμικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ του προσώπου (P) και του περιβάλλοντος (Ε) (Lewin, 1936)

 

Η παρουσίαση αυτή προτείνει ότι μια αλλαγή παραδείγματος προς μια οικολογική προοπτική είναι αναγκαία για να παρέχει στους επαγγελματίες με σαφήνεια τους λόγους για να συμμετέχουν στην υπεράσπιση της κοινωνικής δικαιοσύνης στην συμβουλευτική.

  • Η συμβουλευτική της κοινωνικής δικαιοσύνης και η συνηγορία (advocacy) γίνονται μια θεραπευτική παρέμβαση με συνάφεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των πελατών, όταν τα προβλήματα συνδέονται με εξωτερικούς παράγοντες στην περιβαλλοντική σφαίρα του πελάτη (κοινωνική, οικονομική, πολιτισμική, πολιτική)
  • Οι επαγγελματίες της συμβουλευτικής πρέπει να αντιληφθούν εκ νέου τους ρόλους και τις ευθύνες μας τόσο ως κλινικοί όσο και ως εκπαιδευτές και να συμμετέχουμε σε καινοτόμες προσεγγίσεις της κοινωνικής δικαιοσύνης που στοχεύουν στην εξάλειψη των πολλαπλών μορφών της συστηματικής καταπίεσης που εμποδίζουν την ευεξία και την υγιή ανάπτυξη των πελατών μας.

 

Κάνοντας τη σύνδεση

Συνδέοντας Στρες και Ψυχοπαθολογία

  • Η καταπίεση προκαλεί άγχος, το οποίο με τη σειρά του έχει δραματικές συνέπειες για την ψυχική και σωματική υγεία (Dohrenwend, 2000; Κelly, Hertman, & Daniels, 1997; Lantz, House, Mero, & Williams, 2005; Thoits, 1995).

Συνδέοντας τις διακρίσεις, το άγχος, και την ψυχοπαθολογία

  • Οι διακρίσεις έχουν επίσης σοβαρές συνέπειες σε σχέση με την κατάθλιψη. Οι διακρίσεις μπορούν επίσης να απειλήσουν την αίσθηση ελέγχου κάποιου ανθρώπου, δημιουργώντας αισθήματα απελπισίας (Perlow, Danoff-Burg, Swenson, & Pulgiano, 2004) που μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη, άγχος, και άλλες ψυχικές διαταραχές (Williams & Williams-Morris, 2000).

Σύνδεση καταπίεσης και ευεξίας

  • Η καταπίεση μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμηση (DuBois, Burk-Braxton, Swenson, Tevendale, & Hardesty, 2002) και εμποδίζει την υγιή ανάπτυξη της ταυτότητας (Eccles, Wong, & Peck, 2006).

 

Επαναξιολογώντας το ιατρικό μοντέλο και την προσέγγιση του DSM-IV για την ψυχοθεραπεία

  • Παραδοσιακά, οι προσεγγίσεις φροντίδας της ψυχικής υγείας που είναι ενδοψυχικά προσανατολισμένες ή κοιτάζουν προς τα ελλείμματα και η χρήση πολιτισμικά προκατειλημμένων διαγνωστικών κριτηρίων μπορεί να λειτουργούν διαιωνίζοντας τις διάφορες μορφές της κοινωνικής αδικίας και πολιτισμικής καταπίεσης μέσα στο επάγγελμα της παροχής συμβουλών (Ratts, in press).

 

Φιλοσοφικές Πνοές για την Κοινωνική Δράση

  • Μια οικολογική προοπτική (Wilson, 2005) που αναγνωρίζει την ευεξία του ατόμου ως άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευεξία του περιβάλλοντος του (Banning, 1989; Lewin, 1936; Prilleltensky, 2008; Wilson, 2005), παρέχει ένα φιλοσοφικό λόγο ύπαρξης για τους επαγγελματίες της συμβουλευτικής για την αντιμετώπιση των άνισων κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών συνθηκών που εμποδίζουν τα άτομα, τις οικογένειες και τις κοινότητες από την βελτιστοποίηση του δυναμικού τους (Dohrenwend, 2000; Gee, 2002; Mossakowski, 2003; Ratts, in press).

