Στήριξη ΣΕΨΑΕΚΟ: Καταγγελία από εργαζόμενους σε δομή Ψυχικής Υγείας «Λόγος – Νους»

Σωματείο Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευάλωτων Κοινωνικά Ομάδων (Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο)
Διεύθυνση: Ζωοδ. Πηγής 113Β, τηλ. 6977177173, 6974646166, email: sepsaeko

Αθήνα 22-11-2012

Το Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο στηρίζει τους εργαζόμενους στο Κέντρο Ημέρας «Λόγος-Νους» (Επανένταξη παιδιών με ψυχοκινητικά προβλήματα) που παρέχει υπηρεσίες σε παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές ηλικίας 7-12 στην Καισαριανή. Εργαζόμενοι στην παραπάνω δομή, ενώ βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας, τολμούν και καταγγέλλουν δημόσια τη διοίκηση τους για μια σειρά από σοβαρότατες παρατυπίες σε οικονομικό, διοικητικό αλλά και θεραπευτικό επίπεδο. Οι εργαζόμενοι που γνωρίζουν πολύ καλά τα προβλήματα και τα κακώς κείμενα του χώρου τους αποφασίζουν να σπάσουν τη σιωπή τους για να μην είναι συνένοχοι αλλά και για να προκαλέσουν τους αρμόδιους που υποτίθεται ότι ελέγχουν και καταπολεμούν την κακοδιαχείριση και την αυθαιρεσία. Μετά από την πασίγνωστη συγκάλυψη της αυθαιρεσίας της Διοίκησης του Περιβολάκι (με τους 43 εργαζόμενους να είναι ακόμα σε κατάσταση αεργίας αλλά και με κλειστές δύο δομές που παρείχαν υπηρεσίες σε παιδιά με σοβαρές δυσκολίες και τις οικογένειές τους) το Υπουργείο Υγείας αλλά και κάθε αρμόδια αρχή καλείται να πάρει θέση. Με την ευκαιρία της παρούσας καταγγελίας, ενθαρρύνουμε όλους τους συναδέλφους στην ψυχική υγεία να αναλάβουν παρόμοιες πρωτοβουλίες για να σταματήσουν να μας τρομοκρατούν όλοι όσοι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους. Ας συμβάλλουμε στην πραγματική προσπάθεια εξάλειψης της κακοδιαχείρισης και της αυθαιρεσίας γιατί και γνωρίζουμε και μπορούμε. Οι αρμόδιες αρχές αν ήθελαν θα το είχαν κάνει. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κόψουν λεφτά από εμάς, αφού μας έχουν να δουλεύουμε απλήρωτοι και από τους ασθενείς που τους αφήνουν στο κενό.

Το Δ.Σ. του Σωματείου Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο.

