o George Katsiafikas στην Αθήνα

George Katsiaficas

Eros effect. Μια νέα προσέγγιση για τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα

Τρίτη, 1/6, Αιόλου 42-44,

2ος όροφος, αίθουσα ΚΕΤ, 7 μ.μ.

Διοργάνωση: Ομάδα Μελέτης Πολιτικού Λόγου και Πολιτικών Ταυτοτήτων

Η ομιλία θα γίνει στα αγγλικά

Μαθητής του Χέρμπερτ Μαρκούζε, ακτιβιστής από το 1969 ως σήμερα -αρχικά συμμετείχε στο κίνημα ενάντια στο πόλεμο στο Βιετνάμ και υπήρξε ένας από τους στόχους του FBI στο πλαίσιο του προγράμματος COINTELPRO-, Καθηγητής ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών στο Wentworth Institute of Technology στη Βοστόνη, ο George Katsiaficas διδάσκει σήμερα, ως επισκέπτης καθηγητής, στο Chonnam National University στο Gwangju της Νότιας Κορέας, όπου, μετά την ενασχόλησή του με τα αμερικάνικα και τα ευρωπαϊκά κινήματα, ολοκληρώνει την έρευνά του για τις εξεγέρσεις της δεκαετίας του ’80 και του ’90 στην ανατολική Ασία.

Στα ελληνικά κυκλοφορεί το βιβλίο του Η ανατροπή της πολιτικής: Ευρωπαϊκά αυτόνομα κοινωνικά κινήματα και η αποαποικιοποίηση της καθημερινής ζωής, μετάφραση Παναγιώτης Καλαμαράς, εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα, Αθήνα 2007

Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. το website του George Katsiaficas http://www.eroseffect.com

«Όταν οι άνθρωποι εναντιώνονται στις συνόδους των ελίτ, προκύπτει μια ενστικτώδης δυναμική αλληλεγγύης και αγώνα. Οι εμπειρίες που βιώνονται σε τέτοιες στιγμές είναι συχνά εμπειρίες ζωής –όπως οι φιλίες και οι ταυτότητες που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια τέτοιων ενεργειών. Ίσως ακόμη πιο σημαντικό είναι πως αυτές οι ενέργειες συσσωρεύουν ενέργεια που μπορεί να αποκρυσταλλωθεί ως ένα ‘eros effect’ [η επίδραση του έρωτα], το ξαφνικό ενστικτώδες ξύπνημα μιας μαζικής αντίθεσης στις υπάρχουσες εξουσίες. Φτάνουν στ’ αυτιά μας παραδείγματα εξέγερσης, που περνώντας τα εθνικά σύνορα ωθούν σε δράση σε προηγουμένως ήσυχες περιοχές. Πιο εμφανές στις συνδεόμενες σε παγκόσμιο επίπεδο εξεγέρσεις του 1968, το παράδειγμα της επίδρασης του έρωτα συνεχίζει να ωθεί σε πολιτικές αλλαγές. Ούτε η ένοπλη εξέγερση ούτε η γενική απεργία, αλλά η μαζική διεκδίκηση του δημόσιου χώρου, μ’ ένα κύμα που κατακλύζει ολόκληρες περιοχές και ξεσπά με πρωτοφανή ένταση, η άρνηση των ανθρώπων να επιστρέψουν όπως συνήθως στις δουλειές τους, μέχρι να γίνουν κάποιες αλλαγές, συνιστά μια νέα τακτική στο οπλοστάσιο των λαϊκών κινημάτων. Η παγκόσμια επίδραση του έρωτα –η δυναμική επανάσταση των ανθρώπων που εξαναγκάζει το παγκόσμιο σύστημα σε μια συστημική αλλαγή των δομών του- μπορεί να είναι το όχημα για την επερχόμενη απελευθέρωση του ανθρώπινου είδους από τις κληρονομημένες και ξεπερασμένες δομές κοινωνικής οργάνωσης που σήμερα συνεπάγονται μια μιζέρια για τόσα πολλά ανθρώπινα όντα. Το να βασιστούμε απλώς στην εμφάνιση μιας παγκόσμιας επίδρασης του έρωτα προκειμένου να υπάρξει ένας μετασχηματισμός του παγκόσμιου συστήματος είναι κοντόφθαλμο. Όμως και το να αγνοήσουμε την αποτελεσματικότητά της ως ενός οχήματος κοινωνικών μετασχηματισμών θα σήμαινε ότι αγνοούμε τη δυναμική των προηγούμενων 40 χρόνων μηντιακής κουλτούρας».

