Θεραπεία μέχρι Θανάτου

Μάθαμε ότι στο Δαφνί – γνωστός χώρος βασανιστηρίων και ηθελημένου πόνου – διαπράχτηκε σεξουαλική κακοποίηση γυναίκας τροφίμου από νοσηλευτή-προστάτη.

Αν οι γυναίκες σήμερα «απολαμβάνουν» τη σεξουαλική τους ελευθερία με το φόβο πάντα μήπως τις ακολουθεί κάποιος όταν γυρίζουν το βράδυ στο σπίτι τους, αν το 72% των γυναικών κακοποιήθηκαν κάποια στιγμή της ζωής τους από συγγενή, φίλο ή περαστικό τι να πούμε για τον βιασμό τροφίμου ψυχιατρικής κλινικής;

Το όλο θέμα παραλίγο να αποσιωπηθεί, εντός των τειχών. Κι αυτό γιατί κανείς δεν πίστεψε την κοπέλα. Αν μια γυναίκα κοινοποιήσει τον βιασμό της θα θεωρηθεί πουτάνα ή ψεύτρα. Αν μια γυναίκα με ψυχική εμπειρία βιαστεί, κανείς δε θα την πιστέψει, ο βιασμός της θα θεωρηθεί φαντασίωση ή παραλήρημα και θα τιμωρηθεί με καθήλωση ή αλόγιστη χρήση νόμιμων ψυχοτρόπων ουσιών. Ευτυχώς υπήρξαν αδιάψευστα σημάδια και έτσι έγινε ιατροδικαστική εξέταση που ευτυχώς η κοπέλα μπόρεσε και άντεξε. Ο δράστης ομολόγησε την πράξη του, πέρασε αυτόφωρο και τέθηκε σε διαθεσιμότητα.

Αλλά από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Άνδρας πέθανε ακούσια από πυρκαγιά στο κρεβάτι της καθήλωσης στο Ψυχιατρείο της Τρίπολης.

Όταν οι περισσότερες γυναίκες ζουν όλη τους τη ζωή με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο, τι να πουν οι γυναίκες που διαγνώστηκαν «ψυχασθενής». Ανασαίνουν ή μήπως και αυτό είναι ένα θαύμα; Το σίγουρο είναι ότι δε μας παίρνουν στα σοβαρά. Απαξίωση ή φόβος; Φόβος να πλησιάσεις το έτερο, όταν μάλιστα αυτό το έτερο έχει διαγνωστεί «ψυχωσική», «καταθλιπτική», «μανιακή», «υπομανιακή» κτλ.

Ας γυρίσουμε στη γυναίκα-τρόφιμο και στον άντρα που πέθανε από πυρκαγιά. Ο εφιάλτης συνεχίζεται για την μεν, το τραγικό τέλος ήρθε για τον δε. Παραδείγματα μέσα σε ένα περιβάλλον που θυμίζει ταινία splatter.

Μήπως ο κύριος νοσηλευτής πήρε το ρόλο του πολύ «προσωπικά»; Μήπως θεώρησε ότι μια «κοντινότερη» επαφή με την γυναίκα καλύπτει πλήρως το ρόλο του νοσηλευτή-προστάτη-θεραπευτή; Και έτσι θα έβρισκε η τρόφιμος την υγεία της;

Ή μήπως ήταν σίγουρος ότι η κοπέλα τελείως ευάλωτη λόγω της κατάστασής της ήταν ολόκληρη απροστάτευτη στις ορέξεις του;

Ή μήπως ήταν σίγουρος ότι την επόμενη μέρα θα την έβγαζε καθαρή λέγοντας ότι αυτή είναι η αρρώστια της; Ότι νομίζει ότι την βιάζουν δηλαδή; Και φυσικά ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Ή μήπως οι κ.κ. ψυχίατροι και νοσηλευτές είναι σίγουροι ότι η ωμή και απροκάλυπτη βία της καθήλωσης είναι μια πολύ ωραία θεραπεία και την χρησιμοποιούν με τέτοια συχνότητα και μέχρι θανάτου;

Τώρα η ταινία splatter έχει μεσαιωνικό εσάνς.

Όλα αυτά τα θεωρούμε μέρος ενός μεγαλύτερου και ακόμα μεγαλύτερου εγκλήματος που τελείται εις βάρος των ζωών μας στο όνομα της «υγείας»

Αν οι προστάτες μας μας θεραπεύουν μέχρι θανάτου και εξευτελισμού, τότε ποιος θα μας προστατέψει από τους προστάτες μας;

Ομάδα Αυτοβοήθειας Ατόμων με Ψυχική Εμπειρία Χανίων

Πανελλήνια Επιτροπή (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής

Advertisements
This entry was posted in news.

3 comments on “Θεραπεία μέχρι Θανάτου

  1. Ο/Η Θέμης Κατσιμίχας λέει:

    Εννοείται ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στο κείμενο είναι σοβαρά και χρήζουν ποινικής διερεύνησης. Και μάλιστα, όσον αφορά στο Δαφνί, να ήταν μόνο αυτό… Ωστόσο, έχω να κάνω ένα γενικότερο σχόλιο για το θέμα της καθήλωσης. Εργάστηκα στο Δαφνί (δηλαδή στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής) δυόμισυ χρόνια ως ειδικευόμενος Παθολογίας. Δε γνωρίζω αν ο συντάκτης του κειμένου έχει εργασιακή εμπειρία στο Δαφνί, εγώ έχω και μπορώ να σας πω ότι ελλείψει άλλων μέτρων, η καθήλωση είναι μερικές φορές η μοναδική λύση για την προστασία της υγείας του αρρώστου. Αν π.χ. ένας ασθενής πρέπει να λάβει ενδοφλέβια υγρά και δεν δέχεται λόγω της ψυχικής νόσου του (πετάει τους ορούς κάθε 10 λεπτά), τι θα κάνεις; Θα τον αφήσεις να πεθάνει;
    Υπάρχουν άρρωστοι που είναι επιθετικοί στη φάση της μανίας της διπολικής τους διαταραχής. Θυμάμαι έναν άρρωστο να ταρακουνάει συθέμελα το κρεββάτι του και να αφήνει σημάδια στο πάτωμα. Αυτός ο άνθρωπος έπρεπε να λάβει κάποιου είδους θεραπεία (δε θυμάμαι ακριβώς) στην Κλινική μου. Θυμάμαι έναν άλλο άνθρωπο με νοητική υστέρηση και αγνώστου αιτιολογίας πυρετό, που έπρεπε να λάβει ενδοφλέβια αντιβίωση. Ο ασθενής δεν δεχόταν, απλώς επειδή δεν καταλάβαινε. Τι κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις; Πώς αντιμετωπίζεις ένα επείγον ζήτημα, που πρέπει να λυθεί μέσα σε λίγα λεπτά, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία του ατόμου;

  2. […] Πηγή: για μια κριτική και ριζοσπαστική ψυχολογία […]

  3. […] Πηγή: για μια κριτική και ριζοσπαστική ψυχολογία […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s