Το Κέντρο Ημέρας «Λόγος-Νους»(Επανένταξη παιδιών με ψυχοκινητικά προβλήματα) είναι μια δομή για παιδιά με ΔΑΔ ηλικίας 7-12 ετών που χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Υγείας και βρίσκεται στη διεύθυνση Δράκοντος 6 και Ευρυδίκης στην Καισαριανή.
Από τις 5/11/2012 έξι από τους εργαζόμενους του Κέντρου προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας διεκδικώντας δεδουλευμένα 6 και πλέον μηνών και ύστερα από συνεχή πόλεμο τόσο της διοίκησης του Κέντρου όσο και της επιστημονικής υπευθύνου.
Το κλίμα τρομοκρατίας, έμμεσων και άμεσων απειλών για απολύσεις «αν ακουστούν φωνές αντίδρασης» ήταν κάτι σύνηθες που βιώναμε τα τελευταία 2 χρόνια. Ήδη τον περασμένο Σεπτέμβρη απολύθηκαν 2 συνάδελφοι –μια κοινωνική λειτουργός/ειδ. Παιδαγωγός και ένας μουσικοθεραπευτής- με πρόσχημα για την κοινωνική λειτουργό ότι επιβαρύνει τη μισθοδοσία και είναι μια ειδικότητα που δεν επιτρέπεται από το Υπουργείο να τελεί χρέη ειδ. παιδαγωγού (δούλευε ήδη 3 χρόνια σε αυτή τη δομή) και για τον μουσικοθεραπευτή ότι και αυτός λόγω χρηματικών περικοπών επιβαρύνει το μισθολογικό κόστος.
Να σημειωθεί ότι 2 εβδομάδες μετά τις 2 απολύσεις προσλαμβάνεται (συστημένο από την λογίστρια του Κέντρου) άτομο για να εργαστεί ως ειδ. παιδαγωγός. Φαίνεται ότι αυτή η πρόσληψη δεν επιβάρυνε τη μισθοδοσία μας!
Το δυναμικό του Κέντρου Ημέρας σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2012 είναι 20 ωφελούμενοι. Εμείς δηλώναμε ότι είχαμε σε θεραπευτικό πρόγραμμα 16 παιδιά εκ των οποίων μόνο τα 9 είναι υπαρκτά. 3 από τα υπόλοιπα παιδιά φοιτούν σε δημόσια ειδικά σχολεία (μπορούν να διασταυρωθούν τα ΑΜΚΑ τους). Στο χώρο του Κέντρου υπάρχουν φάκελοι αυτών με ψεύτικες αναφορές, ημερήσια προγράμματα, φωτογραφίες τους και είχαμε την εντολή σε περίπτωση ελέγχου να πούμε ότι είναι άρρωστα ή λείπουν.
Το Κέντρο τον Απρίλιο του 2012 απέκτησε την άδεια λειτουργίας και μπλοκάκι για να κόβει αποδείξεις στους γονείς για τα χρήματα που έδιναν (από 700-850ευρώ έκαστος) και πλέον έπρεπε να φαίνονται. Τα προηγούμενα 3 χρόνια οι γονείς εξαρχής πλήρωναν μηνιαίως ποσά μέχρι και 950 ευρώ. Αυτά όμως ουδέποτε παρουσιάζονταν ως έσοδα του Κέντρου. Κάποιοι συνάδελφοι έκοβαν αποδείξεις στους γονείς οι ίδιοι, και ενώ παρείχαν τις υπηρεσίες στους στο Κέντρο για χρόνια δεν είχαν καμία σύμβαση εργασίας. Απλώς τους είχε ζητηθεί να υπογράψουν συμβόλαια εθελοντισμού και να πληρώνονται με ένα μέρος των χρημάτων των γονιών. Το υπόλοιπο ποσό το διαχειριζόταν –χωρίς να φαίνεται πουθενά- η πρόεδρος σε συνεργασία με τη λογίστρια της.
Υπάρχει στο Κέντρο εργαζόμενος με 5 συνεχόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, χωρίς η 5η να γίνει αορίστου. Επίσης, στον ίδιο συνάδελφο ψυχολόγο δεν αναγνωρίζεται στην μισθοδοσία του από το 2010 το επίδομα ειδικών συνθηκών. Όταν ζητήθηκε από τη λογίστρια ο λόγος η ίδια είπε ότι έγινε λάθος αλλά δεν μπορεί να το συμπεριλάβει τώρα γιατί θα αυξηθεί η μηνιαία αποζημίωση.
Τον Οκτώβρη έγινε και η απόλυση μιας συναδέλφου λογοθεραπεύτριας-ειδ. παιδαγωγού που μόλις είχε γυρίσει από νοσοκομειακή άδεια μετά από εγχείριση στην σπονδυλική της στήλη το καλοκαίρι. Την απόλυση την εισηγήθηκε η επ. υπεύθυνος με τη δικαιολογία ότι δεν θα μπορούσε να προσφέρει τις υπηρεσίες της στο χώρο και στα παιδιά, παρά τις διαβεβαιώσεις του θεράποντος ιατρού της εν λόγω εργαζόμενης ότι ήταν ιατρικώς σε θέση να γυρίσει πίσω στα καθήκοντά της.
Παρόλα αυτά θεωρείται κατάλληλος να προσφέρει υπηρεσίες σε θεραπευτικό κέντρο με αυτιστικά παιδιά ανειδίκευτος μουσικός (μνηστήρας της επ. υπευθύνου). Ο εν λόγω κύριος εμφανίστηκε ως εθελοντής πριν το Πάσχα πέρσι και αφού είχε απολυθεί ο μουσικοθεραπευτής για να κάνει ομάδες μουσικής. Από τον Σεπτέμβριο φέτος χωρίς να έχει καμία γνώση και εκπαίδευση στον αυτισμό και την ειδική αγωγή κάνει καθημερινές ατομικές συνεδρίες με τα παιδιά (αναρωτιόμαστε πόσο επιτρεπτή είναι η συνθήκη αυτή από το Υπουργείο Υγείας και πόσο ασφαλής για τα παιδιά…). Ο ίδιος συνεχίζει να φαίνεται ως εθελοντής.
Επίσης, από τον Ιούνιο του 2012 δουλεύαμε για ακόμη μια φορά υπό την απειλή επικείμενων απολύσεων. Τον Ιούλιο και ύστερα από λήξη της σύμβασης της συνοδού (υπάρχει λεωφορείο που μεταφέρει τα παιδιά) και λόγω χρηματικής αδυναμίας για ανανέωση της σύμβασης ενημερωθήκαμε ότι όλοι οι θεραπευτές θα πρέπει να αναλάβουμε την συνοδεία προκειμένου να μην απολυθούν 2 συνάδελφοι. Στα πλαίσια της καλής θέλησης και της συναδελφικότητας δεχτήκαμε και αυτή την επιβάρυνση.
Επιστρέφοντας μετά την καλοκαιρινή άδεια διαπιστώσαμε ότι ξαφνικά βρέθηκαν λεφτά και έγινε νέα πρόσληψη στο τέλος Αυγούστου της κόρης της λογίστριας σε θέση γενικών καθηκόντων. Όταν ζητήσαμε εξηγήσεις μας ειπώθηκε ότι η εικονική πρόσληψη έγινε για να καλύψει τη μισθοδοσία της καθαρίστριας και του μουσικού!
Να σημειωθεί ότι η λογίστρια επειδή κατέχει μόνιμη θέση σε άλλο δημόσιο φορέα και δεν μπορεί να φαίνεται και στο Κέντρο, αντ’ αυτής υπάρχει πρόσληψη του γιου της, ο οποίος δεν έχει εμφανιστεί ποτέ στο χώρο εδώ και 4 χρόνια. Στον πίνακα προσωπικού υφίσταται και άλλη μια θέση διοικητικών καθηκόντων προσώπου που ουδέποτε έχει προσφέρει υπηρεσίες στο Κέντρο Ημέρας, αφού όλες οι διοικητικές ανάγκες διεκπεραιώνονταν από συγκεκριμένους θεραπευτές.
10 μέρες μετά την επίσχεση εργασίας και χωρίς να έχει προηγηθεί ούτε ένα διερευνητικό τηλεφώνημα λάβαμε εξώδικο από το δικηγόρο της προέδρου, ότι κρίνει (αυτεπάγγελτα) καταχρηστική την επίσχεση και επεσήμανε ότι αν δεν επιστρέφαμε σε 24 ώρες στη θέση μας θα λυόταν η σύμβαση έργου με δική μας υπαιτιότητα! Οι τελευταίες μας πληροφορίες λένε ότι στο Κέντρο Ημέρας υπάρχουν νέοι εργαζόμενοι αντί ημών (δεν ξέρουμε αν φαίνονται ως εθελοντές και πληρώνονται με μαύρα χρήματα κάτι που συνηθίζει η διοίκηση ή με κάποιο τρόπο έχουν προσληφθεί- παράνομα βέβαια αφού 6 εργαζόμενοι είναι ήδη σε επίσχεση εργασίας).
Επειδή ως επιστήμονες και επαγγελματίες αισθανόμαστε πάνω από όλα την ηθική υποχρέωση να ενημερώσουμε για την κατάσταση σε μια δομή που χρηματοδοτείται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και να διεκδικήσουμε ως εργαζόμενοι τα δεδουλευμένα τόσων μηνών αποφασίσαμε να μιλήσουμε για ένα μέρος αυτών που βιώναμε τα τελευταία χρόνια στο εν λόγω Κέντρο.
Ελπίζουμε οι καταγγελίες αυτές να μην κουκουλωθούν, αλλά να οδηγήσουν σε κινήσεις εξυγίανσης.

Η στήριξη των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτη, η ομερτά της φιλανθρωπίας και των χρηματοδοτήσεων και των δόσεων πρέπει να σπάσει!

«Θα μείνουμε εδω να το παλέψουμε, απαιτείται αγώνας για να ορθ οποδήσει μια χώρα που την έχουν φέρει στο χείλος του γκρεμού, απο αυτο τον αγώνα εμείς δεν θα λείψουμε».

Κείμενο που διαβάστηκε στις 14/11 στην ορκομωσία της ιατρικής σχολής στο Ηράκλειο, απο φοιτητές που ορκίστηκαν εκείνη την μέρα

από: http://aristotelous17.wordpress.com/2012/11/17/%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-1411-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CF%81%CE%BA/

Από σήμερα θεωρούμαστε γιατροί, σε μια χώρα που δεν αναγνωρίζει πλέον το δικαίωμα στην περίθαλψη, που κλεινει τα νοσοκομεία της, που δεν πληρωνει τους γιατρους της, που πειναει. Που διωχνει στο εξωτερικο τη νεολαια της, ιδιως την σπουδασμένη νεολαία της.
Λέγαμε «όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός». Δεν ξέραμε οτι θα ηταν αναγκη να το προσδιορισουμε ακομα περισσοτερο. Θέλω να γίνω ΓΙΑΤΡΟΣ. Θέλω να γίνω γιατρος ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ. Θέλω να δουλεψω σε δημόσιο νοσοκομειο, θελω να μπορω να ειμαι δίπλα σε οποιον με εχει αναγκη, θελω οι ασθενεις μου να μπορουν να φανε και να βρισκουν τα φαρμακά τους. Σ’αυτα τα θελω, εχουμε πολλα να συμβάλλουμε,και οφειλουμε να παλέψουμε.
Πολλες φορες μέσα στην σχολή μας προτάθηκε να φύγουμε στο εξωτερικό. Μας παρουσιαστηκε ως η μονη λύση. «Θα είναι καλύτερα, πιο εκπαιδευτικά, πιο καλοπληρωμένα». Διαφωνούμε. Δεν γίναμε γιατροί για να κανουμε καριέρα, για να αποκτήσουμε θέσεις περιοπής, για να κολυμπήσουμε στο χρήμα εις βάρος ασθενών. Ακόμα περισσοτερο, δεν γίναμε γιατροί για να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στην δυστυχία που απλώνεται πλεον φανερά γύρω μας. Θα μείνουμε εδω να το παλέψουμε, απαιτείται αγώνας για να ορθοποδήσει μια χώρα που την έχουν φέρει στο χείλος του γκρεμού, απο αυτο τον αγώνα εμείς δεν θα λείψουμε.
ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ.

Μακάρι αυτά τα προτρεπτικά λόγια των νέων γιατρών να εμπνεύσουν και τους άλλους επαγγελματίες υγείας.

Ρατσισμός, Στείρωση, Ευθανασία, Εξόντωση: Εκδήλωση από τη Συσ πείρωση για τη Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση

Από την χιτλερική Γερμανία στους σημερινούς νεοναζί απογόνους της…

Πατήστε εδώ για την αφίσα σε pdf

ΔΕΥΤΕΡΑ, 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012

17.00-21.00, ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ ΓΚΑΖΙ, Αμφιθέατρο 9.84

euth.jpg

Πριν μόλις λίγα χρόνια, η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» και τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» είχαν οργανώσει μιαν εκδήλωση με άξονα την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οι γιατροί του Τρίτου Ράϊχ», με σκοπό την ανάδειξη της σχέσης της Ψυχιατρικής με την Εξουσία, αυτήν της οποίας η ίδια είναι φορέας και αυτήν της οποίας λειτουργεί ως εντολοδόχος για την επιβολή της Δημόσιας Τάξης.

Οπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το κυρίαρχο ψυχιατρικό παράδειγμα δεν βρήκε καμιά δυσκολία (το αντίθετο μάλιστα) να συμπλεύσει, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, ακόμα και με τους ναζί και μάλιστα, να αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στον ορισμό της «ζωής που είναι ανάξια να ζει» και εν συνεχεία στην πρακτική της στείρωσης, της ευθανασίας και της μαζικής εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων ψυχικά πασχόντων και αναπήρων στα γερμανικά ψυχιατρεία, ως ενός οικονομικού βάρους, ενός πληθυσμού ‘περιττών’ υπάρξεων που έπρεπε να φύγουν από τη μέση.

Σήμερα, αυτό που τότε φαινόταν σαν μια «αναδρομή στο παρελθόν», ορθώνεται ξανά ως μια πολύ υλική δυνατότητα ενός μέλλοντος, που απειλεί, με γοργούς ρυθμούς, να γίνει παρόν. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής», που είδε φέτος τα ποσοστά και την επιρροή του να ανεβαίνουν αλματωδώς, αντανακλώντας (και επιχειρώντας να δώσει έκφραση και να εκμεταλλευτεί) τις πιο σκοτεινές και αδιέξοδες όψεις της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και της κονιορτοποίησης πλατειών κοινωνικών στρωμάτων από την κρίση και το μνημόνιο, δεν παρέλειψε, μετά τους μετανάστες, να βάλει στο στόχαστρο τους ψυχικά πάσχοντες και τους αναπήρους. Η ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους κειμένων που προπαγανδίζουν την στείρωση και την ευθανασία των «ζωών που είναι ανάξιες να ζουν», μόνο τυχαία δεν είναι.

Είναι προφανές ότι, μετά τα πογκρόμ και τις δολοφονικές επιθέσεις κατά των μεταναστών, και παράλληλα προς αυτές, δεν θ΄ αργήσει (αν τους δοθεί το έδαφος) να έλθει και η σειρά των ψυχικά ασθενών και των αναπήρων, καθώς, μάλιστα, δεν έπαψαν ούτε στιγμή ναπροβάλλουν την «ορθότητα» του λόγου τους κατ΄ αντιπαράθεση προς τους «ψυχασθενείς», την ίδια στιγμή που το ρατσιστικό τους πρόσημο του «έλληνα» φαίνεται, πλέον, να προϋποθέτει τον περαιτέρω προσδιορισμό του ως «ψυχικά υγιούς», αλλιώς δεν θα είναι «έλληνας».

Οι πολιτικές του μνημονίου που βγάζουν εκτός κοινωνικού ιστού, ως ένα ανυπόφορο οικονομικά και περιττό κοινωνικά βάρος, τα πιο αδύναμα στρώματα (μετανάστες, ψυχικά ασθενείς αναπήρους, ηλικιωμένους κλπ) μιας κοινωνίας της οποίας η πλειονότητα μετατρέπεται με ταχείς ρυθμούς σε «πλεονάζοντες» και «περιττούς», έχουν ήδη βρει στη «Χρυσή Αυγή» τους πιο πρόθυμους εκτελεστές του εξοστρακισμού σ΄ έναν κυριολεκτικό Καιάδα.

Είναι αυτή η κοινωνική και πολιτική συνθήκη που έρχεται να συναντήσει ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας σε κυριολεκτική κατάρρευση. Οι βασικές συνιστώσες της λογικής και των πρακτικών υπό τις οποίες λειτουργεί η κατεστημένη ψυχιατρική (αγκυλωμένη στα παραδοσιακά στερεότυπα της «ψυχικής νόσου» των εγχειριδίων, του «ανίατου», του «εκφυλισμού» και της «κατωτερότητας»), μπορεί, κάτω από συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες (όπως οι σημερινές), να μετατραπούν ξανά σε όχημα αποκλεισμού και εξόντωσης, κάτω από χίλιες δικαιολογίες.

Είναι γι’ αυτό που «Οι γιατροί του Γ΄ Ράϊχ» είναι τώρα επίκαιροι όσο ποτέ. Όχι σε μια λογική ενημερωτική και αναπόλησης του παρελθόντος, αλλά απόκτησης περαιτέρω εφοδίων για το άνοιγμα των νέων δρόμων που απαιτούνται σήμερα για το ξεπέρασμα της κατασταλτικής ψυχιατρικής προς μια χειραφετητική ψυχιατρική και για την συντριβή της νεοναζιστικής απειλής.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 17.00-2100,

‘Τεχνόπολις’ Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο Αθήνα 9.84, Πειραιώς 100, Γκάζι.

euthanasia4.jpg

απεργία και διαδήλωση εργαζόμενων στην Ψυχική Υγεία + επίσχε ση εργαζομένων στην ΠΕΨΑΕΕ

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΩΡΑ 10:00πμ

Στις 13:00 θα γίνει ανοιχτή συνέλευση στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, 3ης Σεπτεμβρίου και Μάρνης, στο 2ο όροφο

Για τους εργαζόμενους της ψυχικής υγείας οικονομική κρίση σημαίνει ότι:

-Δουλεύουμε ήδη απλήρωτοι για πολλούς μήνες, χωρίς καμιά εγγύηση ότι θα πληρωθούμε κάποτε τα δεδουλευμένα μας

-Καλούμαστε να δουλεύουμε τσάμπα χωρίς καν να έχουμε τα αναγκαία μέσα, υλικά και ψυχικά, να βοηθήσουμε ουσιαστικά όσους μας χρειάζονται. Η δουλειά μας πραγματοποιείται υπό καθεστώς αγωνίας και επισφάλειας με αποτέλεσμα να μη μας προσφέρει πια ικανοποίηση, αλλά και να μην μπορεί να ανακουφίσει τους λήπτες των υπηρεσιών μας.

-Οι χαμηλότατοι μισθοί μειώθηκαν ήδη μία φορά και με τα νέα μέτρα θα χτυπηθούν και πάλι

-Τα εργασιακά μας δικαιώματα είναι όλα στον αέρα (5ήμερο, 8ωρο, συμβάσεις εργασίας, εργασιακή σχέση κλπ)

-Οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης συνεχώς επιδεινώνονται λόγω των απανωτών βάρβαρων περικοπών

Για τους λήπτες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας η οικονομική κρίση έχει φέρει:

-Σοβαρότατες ανατροπές στη ζωή τους, τη δυνατότητα να κοινωνικοποιούνται και να αυτοεξυπηρετούνται σε διάφορα επίπεδα λόγω των ελλείψεων που παρουσιάζουν πλέον οι φορείς (υποσιτισμός, παρακράτηση συντάξεων που δεν έχει ακυρωθεί επίσημα, κόψιμο εξωτερικών προγραμμάτων, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ).

-Υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου μέσα από την κατάρρευση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και των υπηρεσιών φροντίδας που έστω και στοιχειωδώς μέχρι πρόσφατα απολάμβαναν (απολύσεις, παραιτήσεις προσωπικού, κλείσιμο δομών, τραγική υποβάθμιση υπηρεσιών κλπ).

-Τον κίνδυνο δημιουργίας μικρών ασύλων στη θέση των δομών αποασυλοποίησης, στην καλύτερη περίπτωση, ή ακόμα και την απειλή άμεσου λουκέτου εξαιτίας των περικοπών με αποτέλεσμα να βρεθούν στο δρόμο.

-Υποτροπές αλλά και αύξηση των νέων περιστατικών με υποδομές που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν την ανθρωπιστική κρίση στην ελληνική κοινωνία.

Είπανε ότι δεν θα κλείσουν δομές, κι όμως κλείνουν το Περιβολάκι 1 και το Περιβολάκι 2 με αυθαίρετο και άκρως παράνομο τρόπο.

Είπανε ότι θα κάνουν ότι μπορούν να βρεθούνε χρήματα για το 2012, αλλά τελικά παραδέχθηκαν ότι «δεν υπάρχει σάλιο», όπως μάθαμε δια στόματος Φ. Σκοπούλη. Για το 2013 ούτε λόγος να γίνεται βέβαια. Στην καλύτερη περίπτωση θα δοθούν 45εκ. και αν θέλουν ας βγουν να μας διαψεύσουν με στοιχεία ότι δεν θα ακολουθήσουν την ίδια πολιτική!

Είπανε ότι θα μας σώσει το 2% των προμηθειών του ΥΥΚΑ, αλλά για το 2012 το ποσό αυτό είναι μόνο 12εκ. και αυτά πουθενά ακόμα, για το δε 2013 το αντίστοιχο ποσό στον προϋπολογισμό είναι 0(!).

Είπανε ότι δεν θα γίνουν απολύσεις, κι όμως 43 συνάδελφοι είναι στον αέρα (από το Περιβολάκι 1 και 2), ενώ για όσους έχουν απολυθεί σε διάφορες δομές κανείς από αυτούς που τους έδιωξαν δεν κλήθηκε να λογοδοτήσει.

Όπως κάθε εργαζόμενος, άνεργος και συνταξιούχος σε αυτή τη χώρα, καταλαβαίνουμε ότι τα μέτρα που περνά η κυβέρνηση για τη «σωτηρία» μας, η απουσία κεντρικού σχεδιασμού και οι βάρβαρες περικοπές στην Ψυχική Υγεία, μας σπρώχνουν κυριολεκτικά στο γκρεμό μέρα με τη μέρα. Δεν έχουμε πια τίποτα να χάσουμε εκτός από την προοπτική της μακροχρόνιας ανεργίας για εμάς και της περιθωριοποίησης για τους ανθρώπους που φροντίζουμε. Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε με πείσμα και διάρκεια!

Αγώνας διαρκείας πρακτικά για εμάς σημαίνει επίσχεση εργασίας σε όλη την Ψυχική Υγεία

Ακόμα και το πιο άμεσο αίτημα μας για επιβίωση επαγγελματική, οικογενειακή, κοινωνική, προσωπική συναντάει ντουβάρια και καταστολή. Άρα ή άπραγοι και κουρασμένοι περιμένουμε τους τίτλους τέλους στην Ψυχική Υγεία, ή αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί στο να προσπαθήσουμε να αντισταθούμε συλλογικά και μαζικά στην εξαθλίωση που μας υποβάλλουν, συντονισμένα σε όλο το χώρο των υπηρεσιών Υγείας και με άλλους κλάδους ώστε να τους διώξουμε. Αυτό πια είναι ανάγκη να γίνει.

Στην Ψυχική Υγεία έχουν ξεκινήσει ήδη εδώ και ένα σχεδόν μήνα επισχέσεις εργασίας σε μια σειρά από χώρους. Δεν είναι τυχαίο αυτό καθώς η απληρωσιά και η αγανάκτηση βαραίνουν στις αποφάσεις μας. Την ίδια στιγμή υπάρχει η αγωνία τι θα απογίνουν οι άνθρωποι που φροντίζουμε αν εμείς αρνηθούμε να δουλέψουμε.

Εδώ και χρόνια έχουμε αποδείξει πόσο νοιαζόμαστε για τους λήπτες με το να στεκόμαστε πλάι τους καθημερινά όντας απλήρωτοι για μήνες αλλά και αντιμέτωποι γενικότερα με πολύ δύσκολες καταστάσεις. Αν όμως τώρα πια δεν αντιδράσουμε, τότε όσο και αν προσπαθήσουμε να στηρίξουμε τους ανθρώπους αυτούς στην καθημερινότητα, σύντομα θα καταρρεύσουν οι δομές, αυτοί πιθανά να οδηγηθούν σε άσυλα και εμείς σίγουρα στην ανεργία.

  • Η επίσχεση είναι ατομικό δικαίωμα αλλά αν ασκηθεί ομαδικά, με αποφάσεις σωματείων που να στηρίζουν τον κάθε εργαζόμενο, έχει πραγματική ισχύ, φρενάρει τη λειτουργία του χώρου και θέτει διοικήσεις και Υπουργείο προ των ευθυνών τους.
  • Νομικά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε στο χώρο εργασίας σε περίπτωση επίσχεσης ούτε και να έχουμε προσωπικό ασφάλειας. Μπορούμε να φτιάξουμε όμως ολιγομελείς ομάδες που θα ελέγχουν τους εργασιακούς χώρους κατά τη διάρκεια της επίσχεσης.

Οι περικοπές, οι μειώσεις στους μισθούς, τα νέα μέτρα των 13,5δις είναι άδικα, είναι ληστεία υπέρ των δανειστών εντός και εκτός Ελλάδας. Τα περάσανε με οριακή πλειοψηφία και με απίστευτη καταστολή για μια ακόμη φορά. Αρνούμαστε να καταθέσουμε τα όπλα ενάντια στην κυβέρνηση και την Τρόικα της ΕΕ και του ΔΝΤ. Δεν θέλουμε ανάπτυξη των αριθμών, με εργαζόμενους των 300, 200 και 100 ευρώ. Δεν θέλουμε διαλυμένες κοινωνικές υπηρεσίες, με ισοπεδωμένες όλες τις κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος του περασμένου αιώνα. Μια τέτοια εξέλιξη μόνο η οργανωμένη, μαζική και μαχητική δράση των εργαζόμενων μπορεί να τη σταματήσει. Στο χώρο μας αυτό μεταφράζεται σε επισχέσεις εργασίας παντού για να κάνουμε την κρίση πρόβλημα του Υπουργείου, της κυβέρνησης και των ευρωπαϊκών και διεθνών (ΕΚΤ, ΔΝΤ) οργανισμών.

Μας κλέβουν τη δουλειά, μας κλέβουν τη ζωή – Κάτω η κυβέρνηση και οι τροικανοί

Σωματείο Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευάλωτων Κοινωνικά Ομάδων (Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο.)

Σωματείο Εργαζόμενων ΠΕΨΑΕΕ

Σωματείο Εργαζόμενων στο Περιβολάκι

Σωματείο Εργαζόμενων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης ΨΥΧΑΡΓΩ ΑΤΤΙΚΗ

Σωματείο ΄΄Πυξίδα΄΄ Ηπείρου

.doc

.doc

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Κυβέρνηση και υπουργείο Υγείας αρνούνται να στηρίξουν το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν Υγεία, στην Ψυχική Υγεία και Πρόνοια. Προτιμούν να πετάξουν κόσμο στο δρόμο, εργαζόμενους και λήπτες. Βάζουν λουκέτο σε δομές ψυχικής υγείας, σε ειδικά σχολεία, σε κέντρα ψυχικής υγείας, σε κλινικές και νοσοκομεία. Οι εργαζόμενοι στις δομές αυτές είμαστε απλήρωτοι για μήνες, πεινασμένοι, απελπισμένοι και έχουμε οργανωθεί χωρίς να έχουμε άλλη επιλογή για να σώσουμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους χωρίς φωνή που στηρίζουμε καθημερινά στη δουλειά μας. Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση γκρεμίζεται, τα ΑΜΕΑ γίνονται στόχος αστυνομικής βίας σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για την περικοπή των επιδομάτων. Οι καρκινοπαθείς πληρώνουν τα φάρμακά τους, τα παιδιά μας μένουν ανεμβολίαστα και η κυβέρνηση κλείνει 50 νοσοκομεία. Τα κέντρα πρόληψης, τα προγράμματα κατά των ναρκωτικών ναρκοθετούνται από την υποχρηματοδότηση. Η κυβέρνηση και η τρόικα εκτελούν μια ιδιότυπη γενοκτονία και χρησιμοποιούν την κρίση σαν δικαιολογία για να πάρουν τα χρήματα που προορίζονται για παιδιά, έφηβους, ενήλικες ασθενείς και εμάς τους εργαζόμενους και να τα δώσουν στην Τρόικα.

Αν κλείσουν οι δομές ψυχικής υγείας θα ανοίξει πάλι με την κρίση (μια κρίση που κανένας εργαζόμενος δεν προκάλεσε) μια νέα τεράστια «Λέρος», οι ψυχικά πάσχοντες θα πεταχτούν στο δρόμο και τα ποσοστά αυτοκτονιών θα πολλαπλασιαστούν, ενώ είναι ήδη πολύ υψηλά. Μια νέα «Λέρος» θα δημιουργηθεί με άνεργους και φτωχούς ψυχικά ασθενείς και με περιθωριοποιημένους, ελαστικά εργαζόμενους σκλάβους – τάχα επιστήμονες. Σήμερα, επικαλούμενοι την κρίση και με μηδαμινή χρηματοδότηση για το 2ο εξάμηνο του 2012 ουσιαστικά οδηγούν στο κλείσιμο της πλειοψηφίας των δομών ψυχικής υγείας ή τη μετατροπή τους πάλι σε άσυλα. Εμμέσως πλην σαφώς, ο εκβιασμός είναι ο εξής: για να συνεχίσουν να υπάρχουν οι δομές και να μην πεταχτούν οι ασθενείς στο δρόμο εμείς οι εργαζόμενοι πρέπει να δουλεύουμε τζάμπα.

Αν κλείσουν οι δομές ειδικής αγωγής, καθώς και εδώ η χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 50%, χιλιάδες παιδιά και ενήλικες τυφλοί, κωφοί, με αυτισμό, νοητική στέρηση και αναπηρίες θα βρεθούν στα σπίτια τους χωρίς σχολεία, θεραπείες και επαγγελματική εκπαίδευση. Ήδη 185.000 χιλιάδες παιδιά σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία δεν έχουν πρόσβαση στις θεραπείες που χρειάζονται, 6.000 εργαζόμενοι στο χώρο είναι απλήρωτοι για μήνες, απολύσεις γίνονται διαρκώς και δομές κλείνουν. Αν κλείσουν οι δομές αυτές η Ελλάδα από κοιτίδα πολιτισμού θα γίνει κοιτίδα σκοταδισμού και βαρβαρότητας αρνούμενη την εκπαίδευση και τη θεραπεία που χρειάζονται τα παιδιά και οι ενήλικες ΑμΕΑ.

Αν κλείσουν τα 71 Κέντρα Πρόληψης, που προσπαθούν να καλύψουν τις ανάγκες ολόκληρης της χώρας σε υπηρεσίες πρόληψης των εξαρτήσεων και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας, με λιγότερους από 400 εργαζόμενους, με τη χρηματοδότηση περικομμένη περίπου στο -70% για το 2011 και το 2012, και με απλήρωτους συναδέλφους μέχρι και 6 μήνες, θα νομιμοποιηθεί η έκθεση των παιδιών, εφήβων και νέων στους εντεινόμενους απ’ την κρίση ψυχοκοινωνικούς, παράγοντες που οδηγούν στην εξάρτηση. Αλλά και θα εγκαταλειφθούν οι άνθρωποι που ήδη αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης, ιδιαίτερα στην επαρχία, ως προς την δυνατότητα πρώτης υποστήριξης και παραπομπής τους σε δομές απεξάρτησης.

Αν κλείσουν οι δομές αντιμετώπισης της εξάρτησης – σε μια φάση όπου χρειάζονται περισσότερο από ποτέ, με την κατακόρυφη αύξηση, λόγω της κρίσης, των εξαρτημένων – τινάζεται στον αέρα η προσπάθεια των εξαρτημένων να ξεφύγουν από αυτό τον κυκεώνα. Τα αποτελέσματα της υποχρηματοδότησης (-35% από τον περυσινό, ήδη «κουτσουρεμένο» προϋπολογισμό), είναι πλέον εμφανή: δομές που λειτουργούν οριακά – χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, χωρίς φάρμακα, χωρίς τις απαραίτητες εξετάσεις. Όσον αφορά τους εξαρτημένους πλέον βρίσκονται στη δίνη της ανθρωπιστικής κρίσης: ανέχεια, πείνα, μεγάλη αύξηση του αριθμού των αστέγων, αύξηση συνολικά της νοσηρότητας και τερατώδης αύξηση των κρουσμάτων AIDS – μια επιδημία πολύ δύσκολα αντιμετωπίσιμη, μια που οι μονάδες ειδικών λοιμώξεων δεν επαρκούν και στερούνται των μέσων, ενώ οι άνθρωποι περιμένουν εβδομάδες και μήνες ακόμα και για να αποκτήσουν το πολυπόθητο βιβλιάριο της πρόνοιας.

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ εφαρμόζει και θα συνεχίσει να εφαρμόζει την πολιτική του μνημονιακού σφαγείου. Μια πολιτική που οδηγεί το χώρο μας σε υποβάθμιση, συρρίκνωση και τελικά στο λουκέτο. Μια πολιτική που εξαθλιώνει τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Αυτή η πολιτική και όσοι την εφαρμόζουν πρέπει να ανατραπούν.

Στην κρίση πρέπει να στηριχθούν αυτά τα δικαιώματα για να μην εξωθηθούμε στον κανιβαλισμό και στην κοινωνική διάλυση. Χτίζουμε ασπίδα προστασίας των δομών πρόνοιας απέναντι στις πολιτικές της βαρβαρότητας. Οι εργαζόμενοι στις δομές αυτές συντονιζόμαστε με εργαζόμενους σε άλλους κλάδους υγείας, συλλόγους γονέων, με τοπικές συνελεύσεις και με όλα τα πληττόμενα μέρη της κοινωνίας.

Δε θα αφήσουμε κανένα παιδί και ενήλικα με ειδικές ανάγκες χωρίς θεραπεία και εκπαίδευση για να σωθεί το ευρώ. Δε θα αφήσουμε κανένα ψυχικά πάσχοντα χωρίς θεραπεία για να σωθούν οι τράπεζες. Δε θα αφήσουμε κανένα εξαρτημένο χωρίς θεραπεία για να σωθεί αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα. Δε θα αφήσουμε κανένα ασθενή χωρίς νοσοκομεία και φάρμακα για να σωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση των επιχειρηματιών και των εφοπλιστών. Δε θα μείνουμε άνεργοι για να σωθεί η Τρόικα.

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ!ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ

http://syntergpsyex.blogspot.gr