Απόσπασμα από το George Katsiaficas, Η ανατροπή της πολιτικής: ευρωπαϊκά αυτόνομα κοινωνικά κινήματα και η αποαποικιοποίηση της καθημερινής ζωής, μετάφραση Παναγιώτης Καλαμαράς, εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα, Αθήνα 2007, σελ. 24-25.

cfp: SELF, PSYCHOANALYSIS AND SOCIETY IN THE 21ST CENTURY

RC36 symposium
Gothenburg, Sweden
July 10, 2010

The relationship of self and society has intrigued philosophers, psychoanalysts, and sociologists for over a century. In the early part of the last century, as economic conditions fostered alienation, malaise and despair, the neo-Marxist Frankfurt School, among the first scholars influence by both the Economic and Philosophical Manuscripts, as well as Freudian psychology, began to investigate and theorize the social psychological factors that disposed certain people to Fascism. At about the same time, in the US, scholars such as Cooley, James and above all GH Mead began to think about socialization and the formation of self. These early perspectives played a major role in the rise of symbolic interactionism.

These theories have seen a number of developments and transformations. While the work of Reich, Fromm, Adorno and Horkhiemer was groundbreaking, Marcuse, Habermas and Jessica Benjamin have added to that tradition. Surely the work of Althusser, Lacan and Foucault has added a number of other concerns and dimensions.

For the past few years, a number of scholars have gathered together before the American Sociological Association meetings to discuss the vagaries of contemporary selfhood, largely, but not exclusively from a psychoanalytical perspective. This year, given the many European and International scholars that will be attending the ISA, we decided to move our venue to Gothenburg, Sweden, and schedule our meeting the day before ISA meets. The meeting will be sponsored by RC36 Alienation Theory and Research.

We would like to invite all interested scholars to join us in what have been among the most stimulating meetings. Please send an abstract of about 200-250  words to Lauren Langman, Llang944@aol.com and Lynne Chancer,lchancer@hunter.cuny.edu. Please send by April 30, 2010.

New Issue: Outlines – Critical Practice Studies (2009)

Focus and Scope

Outlines. Critical Practice Studies combine critique of science, professional practice, and socio-cultural issues in an attempt to intervene in public discourses and establish counter-discourses in various social fields.

Outlines. Critical Practice Studies provides a forum for theoretically and empirically informed debates about the relationships between individual subjects, social structures, and historically developed cultural forms in and of practice. The journal is interdisciplinary with a background and focus at the intersections of social and human sciences and philosophy which are established around the idea of practice (in its various forms: Praxis, activity, praxology, process theory etc.). This makes sense because practice, as both material and discursive, both form and process, both subjective and objective, both collective and individual, relays in a distinct way otherwise quite diverse disciplines, traditions, and positions. Perhaps most importantly, it points a way to bridge the gap between modern social theory and postmodern reflections.

Outlines. Critical Practice Studies wishes to stimulate forms of social research in which theory and practice presuppose and move each other in reflected processes of development. Outlines. Critical Practice Studies seeks new paths between practicism and academism which do not settle for a relationship between theory and practice in which the one is merely modeled in the image of the other. This implies a recognition of the reflexive (“second-order”) knowledgeability of or in practices. It also requires a reflection on the socio-historical context and impact of science and knowledge. Outlines. Critical Practice Studies gives room for open, critical debates between different positions on the role of research and the self-understanding of institutions of research and higher education in our contemporary social formations.

Outlines. Critical Practice Studies are never complete. They report research and development efforts in the midst of their emergence. An orientation towards the unfinished and the new is an inseparable component of critical research, and we prefer inventiveness and audacity to formal perfection. Outlines. Critical Practice Studies are sketches full of living promises. They are contrasting lines pointing towards figures not yet clearly seen. They come to life in the richness of concrete social practice if they can make a difference in the field, in contemporary movements and public opinion. And it is by reaching out into social practice that theory may become self-critical.

Finally, it must be stressed that the editorial program of Outlines. Critical Practice Studies will remain dynamic and changing just as the societal issues subject to reflection and discourse in the columns of the journal. Thus, the editorial program presented here will persistently be debated and will change accordingly.

Link:

http://ojs.statsbiblioteket.dk/index.php/outlines

tags:
theory, practice, outlines

cfp: 9TH INTERNATIONAL CONFERENCE ON ORGANIZATIONAL DISCOURSE: CRISES, CORRUPTION, CHARACTER AND CHANGE

Amsterdam, Wednesday 14th July-Friday 16th July, 2010

The Conference Conference Theme Submission Details

The Location Travel and Accommodation Plenary Speakers

Accepted Papers Conference Registration ICRODSC Website

INTERNATIONAL ADVISORY NETWORK

Eric Abrahamson, Columbia University, USA. Mats Alvesson, Lund University, Sweden. David Boje, New Mexico State University, USA. Gerrit Broekstra, Nyenrode University, The Netherlands. Gibson Burrell,University of Leicester, UK. Didier Cazal, Groupe ESC Marseille, France. Francois Cooren, University of Montreal, Canada. Stan Deetz, University of Colorado, USA. Richard Dunford, Macquarie University, Australia, Norman Fairclough, University of Lancaster, UK, David Grant, University of Sydney, Australia,Cynthia Hardy, University of Melbourne, Australia, Steve Maguire, McGill Univeristy, Canada, Robert Marshak, The American University, USA. Gareth Morgan, York University, Canada. Ian Palmer,University of Technology, Sydney, Australia, Martin Parker, University of Leicester, UK, Linda Putnam,Texas A&M University, USA. David Sims, City University, UK. Hari Tsoukas, Athens Laboratory for Business Administration, Greece. Anne Wallamacq, Namur University, Belgium. Karl Weick, University of Michigan, USA.

CONFERENCE ORGANISERS

Sierk Ybema and Ida Sabelis, Vrije Universiteit Amsterdam,
Tom Keenoy, Cardiff Business School, UK and Cliff Oswick, Queen Mary College,
University of London UK
.

CONFERENCE CO-SPONSORS

Culture, Organization and Management, Vrije Universiteit,
Queen Mary College, University of London, and
Cardiff Business School.

Conference Secretariat:
Elles Bandringa, Vrije Universiteit, Amsterdam

THE CONFERENCE

As with previous conferences, the primary aim of the 9th Conference is to develop further insights into the field of organizational discourse. It is envisaged that the Conference will provide a forum in which academics with contrasting epistemological and ontological perspectives on both organization and discourse can engage in dialogue.

The Conference will again be hosted by the Department of Culture, Organisation and Management at the Vrije Universiteit (Free University), Amsterdam and organized under the auspices of the International Centre for Research in Organizational Discourse, Strategy and Change (ICRODSC). This international research centre acts as umbrella for a number of discourse-related research activities and initiatives and provides links between researchers from leading international management schools who share an interest in developing and applying discourse methods in the study of organizations.

CONFERENCE THEME

Contemporary organizing is confronted by seemingly endless ‘crises’ which are routinely projected through apocalyptic metaphor. Over coffee, we can skip-read through today’s ‘ecological catastrophe’, the ‘global financial meltdown’ and ‘the collapse of capitalism’ before ‘getting down to work’. The global financial system appears to be littered with a variety of corrosive mechanisms in the banks, the housing markets and their institutions, the pensions industry and the short-termism of stock-markets. And these ‘crises’ are of such magnitude that we are threatened with recession if not the more ominous possibility of economic depression. Meanwhile, it seems, global warming and its attendant climate change proceed unabated. We are threatened with the inundation of all low-lying land, the collapse of food production across several continents and the fundamental transformation of ocean currents promising flood and drought in equal measure. Fish and bees are disappearing while feel-good eco-friendly products proliferate within a flourishing carbon-offset ‘market’. And the poverty of our political response is breath-taking – the only tangible outcome of the G8 meeting in L’Aquila (July, 2009) was that world leaders were presented with made-to-measure Belstaff parka jackets individually signed by Italy’s prime minister, Silvio Berlusconi. Crises? What crises?

All of which suggests that the distance between our discursive projections of the future and our inability to confront those possibilities has, perhaps, never been greater. In the post-whatever world we now inhabit, all appears to be simultaneously terminal and – bizarrely – transient. We can frame this apparent dissociation of human action from its consequences through the analyses of ‘flexible capitalism’ (Sennett) or ‘liquid modernity’ (Bauman) which have charted the disorienting and destabilising effects of – in its broadest sense – the emergent ‘post-modern’ social reality. However, the persuasiveness of such abstract analyses apparently remains beyond periphery of policy-makers’ thinking.


Hence, the theme for the 9th Conference has a narrative focus on the discursive construction and re-construction of crises, corruption, character and change. At the meta-level, the conference theme is intended to elicit papers which address the discursive construction and re-construction of ‘crises’. In our view, linguistic framing is a fundamental aspect of how ‘crises’ are being manufactured, constituted, projected, perceived and addressed (or finessed) at all levels of organization. Despite the apocalyptic metaphors, it appears that any given ‘crisis’ can re-emerge as a ‘manageable risk’, a ‘market opportunity’ or a case for ‘re-regulation’. Perhaps most problematic is how we have depicted the character of these various crises for their technical and global complexity invariably engenders over-simplified description.

In parallel, we appear to be experiencing a persistent growth in corruption. This is manifest in at least two spheres. First, we have seen an increasing prevalence of dissociated institutional practices across organizations which have directly undermined the presumed core processes of those organizations – a phenomenon which has occurred not only in financial institutions but also in the political sphere and across public sector organizing. Secondly, in accounting for and representing such seemingly corrupt behaviour, the first resort is invariably to one or other variety of rhetorical dissimulation – a deeply corrosive process which corrupts the conventional meanings of language.

These issues raise further questions regarding the problems of continuity and the scope for change. Is socio-political and institutional change desirable or even feasible?  If so, what particular forms of change might be instigated?  Should change processes be radical and transformational or orthodox and incremental in nature?  What is the role for, and status of, discourse(s) in relation to change (or non-change). How does discourse shape ‘character-formation’ and possible responses to crises and corruption?

In keeping with past conferences, we also invite papers which engage with the constructs ofcharacter, corruption and change in a more specific sense. Hence, character – corrupt or otherwise – could, for example, be considered as an attribute of individuals ‘getting into character’, of organizations (e.g. culture), or as a loaded social phenomena (i.e. with moral, spiritual and/or ethical overtones). Similarly, we welcome submissions which address corruption in the wider etymological sense of contaminating or altering meaning (e.g. relation to a text).  Alternative readings of changewhich apply to discursive aspects of organizing or organizations are also encouraged (i.e. as socially embedded processes of substitution, conversion, disruption or improvement).

Given the Conference theme deliberately constitutes a broad discursive canvas, we expect the precise conference streams to emerge from the papers themselves. However, we also anticipate papers that will organize themselves within the following topics:

Sensemaking, Stories and Narrative
Corruption, Disruption and Rhetoric
Discourse, Identity and Temporality
Language, Culture and Ideology
Management Philosophy
Professions, Practices and Ethics
Ethnography and Organizational Life
Crisis, Continuity and Change
Reflexivity in Organizing
Critical Discursive Approaches

Metaphor, Tropes and Symbolism
Text, Talk and Technology
Organizational Identities
Management Discourse
Structures, Networks and Agency
Consumption, Brands and Images
Dramaturgy and Aesthetics
Spirituality and Diversity
Conversation Analytic Approaches

Papers are invited on talk and text which address issues of social representation, social construction and social interaction in relation to any aspect of organization or organizing in relation to these themes. Contributions may adopt any epistemological perspective but we are concerned to achieve a balance between empirical studies and conceptual/theoretical contributions.

PUBLICATIONS

The conference proceedings will be published (with an ISBN) and available to participants at the Conference. The proceedings will contain the abstracts of the papers presented and the full versions of the papers will be provided on a memory stick as part of the conference pack.

The eight previous Organizational Discourse conferences have led to the publication of several edited books and a number of special issues and themed sections of journals. It is anticipated that the 9th Conference will result in further publication(s) containing selected contributions from the conference.

GUIDELINES FOR SUBMISSION

All submissions and conference communications will be conducted by email. Prospective contributors interested in presenting a paper should send an abstract of approx. 1,000 words to the conference organisers by 15th January 2010. Notification of acceptance of papers will be given by 5th March 2010 and full papers are required by 4th June 2010.

Abstracts should be typed using double spacing and include: (1) the title of the paper; (2) the name(s), and affiliation(s) of the author(s); and, (3) an author contact address, e-mail and telephone/fax number.

Abstracts should be sent as an email attachment (saved as a Word document or a text file) to Tom Keenoy and Cliff Oswick at: Discourse09@cardiff.ac.uk


THE LOCATION: THE VRIJE UNIVERSITEIT (FREE UNIVERSITY)

The Vrije Universiteit was established in 1880 in Amsterdam, the capital of the Netherlands, which has been a renowned cultural, scientific and commercial centre for many centuries. The Free University or – as it is known locally – ‘the VU’, is a thriving international institution comprised of twelve faculties – Arts, Earth and Life Sciences, Dentistry, Human Movement Sciences, Economics and Business Administration, Law, Medicine, Philosophy, Psychology and Education, Sciences, Social-Cultural Sciences and Theology. It has around 15,000 students and offers over fifty undergraduate and almost a hundred postgraduate programmes. The university campus and university hospital are situated in the south-western part of Amsterdam, one of the most dynamic and fast-growing business districts in the Netherlands. It is within easy reach of both Amsterdam-Schiphol airport and all the various attractions of central Amsterdam.

The Department
The Department of  Cultuur, Organisatie en Management (Culture, Organization and Management), which is co-hosting the Conference, is part of the Faculty of Social Sciences (http://www.fsw.vu.nl/en/index.asp ). The Faculty has about 2800 students and 140 members of staff and is one of the VU’s larger faculties. The Department is relatively new and the focus of both the teaching programme and research activity is organisational anthropology which involves a pre-eminent concern with the cultural dimensions of management and organization. Current research projects include work on cultural change in organisational networks; processes of identity formation under globalisation; diversity-management; the temporal aspects of management and organizational intervention strategies. The teaching programme includes both undergraduate and postgraduate course in organisational anthropology as well as a thriving doctoral programme. There are 25 staff including five professors and researchers.

TRAVEL AND ACCOMMODATION

Amsterdam is one of the great European capital cities. Built around a series of concentric canals, it is justly famed for its architecture, museums, art galleries, public parks, markets and restaurants. On the streets, the bicycle is king, and the city is renown for being a deeply relaxing place with a liberal attitude to drugs, sex and international conferences.

Both international and local travel are easy. Schiphol-Amsterdam airport is a major International hub airport with excellent bus and rail connections to central Amsterdam.  Amsterdam boasts one of the best public transport systems in any European city: there are trams, buses, a metro and trains all of which are relatively cheap, extremely easy to use and run with remarkable frequency. Taxis are easily available but not cheap and it is sometimes easier to get around the city by public transport.

Travel:
Schiphol to Central Amsterdam
Apart from a taxi (costing about 40 Euros), by far the best way to get into central Amsterdam from Schiphol Airport is to go by train to Amsterdam Central Station.
Schiphol Station is in the airport (under ‘Schiphol Plaza’) and the train goes from Platform 3. Trains depart every 10 minutes and the trip takes about 15 minutes.

Schiphol to the VU (The Conference Venue)
To travel direct to the VU from Schiphol Airport, take a train from Schiphol station to Zuid/World Trade Center station. Trains depart from platform 1 or 2  (under ‘Schiphol Plaza’) and run every 15 minutes. From there, it is a 10 minute walk to the VU. Alternatively, take the metro train No. 51 in the direction of ‘Amstelveen/ Westwijk ’ or tram 5 in the direction of ‘Amstelveen/ Binnenhof’. It is just one stop to the VU (2 minutes).

Central Amsterdam to the VU (The Conference Venue)
The VU is in the south-east quadrant of Amsterdam. The main address is:

Vrije Universiteit Amsterdam
De Boelelaan 1105
1081 HV Amsterdam
The Netherlands

There are frequent metro trains and trams to the VU from the Central Station. Metro 51 or tram 5 go direct to the VU. Finding it is easy because the VU has its own tram-stop: ‘Boelelaan/VU’. The trip takes about 15 minutes (by metro) or 25 minutes (by tram). During the day there are trams and metros every 5 to 10 minutes. In the evenings there are fewer connections (every 15 minutes approximately).

Accommodation in Amsterdam:

PLEASE NOTE: There is no suitable conference accommodation at the VU and all accommodation must be booked directly by conference participants themselves.

As a major tourist destination, alongside the usual range of branded international hotels, there are hundreds of small and medium-sized hotels throughout Amsterdam and the surrounding area. And there should be something to suit everyone’s budget. There are numerous web-sites (some are listed below) providing information and leading to on-line booking facilities. Once you have decided on a possible hotel, before booking, it is advisable to check prices on the hotel’s own web-site. Some agencies charge a premium and booking direct with the hotel can sometimes be cheaper.

Since the conference is being held during the tourist season, early booking is advisable.

Some places to start:

Dutch Tourist Board Web-Page:
http://www.hotels-holland.com/index.htm

The Dutch Reservations Centre
http://www.hotelres.nl/
This is a central marketing organisation which will find hotel rooms across the full range. It also takes options on some hotel rooms and can provide discounted room prices.

OTHER USEFUL WEB PAGES (ALL IN ENGLISH):

Amsterdam City Web-Page:
http://www.amsterdam.nl/

Tourist Guide to Amsterdam:
http://www.iamsterdam.com/

Public Transport in Amsterdam:
http://www.gvb.nl/english/travellers/tickets-and-fares/Pages/AmsterdamAllin1TravelTicket.aspx
or
http://www.simplyamsterdam.nl/transport.htm

The Vrije Universiteit:
http://www.vu.nl/en/index.asp
This site also contains some useful information about Amsterdam.

PLENARY SPEAKERS (TO COME)
ACCEPTED PAPERS (TO COME)

CONFERENCE FEES

The full conference fee will be €440 euros. This covers registration, all conference materials, refreshments, lunches, conference dinner and other social events. (Detailed instructions onregistration will be posted shortly.)

ICRODSC

The International Centre for Research in Organizational Discourse, Strategy and Change (ICRODSC) was launched in 2001. It is supported by leading international management schools at the University of Melbourne, the University of Sydney, McGill University, King’s College, the University of London, the Judge Institute of Management, University of Cambridge, the University of Leicester, Lund University and Texas A&M University. The Centre links international researchers who share an interest in developing and applying discourse methods in the study of organizations. It brings together researchers from different disciplinary backgrounds, provides a critical mass in research expertise, facilitates cross-disciplinary research, provides a banner for new research initiatives, provides contacts and support for doctoral students, and provides resources for workshops, studies, and other activities.

For further details see:  http://www.management.unimelb.edu.au/icrodsc/

η Μαρία Ταμπούκου στη Θεσσαλονίκη

Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009
η Μαρία Ταμπούκου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο University of East London προσκεκλημένη από την Καθηγήτρια Σιδηρούλα Ζιώγου Καραστεργίου και τον Τομέα Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής, θα δώσει διάλεξη με θέμα:

Aφηγηματική έρευνα: διαφοροποιήσεις και επιστημονικά πεδία

αμφιθέατρο Κεντρικής βιβλιοθήκης Α.Π.Θ., 7μμ-9μμ
___________________________________________

Το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009, θα εισηγηθεί στο colloquium των υποψήφιων διδακτόρων και μεταπτυχιακών φοιτητριών και φοιτητών της Ελένης Χοντολίδου το θέμα:

Μεθοδολογικές προσεγγίσεις στην αφηγηματική έρευνα: το Φουκωικό παράδειγμα
αίθουσα 111, παλαιό κτήριο Φιλοσοφικής, 12-2μμ

Η προσέλευση είναι ανοικτή μέχρις ότου συμπληρωθεί ένας αριθμός που είναι λογικό να συμμετέχει σε colloquium. Προτεραιότητα θα δοθεί στους υποψήφιους διδάκτορες του Τομέα Παιδαγωγικής.
Παρακαλούμε δηλώστε τη συμμετοχή σας στο: hodol@edlit.auth.gr έως τις 25 Οκτωβρίου 2009
______________________________________________

Το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα:

Μιλώντας για τις ζωές γυναικών Νομαδικά μονοπάτια: Θύμησες και Στοχασμοί της Σοφίας Λασκαρίδου
Μαρία Ταμπούκου, Kοινωνιολόγος
&
Απουσία και υποκατάσταση της αυτοπροσωπογραφίας στο έργο της Σοφίας Λασκαρίδου
Γλαύκη Γκότση, ιστορικός της Τέχνης

6-10μμ
την εκδήλωση διοργανώνουν οι Άννα Κωστούλα, Μαρούλα Μποντίλα,
Τζένη Οικονομίδη & Ελένη Χοντολίδου
γυναίκες που συναντήθηκαν στο Δίκτυο Γυναικών Θεσσαλονίκης,
νυν Χώρο Γυναικών Θεσσαλονίκης

ο χώρος θα ανακοινωθεί σε εύλογο χρονικό διάστημα πριν από την εκδήλωση.

Διαμαρτυρία για την κατάργηση του ΕΚΚΕ

Διαμαρτυρόμαστε για την επικείμενη κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών.

Αντιτασσόμαστε στην υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας.

Ζητάμε την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του κινδυνεύει να καταργηθεί το μοναδικό δημόσιο Ερευνητικό Κέντρο της χώρας στις κοινωνικές επιστήμες σύμφωνα με την από 26/5/09 Απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής για την κατάργηση ή συγχώνευση 255 Φορέων και Οργανισμών του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.

Διοίκηση και εργαζόμενοι του Κέντρου διαμαρτύρονται σθεναρά για την απόφαση αυτή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στην Ευρώπη των 27, στον τομέα της έρευνας, η Ελλάδα κατέχει την πέμπτη από το τέλος θέση ως προς το σύνολο των δαπανών, ανεξαρτήτως προέλευσης (0,57% του ΑΕΠ) ενώ κατατάσσεται προ-τελευταία ως προς τη δημόσια δαπάνη για την έρευνα (0,68% των δημοσίων δαπανών). Αντίστοιχες από το τέλος θέσεις κατέχει βάσει όλων των δεικτών που αφορούν στον αριθμό και το κόστος των απασχολουμένων στην έρευνα. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη θέση όχι μόνο από όλες τις χώρες της ΕΕ των 15, αλλά, ακόμη και από πολλές χώρες που μόλις χθες εντάχθηκαν στην ΕΕ και των οποίων η οικονομικο-κοινωνική κατάσταση ουδεμία σύγκριση έχει με αυτή της χώρας μας.

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα παρουσίασε ιδιαίτερη πρόοδο στον τομέα της ανάπτυξης της ανώτατης εκπαίδευσης με διπλασιασμό των μελών ΔΕΠ στην περίοδο 1977-2007. Αντίθετα, οι ερευνητικές δομές της χώρας παρέμειναν καχεκτικές. Στο τομέα της έρευνας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμη χειρότερη. Οι απασχολούμενοι στον τομέα αυτό παρουσιάζουν μείωση κατά 25% μεταξύ των δύο τελευταίων Απογραφών.1

Η μη ανάπτυξη των ερευνητικών δομών της χώρας έχει από καιρό ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο των διαδικασιών παραγωγής, μετάδοσης, αξιοποίησης και διάχυσης της γνώσης και της καινοτομίας στο σύνολο της κοινωνίας. Έτσι η Ελλάδα παράγει όλο και περισσότερους ‘πτυχιούχους’ – ακόμη και κατόχους διδακτορικών τίτλων – με χαμηλό επίπεδο ερευνητικών δεξιοτήτων ενώ παράλληλα δεν μπορεί να αξιοποιήσει επ’ ωφελεία της ανάπτυξης της χώρας, το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει υψηλές επιστημονικές ικανότητες και το οποίο, στην πλειονότητά του, συνεχίζει να διαρρέει στο εξωτερικό.

Με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν θα φανταζόταν ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συμπεριελάμβανε ερευνητικούς φορείς στο σχέδιο περιορισμού του δημόσιου τομέα προς εξοικονόμηση πόρων. Και όμως. Με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής στις 26/5, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών συμπεριελήφθη στον μακροσκελή κατάλογο διαφόρων Οργανισμών που πρόκειται σύμφωνα με την κυβέρνηση να καταργηθούν ή συγχωνευθούν εντός τετραμήνου. Σύμφωνα με τον κατάλογο αυτό αποφασίζεται η «συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών». Η απόφαση είναι δύσκολα κατανοητή μια και εκτός των δυσκολιών που εμπεριέχει η συγχώνευση ενός ΝΠΔΔ (ΕΚΚΕ) με ένα ΝΠΙΔ (ΕΙΕ), παραμένει άδηλο τι θα γίνουν οι θετικές επιστήμες τις οποίες, εκτός των ανθρωπιστικών, θεραπεύει εδώ και πενήντα επίσης χρόνια το ΕΙΕ.

Περιττό να αναφέρουμε ότι όχι μόνο δεν προηγήθηκε διάλογος μεταξύ των Κέντρων και της εποπτεύουσας αυτό Αρχής (ΓΓΕΤ, Υπ. Ανάπτυξης) αλλά, ακόμη και όταν τέσσερις μέρες πριν την απόφαση, ζητήθηκε ευθέως – και ενώπιον της ερευνητικής κοινότητας – από τον Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας να διαψεύσει ή επιβεβαιώσει την φήμη περί κατάργησης του Κέντρου που ήδη κυκλοφορούσε, εκείνος εκτέθηκε ηθικά δηλώνοντας άγνοια. Επιπλέον, δεν υπάρχει σχετική γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ) η οποία, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα ερευνητικά κέντρα, είναι απαραίτητη προκειμένου να ληφθούν σχετικές αποφάσεις (Ν.1514/85 αρ.25). Αξίζει να επισημανθεί ότι το επιχείρημα που επικαλείται η Απόφαση της Διυπουργικής για «εξορθολογισμό της λειτουργίας των Δημόσιων Φορέων και περιορισμό της σπατάλης» δεν ευσταθεί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ, καθότι τα μέλη του ΔΣ του φορέα είναι μη αμειβόμενα και η μόνη «οικονομία» περιορίζεται στην κατάργηση της θέσης του Προέδρου του ΔΣ.

Παραταύτα ακόμη και τώρα, το Υπουργείο Ανάπτυξης δεν θεωρεί ότι πρέπει να παρουσιάσει την πλήρη πρόταση των όσων σχεδιάζει, να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση και να ακούσει και τις απόψεις όχι απλώς των άμεσα ενδιαφερομένων αλλά των ‘καθ’ύλην αρμόδιων’ που στην προκειμένη περίπτωση είναι η επιστημονική και ερευνητική κοινότητα.

Η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας θεωρείται αυτονόητη σ’ όλο τον προηγμένο κόσμο. Για να είναι όμως κοινωνικά χρήσιμη, η κοινωνική έρευνα πρέπει να ασκείται σε πλαίσιο ακαδημαϊκής ελευθερίας και σε συνθήκες ανεξαρτησίας από οικονομικές ή πολιτικο-ιδεολογικές σκοπιμότητες. Η ποιότητα και η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας είναι ευθέως ανάλογες της επιθυμίας μιας κοινωνίας να διασφαλίσει τις συνθήκες αυτές τις μόνες που επιτρέπουν την προαγωγή της αυτογνωσίας της και την ανάδειξη μέσων και τρόπων ευημερίας της. Η δημόσια σφαίρα είναι ο μόνος χώρος όπου μπορεί να ανθήσει η κοινωνικά χρήσιμη κοινωνική έρευνα υπό την πρόσθετη προϋπόθεση ότι τα πορίσματά της υπόκεινται στην αξιολόγηση και κριτική επισκόπησή τους στο πλαίσιο της εθνικής και διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Το ΕΚΚΕ, λειτουργώντας πάντα σε ασφυκτικό περιβάλλον ανυπαρξίας εθνικών κονδυλίων και πολιτικής για την κοινωνική έρευνα, επιβίωσε, όλα αυτά τα χρόνια, αντλώντας από τις δικές του κυρίως δυνάμεις. Κυνηγώντας χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων με στενή εφαρμοσμένη και αποσπασματική στοχοθεσία, δεν ξέχασε την πραγματική αποστολή του και πέτυχε με την ερευνητική και εκδοτική του δραστηριότητα να διευρύνει τη γνώση μας για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Η κατάργηση του μόνου στη χώρα δημόσιου Ερευνητικού Κέντρου στις κοινωνικές επιστήμες συνεπάγεται την υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας και τη συρρίκνωση της ερευνητικής κοινότητας. Παράλληλα, σηματοδοτεί την αδιαφορία της Πολιτείας για τις κοινωνικές επιστήμες και καθιστά την επιβίωση και άνθησή τους στόχο ιδιαίτερα δυσπρόσιτο.

 

Σας καλούμε, συνυπογράφοντας το κείμενο αυτό, να στηρίξετε τις δομές που υπηρετούν την κοινωνική έρευνα στη χώρα μας και να ζητείστε αντί της κατάργησης, την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

http://www2.ekke.gr/signatures.php

Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ΕΚΚΕ

Ετικέτες Technorati: , , ,

Ημερίδα: Σεξουαλικότητα και Φύλα: Λεσβιακές, Γκέι, Αμφί, Τρανς και Queer κοινότητες στην Ελλάδα

athens-pride

 

Σεξουαλικότητα και Φύλα:

Λεσβιακές, Γκέι, Αμφί, Τρανς και Queer κοινότητες στην Ελλάδα

 

Διοργάνωση: Φεστιβάλ Υπερηφάνειας

Σάββατο 9 Μάη στο ΠΑΝΤΕΙΟ Πανεπιστήμιο

Λεωφόρος Συγγρού 136, Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ

 

10:30-14:30

 

Τα τελευταία χρόνια στο χώρο των κοινωνικών επιστημών στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί η έρευνα σχετικά με το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Ακαδημαϊκές μελέτες, διδακτορικά, μεταπτυχιακές εργασίες και έρευνες «χρησιμοποιούν» τη σεξουαλικότητα ως επιστημονικό εννοιολογικό εργαλείο με στόχο την κατανόηση των ταυτοτήτων και των σχέσεων που αναπτύσσονται σε αυτή καθώς και την ανάδειξη της πολυμορφίας της.  Πολλές από τις έρευνες που πραγματοποιούνται στα ελληνικά πανεπιστήμια εστιάζουν στις λεσβιακές, γκέι, αμφί, τρανς και queer σεξουαλικές ταυτότητες και αποτελούν αντικείμενο θεωρητικής συζήτησης. Μέσα από τη διοργάνωση μιας ημερίδας θέλουμε να αναδείξουμε τις LGBTQ έρευνες και τη συζήτηση που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτές. Καθηγήτριες-ές πανεπιστημίου, ερευνήτριες-ές και ακτιβιστικές ομάδες θα παρουσιάσουν μελέτες σχετικές με τις LGBTQ κοινότητες στην Ελλάδα.

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

10.45-11.00 Χαιρετισμοί – Έναρξη

Φιλίππα Διαμάντη, Μέλος του Athens Pride

Αλεξάνδρα Χαλκιά, Επίκουρη Καθηγήτρια,  Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο

  

11.00-12.40 ΠΑΝΕΛ 1

Συντονίστρια: Αλεξάνδρα ΧαλκιάΒενετία Καντσά, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου: «Ορατά αόρατες, αόρατα ορατές. Δύο όψεις της λεσβιακής παρουσίας στην Ελλάδα»

 

Άννα Αποστολίδου, Υποψήφια Διδάκτορας, Τμήμα Ανθρωπολογίας,  University College London: «Ενσώματη συμμετοχή: υποκειμενοποίηση και queer  συλλογικότητα στη σύγχρονη Ελλάδα»

 

Κώστας Γιαννακόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνικής    Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου: «Πολιτισμικές εννοιολογήσεις της μοναξιάς: Συγγένεια,  κοινότητα και πολιτικές του LGBT/ΛΟΑΤ κινήματος»

 

Τerminal 119 για την κοινωνική και ατομική αυτονομία: «Τα καλιαρντά του Ηλία Πετρόπουλου: η ορατότητα και το περιθώριο της ομοφυλοφιλικής εμπειρίας»

   

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

12.40-13.00 ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ (στο διάλειμμα προσφέρεται καφές)

 

 13.00-14.40 ΠΑΝΕΛ 2

Συντονίστρια: Άννα Αποστολέλλη

Λίνα Λαχανιώτη, Υποψήφια Διδάκτορας, Τμήμα Κοινωνιολογίας,  Πάντειο Πανεπιστήμιο: «Από τη λεσβιακή θεματική στο queer: η διαδρομή μιας εμπειρικής έρευνας»

 

Βασίλης Διαμαντόπουλος, Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο: «Κοινωνικές αναπαραστάσεις της ομοφυλοφιλίας στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο»

 

Κωστής Σπηλιώτης, Υποψήφιος Διδάκτορας, Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Γιώργος Χαλάτσης, Διδάσκων Ισπανικού Πολιτισμού, Ελληνικό   Ανοικτό Πανεπιστήμιο: «Αναπαραστάσεις για το κοινωνικό φύλο και το σεξουαλικό    προσανατολισμό στις περσόνες των ελληνικών ΛΟΑΤ /LGBTQ μπλογκ»

 

Κώστας Κανάκης, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου: «Γλώσσα, αρσενικότητα και σεξουαλικότητα: Οι προσωπικές αγγελίες στο διαδίκτυο»

 

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Ετικέτες Technorati: , , ,