 

Προς ένα Οικολογικό πλαίσιο

  • Η στήριξη για μια οικολογική προοπτική στο επάγγελμα της συμβουλευτικής δεν δυσφημεί την παραδοσιακή θεραπεία με τη μορφή της ατομικής, ομαδικής ή οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Αντίθετα, υπάρχουν πολλά εμπειρικά δεδομένα που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της συμβουλευτικής σε κάθε μία από αυτές τις παρεμβάσεις (Wampold, 2001).
  • Το οικολογικό μοντέλο του Bronfenbrenner (1977) απεικονίζει τέσσερα μεγάλα υποσυστήματα που επηρεάζουν το άτομο, και, κατά συνέπεια, επηρεάζουν το επίπεδο της ευεξίας του/της:

    (α) μικροσυστήματα: το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζει ένα άτομο (οικογένεια, φίλοι, σχολείο, γειτονιά), το άτομο αλληλεπιδρά, αλλάζει και μεταβάλλεται μέσα στο σύστημα

    (β) μεσοσυστήματα: οι σχέσεις μεταξύ των μικροσυστημάτων, οι σχέσεις ανάμεσα στα πλαίσια, πχ οι σχέσεις οικογένειας και σχολείου, οικογένειας και φίλων

    (γ) εξωσυστήματα: τα κοινωνικά πλαίσια στα οποία ένα άτομο δεν έχει ενεργό ρόλο αλλά τα οποία επηρεάζουν την εμπειρία με άμεσο τρόπο, πχ η δουλειά του γονιού και οι απαιτήσεις της, πως επηρεάζουν τα παιδιά.

    (δ) μακροσυστήματα: οι πεποιθήσεις & ιδεολογίες στον πολιτισμό όπου ζουν τα άτομα (πχ χριστιανική ηθική, δημοκρατία, εθνικισμός)

     

Συνηγορία της Κοινωνικής Δικαιοσύνης

  • H Συνηγορία της Κοινωνικής δικαιοσύνης στην συμβουλευτική, που καθοδηγείται από τις Αρμοδιότητες Υπεράσπισης της Αμερικάνικης Ένωσης Συμβουλευτικής (ACA) (Lewis et al., 2002), και στηρίζεται σε μια οικολογική αναγνώριση της στενής αλληλεπίδρασης του προσώπου-στο-περιβάλλον (Bronfenbrenner, 1977; Lewin, 1936; Wilson, 2003) αντιπροσωπεύει μια ολιστική προσέγγιση για την συμβουλευτική, που επιδιώκει την προσωπική θεραπεία για τους πελάτες τόσο μέσω ενδοψυχικών όσο και περιβαλλοντικών αλλαγών.
  • Εν ολίγοις, η συνηγορία κοινωνικής δικαιοσύνης στην συμβουλευτική προσπαθεί να εντοπίσει και να αλλάξει τους προσωπικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που εμποδίζουν την ανάπτυξη και την εξέλιξη των πελατών.

 

Συμπέρασμα

  • Οι σύμβουλοι θα πρέπει να λειτουργούν από την θέση ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά και η ψυχοπαθολογία είναι αποτέλεσμα των δυναμικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ του ατόμου και των κοινωνικών συστημάτων (Neville & Mobley, 2001), και ως εκ τούτου να παρεμβαίνουν στο επίπεδο του ατόμου, της ομάδας, και της κοινωνίας, όταν απαιτείται. Αυτή η ολιστική αντίληψη της ευεξίας βασίζεται σε μια οικολογική έννοια του εαυτού ως ενσωματωμένου, «μη-αυτόνομου» (Breton, 1995, σ.. 6).
  • Ο εντοπισμός των ισχυρών δυνάμεων του περιβάλλοντος που, σε σημαντικό βαθμό, καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά πρέπει να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τους επαγγελματίες της συμβουλευτικής που ασχολούνται με την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς