Ενημέρωση: Έκδοση για την Αγωνιστική Έρευνα

Μετά από τόσα χρόνια το ιστολόγιο ενεργοποιείται για να κλείσει κάποιες παλιές ιστορίες, το αφιέρωμα για την αγωνιστική έρευνα.

Μετά από πολλή αργοπορία, οι μεταφράσεις που φιλοξενήθηκαν στο αφιέρωμα είναι διαθέσιμες, μετά από επιμέλεια των μεταφράσεων, σε διάφορες μορφές ebook, αλλά και σε χωριστή ιστοσελίδα, εδώ.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο σε μορφή PDF (για εκτύπωση) εδώ.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο σε μορφή PDF (για οθόνη) εδώ.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο σε μορφή EPUB (NOOK, KOBO, e-readers) εδώ.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο σε μορφή MOBI (για KINDLE) εδώ.

Tο νέο τεύχος του περιοδικού «Ουτοπία» με μεγάλο αφιέρωμα στη Σοβιετική Σχολή Ψυχολογίας

Η Σοβιετική Σχολή Ψυχολογίας δημιουργήθηκε σε νέες συνθήκες μετά την Επανάσταση του 1917. Είχε, συνεπώς, να αντιμετωπίσει νέα προβλήµατα και να ασκήσει µια νέα κοινωνική λειτουργία. Η Σχολή αυτή δεν ήταν οµοιογενής. Αρχίζοντας από τη δεκαετία του ’20, έθεσε ως στόχο να αξιοποιήσει κριτικά το κεκτηµένο αυτής της επιστήµης. Ταυτόχρονα, να ξεπεράσει τις µηχανιστικές αντιλήψεις που επιχειρούσαν να αναγάγουν το ψυχικά φαινόµενα στη νευρο-φυσιολογική, υλική βάση τους. Αντίστοιχα, η στρατηγική της σχολής ήταν να συνδυάσει την ψυχανάλυση µε τη µαρξιστική θεωρία της γνώσης. Το τεύχος εικονογραφείται µε έργα του ρωσικού ιµπρεσιονισµού, επιλεγµένα από τη ζωγράφο Μαρία Κοκκίνου.

Default

 

Default (1)

Μαρκέτος: Ο Σαρκοζί είναι φασίστας

“Αυτήν τη στιγμή έχουμε χρέος -πάλι ο ίδιος όρος- να σας αντιμετωπίσουμε όπως θ’ αντιμετωπίζαμε επί χούντας των συνταγματαρχών τον αμερικανό πρόξενο”

Ο Σπύρος Μαρκέτος, προσκεκλημένος στο Γαλλικό ινστιτούτο Θεσσαλονίκης ώστε να μιλήσει σε μια εκδήλωση που διοργάνωναν για το Γκυ Ντεμπόρ, κατακεραυνώνει τον ιμπεριαλισμό και το Γαλλικό κράτος μέσα στο στόμα του Λύκου και τελειώνει την τοποθέτηση με μερικά “Γαλλικά” για τον Σαρκοζί. Παραθέτουμε το κείμενο της ομιλίας του:

Καλησπέρα σε όλες και όλους.
Θα είμαι σύντομος, κι ελπίζω να μου συγχωρήσετε ότι πρέπει να φύγω προτού ολοκληρωθεί το στρογγυλό μας τραπέζι, έχω σε λίγο μάθημα στη σχολή μου.
Στην αυγή των νεότερων χρόνων, λίγο πριν από τον αιώνα του μπαρόκ που τόσο πολύ αγάπησε και τόσο συστηματικά μελέτησε ο στοχαστής που η μνήμη του μας ενώνει σήμερα, οι άνθρωποι δεν είχαν τη δική μας επιστημονική σκέψη, αλλά εμβάθυναν διαφορετικά, σύμφωνα με κανόνες που εμείς συνοπτικά χαρακτηρίζουμε μαγική σκέψη· θυμηθείτε εδώ την αλχημεία. Όταν προσπαθούσαν να κατανοήσουν κάτι, συχνά εστίαζαν σε εξωτερικές ομοιότητες, σε συμπτώσεις, σε αναλογίες. Φυσικά, και σήμερα
επιβιώνει αυτή η μαγική σκέψη, χαρακτηριστικό της δείγμα αποτελεί η πίστη, που όσο απάνθρωπα μας ταλαιπωρεί άλλο τόσο προπαγανδίζεται ακατάπαυστα από τα μέσα ενημέρωσης, ότι από το χρέος απαλλάσσεσαι κόβοντας μισθούς και συντάξεις, εκποιώντας τον δημόσιο πλούτο, και πετώντας άστεγους στο δρόμο. Αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα.
Ίσως αυτοί οι παλιότεροι άνθρωποι λοιπόν να πρόσεχαν ότι εμείς εδώ σήμερα κληθήκαμε στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στη Λεωφόρο Στρατού, να μιλήσουμε για τον τελευταίο στρατηλάτη της Επανάστασης. Ίσως αυτό να μην είναι απλή σύμπτωση σε μια χώρα που οι στρατιωτικές δαπάνες της είναι αναλογικά οι ψηλότερες, μετά το Ισραήλ, σ’ έναν πρωτοφανώς στρατιωτικοποιημένο κόσμο. Σ έναν αποκρουστικό κόσμο που κυβερνιέται αποκλειστικά από τέρατα, όπου θεωρείται φυσιολογικό να καταστρέφεις ένα χωριό, αφγανών ας πούμε, με βόμβες που ένα μονάχα κοματάκι τους
κοστίζει όσο θα στοίχιζε η συντήρηση των κατοίκων του για αιώνες. Όπου θεωρείται ηθικό να καταστρέφεις χώρες για να τους αρπάξεις το πετρέλαιο –το Ιράκ και τη Λιβύη, ας πούμε. Όπου θεωρείται λογικό να χρεωκοπείς επειδή δεν μπορούσες να συγκρατηθείς όταν αγόραζες Μιράζ και Ραφάλ. Aυτό τον κόσμο ψύχραιμα ανέταμε ο δικός μας στρατηλάτης, και την καταστροφή του έκανε έργο ζωής. Προεκτείνοντας τη μαρξική κριτική της αλλοτρίωσης στις συνθήκες του ύστερου καπιταλισμού, και βοηθώντας μας
να δούμε αποστασιοποιημένα το εμπόρευμα, ο Ντεμπόρ απελευθέρωσε τους επαναστάτες της δικής μας γενιάς από τη φετιχιστική προσκόλληση σε θεσμούς και αναλύσεις προηγούμενων εποχών του ριζοσπαστικoύ κινήματος. Αναδεικνύοντας τη βασική έννοια του θεάματος, μας βοήθησε να σηκώσουμε το θεαματικό παραπέτασμα που καλύπτει τις αληθινές σχέσεις του κόσμου τούτου. Το θέαμα που έμενε κρυμένο πίσω από το θέαμα αποδείχθηκε ελάχιστα θελκτικό.
Αυτός ο αποτρόπαιος κόσμος πάντως τελειώνει, και κρίμα που ο Γκυ Ντεμπόρ δεν ζει για να δει το ψυχομαχητό του. Βιώνουμε την τερματική κρίση του καπιταλισμού, μας βεβαιώνει ένας μεγάλος ιστορικός κοινωνιολόγος, ο Ιμμάνουελ Βαλλερστάιν, τέως πρόεδρος της Παγκόσμιας Κοινωνιολογικής Εταιρείας. Ακόμη και αν κατορθώσει ο
καπιταλισμός ν’ ανοίξει, μέσα από ανείπωτες καταστροφές, έναν νέο κύκλο συσσώρευσης, ο ισχυρός πόλος του μάλλον θα είναι η Κίνα, μας προειδοποιεί ο σοφός κοινωνικός γεωγράφος Ντέηβιντ Χάρβεϋ. Έστω και αν δεν ξέρουμε τι θα διαδεχτεί τον καπιταλισμό, αν δηλαδή φτιάχνουμε τώρα έναν κόσμο πολύ χειρότερο ή πολύ καλύτερο, ξέρουμε πάντως ότι ο καπιταλισμός τελειώνει.
Τα τέρατα που νέμονται τούτο τον κόσμο θέλουν να μας γυρίσουν πίσω στην εποχή πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Οι αμερικανοί πρακτικά επανανομιμοποίησαν τα βασανιστήρια, που στη Γαλλία είχε καταργήσει ήδη το Παλιό Καθεστώς. Τα lettres de cachet ωχρούν μπροστά στην άδεια που έχει επίσημα πλέον ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, να καθαρίζει όποιον δεν του γουστάρει. Οι διπλωμάτες της υπερπόντιας
δημοκρατίας έχουν μετατραπεί σε κοινούς ρουφιάνους, αναλαμβάνοντας να συλλέγουν DNA ξένων συναδέλφων τους, ώστε να μπορούν να τους εκβιάζουν κατά βούληση. Ο επικεφαλής του Wikileaks, που αποκάλυψε αυτό το τελευταίο αίσχος, διώκεται σαν κοινός εγκληματίας. Ο κόσμος του θεάματος δεν χαρίζεται στους αντιπάλους του.
Άλλο τόσο θεαματικές προόδους καταγράφει ο έτερος πόλος του καπιταλιστικού συστήματος, στη νοτιοανατολική Ασία. Το ιαπωνικό κράτος, ένα από τα ισχυρότερα του κόσμου, αποδεικνύεται πως είχε αφήσει τους πολίτες του ολότελα ανυπεράσπιστους απέναντι στον κίνδυνο, ή μάλλον τη βεβαιότητα, ενός πυρηνικού ατυχήματος. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την καταστροφή της Φουκουσίμα, πέρα από τους εργάτες που στάλθηκαν απροστάτευτοι στα ερείπιά της· αντίθετα, το κράτος, μπερδεύοντας την ασφάλεια με το θέαμα της ασφάλειας, άφησε την ίδια την εταιρεία που χορογράφησε την καταστροφή να ελέγξει την ανοικοδόμηση, προασπίζοντας τα δικά της συμφέροντα μάλλον παρά την υγεία του πληθυσμού. Όταν αυτά συμβαίνουν στα πιο οργανωμένα και τεχνολογικά προηγμένα κράτη, εύκολα φανταζόμαστε τι γίνεται στα υπόλοιπα. Όπως η Κίνα, για την οποία καλύτερα να μη μιλήσουμε καθόλου. Ο τρίτος πόλος, πάλι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοστατεί σ’ έναν άλλο τομέα της οπισθοδρόμησης. Η πρώτη νίκη της Γαλλικής Επανάστασης ήταν όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος αναγνώρισε, στις 23 Ιουνίου του 1789, το δικαίωμα των Γενικών Τάξεων να εγκρίνουν την επιβολή φόρων και τη σύναψη δανείων. Σήμερα ο ελληνικός λαός, και οι άλλοι λαοί της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αύριο βέβαια και ο γαλλικός λαός, έχουν στερηθεί αυτήν ακριβώς την ελευθερία. Οι τραπεζίτες αλώνουν με πραξικοπήματα, μια προς μία, τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και παγιδεύουν τους λαούς σ’ έναν φαύλο κύκλο λιτότητας και υπερφορολόγησης, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Και στην εξέγερση, θα έλεγε ο στρατηγός μας. Η Βαλκυρία, ο γελωτοποιός της και οι στρατιές των
γκρίζων αυλοκολάκων τους αγωνίζονται κατεξοχήν να μη χάσουν καμιά δεκάρα οι τράπεζες, οι ίδιες που βρίσκονταν στην αφετηρία της τωρινής κρίσης. Ματαιοπονούν. Θέλουν να σώσουν τις τράπεζες· όλες οι τράπεζες είναι σήμερα χρεωκοπημένες. Θέλουν να σώσουν τις μετοχές· όλα τα χρηματιστήρια έχουν πλέον φουντάρει. Θέλουν να σώσουν το ευρώ, και με κάθε τους κίνηση το ξεχαρβαλώνουν. Θέλουν να τσακίσουν τους λαούς τους· οι λαοί εξεγείρονται ο ένας μετά τον άλλο. Αύριο βέβαια και ο γαλλικός, που σήμερα τηρεί μια ασυνήθιστη σιγή. Όπως τηρούσε και ο ελληνικός, ως προχτές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έστησε τη χρηματοπιστωτική πολιτική της, η οποία κρυσταλλώθηκε στο ευρώ, με βάση το Δόγμα Σαχτ. Ο Γιάλμαρ Σαχτ ήταν υπουργός Οικονομικών του Τρίτου Ράιχ· γλύτωσε την κρεμάλα στη Νυρεμβέργη μόνον επειδή ο Χίτλερ τον είχε απολύσει επειδή τον θεωρούσε υπερβολικά φιλοτραπεζίτη. Το Δόγμα Σαχτ, το οποίο ακολουθούσε η Ράιχσμπανκ τη δεκαετία του 1930, απαγόρευε στην κεντρική τράπεζα να αξιοποιεί κρατικά ομόλογα. Το ίδιο δόγμα ακολουθεί σήμερα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, πράγμα που μόνον καταστροφές προοιωνίζεται
σύμφωνα με τον Γιαν Τοπορόφσκι, έναν από τους οξυδερκέστερους οικονομολόγους· στο ίδιο συμπέρασμα κατατείνουν άλλωστε πλήθος ανεξάρτητες μελέτες, με χαρακτηριστικές ανάμεσά τους εκείνες του βρετανικού ινστιτούτου Research on Money and Finance, που έχει επικεφαλής τον Κώστα Λαπαβίτσα.
Ήταν θέμα χρόνου, η ανόητη αρχιτεκτονική του ευρώ να προκαλέσει τρομερά προβλήματα, για τα οποία τώρα τιμωρούνται ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί της περιφέρειας. Οι πραγματικοί υπεύθυνοι, δηλαδή οι τραπεζίτες και το πολιτικό τους προσωπικό, μένουν στο απυρόβλητο. Στο μεταξύ, η ευρωπαϊκή περιφέρεια πλήττεται από μια πρωτοφανή κρίση χρέους, ανάλογη με κείνες που ανέταμε στον Τρίτο Κόσμο ο καθηγητής Ερίκ Τουσσαίν, πρόεδρος της Comité pour l’annulation de la dette du tiers monde . Πρώτο της θύμα, η Ελλάδα. Αφορμή κι εργαλείο για την καταστροφή, το χρέος. Προς τράπεζες οι οποίες, αν πιστέψουμε τα βιβλία τους, κατέχουν σε χρηματική μορφή πολλές φορές τον συνολικό παγκόσμιο πλούτο, προφανώς έχοντας από τώρα καπαρώσει και τον πλούτο που φαντάζονται ότι θα παράγουν οι ερχόμενες γενιές.
Η έννοια του χρέους είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα, και στην ανάλυσή της μπορούμε σήμερα ν’ αξιοποιήσουμε παραγωγικότατα την κριτική του θεάματος, που ανέπτυξε ο Στρατηγός. Ο κόσμος νομίζει ότι το χρέος είναι νεότερο από το χρήμα. Κάνει λάθος, είναι πολλές χιλιετηρίδες παλιότερο, υπήρχε σε κοινωνίες όπως η αιγυπτιακή και η μεσοποταμιακή, που δεν είχαν χρήμα, αλλά είχαν ιερατεία. Η ιδέα του χρέους είναι θρησκευτικής προέλευσης· αρχικά χρέος σήμαινε αμαρτία, όπως πολύ εύγλωττα επισημαίνει ο καθηγητής του πανεπιστήμιου Γέηλ Ντέηβιντ Γκραίμπερ. Πού βρέθηκαν τα δισεκατομμύρια που κατά εκατοντάδες δάνεισαν στα κράτη οι αμερικανικές, γερμανικές, γαλλικές, ελληνικές κλπ τράπεζες; Και ζητάν να τα πάρουν πίσω καταστρέφοντάς μας; Απάντηση: φτιάχτηκαν με το χτύπημα μερικών πλήκτρων στον υπολογιστή, είναι καθαρά πλασματικό χρήμα, φαντασιακό και θεαματικό, το οποίο δημιούργησαν οι ίδιες οι τράπεζες με την ευγενική άδεια των κρατών. Που όλα αυτά τα κρύβουν επιμελέστατα από τους πολίτες τους, προσπαθώντας να τους κρατήσουν
φυλακισμένους σε μια θεαματική άγνοια, αφασία, ανημπόρια. Μας έχουν έτσι μετατρέψει σε σκλάβους· κάθε παιδί που γεννιέται σήμερα στην Ελλάδα είναι φορτωμένο με χρέος σχεδόν σαράντα χιλιάδων ευρώ, και θα πρέπει να δουλεύει μέχρι θανάτου για να το ξεπληρώσει.
Ζητούν απ’ όλους μας να δουλέψουμε μέχρι θανάτου με μισθούς Κίνας ώστε να πληρωθεί, με τις κατεστραμμένες ζωές μας κι εκείνες των παιδιών μας, και με τον αρπαγμένο εθνικό μας πλούτο, το πλασματικό χρέος που σε αγαστή συνεργασία κυβερνήσεις και τράπεζες μας φόρτωσαν με τη δημιουργική λογιστική του fractional banking.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει μηχανισμούς για ν’ απαλλάξει από αυτή την ανυπόφορη δουλεία τους πληθυσμούς της. Αντίθετα, κάνει τα πάντα για να ολοκληρώσει την καταστροφή και την υποδούλωσή τους. Πολιτικοί που έδωσαν όρκο πίστης στη δημοκρατία σήμερα προωθούν τη Χρεοκρατία, όπως ονομάζεται το γνωστό εκπληκτικό ντοκυμανταίρ, και τώρα ξαναφτιάχνουν χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση την Ένωση μέσα από την Καταστρόικα, όπως πολύ πετυχημένα ονομάζεται το μικρότερο
αδερφάκι του. Για την ώρα, μόνο στην Ισλανδία πήραν την απάντηση που τους αρμόζει, και παραπέμφθηκαν σε δίκη. Αλλά σε καμιά χώρα δεν έχουν κοινωνική στήριξη, πέρα από ελάχιστες μερίδες καπιταλιστών και κάποια ποσοστά ηλίθιων που εμπιστεύονται τα τηλεοπτικά παπαγαλάκια.
Έρχεται λοιπόν η ώρα της επανάστασης. Δεν εκπλήσσει τον ιστορικό κάτι τέτοιο. Βάλτε στη σειρά τις χρονολογίες: 1789-1812, 1848, 1905-1922, 1968. Σχεδόν μισός αιώνας πέρασε από το τελευταίο επαναστατικό κύμα στην Ευρώπη. Είναι πολύς. Κρίμα που δεν είναι μαζί μας και ο Στρατηγός.

Αλλά και χωρίς αυτόν, ελπίζουμε να τα καταφέρουμε. Ο καπιταλισμός της Καταστρόικας και της Χρεοκρατίας είναι ασύμβατος με τη δημοκρατία. Στη χώρα μας έχουμε το πρώτο πειραματικό εργαστήριο ενός νέου συστήματος διακυβέρνησης. Το σύνταγμά μας έχει γίνει κουρελόχαρτο από τα ίδια τα κόμματα εξουσίας που μας βύθισαν στο χρέος, η κυβέρνηση που εκλέχτηκε λέγοντας εν γνώσει της ψέματα ότι ‘λεφτά υπάρχουν’ παραχώρησε τη θέση της στη χούντα ενός τραπεζίτη. Με την καθοδήγηση των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ισχυρότερων χωρών της. Αυτό, με όλο το σεβασμό, δεν θα το ξεχάσουμε κύριε Πρόξενε. Αυτήν τη στιγμή έχουμε χρέος –πάλι ο ίδιος όρος- να σας αντιμετωπίσουμε όπως θ’ αντιμετωπίζαμε επί χούντας των συνταγματαρχών τον αμερικανό πρόξενο. Μην το πάρετε προσωπικά, σας παρακαλώ, δεν έχει κανένα προσωπικό στοιχείο αυτό.

Ο Πρόεδρος σας, Νικολά Σαρκοζύ, συνομώτησε εναντίον της δημοκρατίας στην πατρίδα μας και θα τιμωρηθεί όπως του αξίζει. Tι να σκεφτόταν άραγε ο παππούς του, ο εβραίος της Θεσσαλονίκης, βλέποντας από ψηλά αυτό τον γελωτοποιό της Βαλκυρίας, που πρώτα έδιωξε τους ρομά από τη Γαλλία, να επιβάλλει στον ελληνικό λαό, σε συνεργασία με το Τέταρτο Ράιχ, την άθλια χούντα του τραπεζίτη Παπαδήμου και τους τέσσερεις βουλευτές του φασίζοντος αντισημιτικού Λάος; Όχι, κύριε Πρόξενε, ο ελληνικός λαός ποτέ δεν θα ξεχάσει τούτη την πράξη. Και σας υπόσχομαι επίσης ότι ο ελληνικός λαός θα καταργήσει το θεαματικό χρέος, και θα γκρεμίσει το ευρώ. Πολύ νωρίτερα απ ό,τι κάποιοι περιμένουν. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.

[η τελευταία παράγραφος διαβάστηκε στα γαλλικά:]
Votre President Nicolas Sarkozy a conspire contre la democratie en notre
patrie, et il va etre puni pour ca, comme il merite. Quoi penserait-il son
grand-pere, le juif salonicien, en voyant par la-haut le bouffon de la
Valkyrie, apres avoir expulse les roma de la France, imposer au peuple
grec, en collaboration avec le Quatrieme Reich, la Junta miserable du
banquier Papadimos et les quatres ministres du parti fascisant antisemite
Laos? Non, Monsieur le Consul, le peuple grec va jamais oublier cette
acte. Et je vous promet aussi que le peuple grec abolira la dette
spectaculaire et detruira l’ euro. Plus tot que quelq’uns l’ attendaient.
Merci pour m’ avoir ecoute

http://ilesxi.wordpress.com/

London Seminar on Contemporary Marxist Theory

 

LONDON SEMINAR ON CONTEMPORARY MARXIST THEORY

The global economic and financial crisis has witnessed a deepening of interest in different forms of critical and radical thought and practice. This seminar will explore the new perspectives that have been opened up by interventions of contemporary Marxist theory in this political and theoretical conjuncture. It involves collaboration among Marxist scholars based in several London universities, including Brunel University, King’s College London, and the School of Oriental and African Studies. Guest speakers – from both Britain and abroad – will include a wide range of thinkers engaging with many different elements of the various Marxist traditions, as well as with diverse problems and topics. The aim of the seminar is to promote fruitful debate and to contribute to the development of more robust Marxist 
analysis. It is open to all.

Autumn Term Programme

9th November, 5pm
King’s College London, Strand Campus, S-1.04, Raked Lecture Theatre
Massimiliano Tomba (University of Padua)
The Historical Materialist at work: Re-reading “The Eighteenth Brumaire”

15th December, 5pm
King’s College London, Strand Campus, K.3.11 Raked Lecture Theatre
Peter D. Thomas (Brunel University)
Contours of Contemporary Western Marxism

The schedule for 2011 will be made available at a later date.

Speakers will include David Leopold (Oxford), Esther Leslie (Birkbeck), Stathis Kouvelakis (King’s) and Alberto Toscano (Goldsmiths).

For further information, please contact:

Alex Callinicos, European Studies, King’s: alex.callinicos@kcl.ac.uk

Stathis Kouvelakis, European Studies, King’s: stathis.kouvelakis@kcl.ac.uk 

Costas Lapavitsas, Economics, SOAS: cl5@soas.ac.uk 

Peter Thomas, Politics and History, Brunel: PeterD.Thomas@brunel.ac.uk

cfp: Examining the Relevance of Marx and Marxism to Contemporary Global Society

Newcastle University, 29th and 30th of January 2011

Rationale, Outline and Aims

The 21st century has so far seen US-led military interventions, global financial crises, identity conflicts, terrorism on a grand scale, environmental disasters and fraught industrial/labour relations. These dramatic events have challenged the notion of an ‘end to history’ and the widespread belief that the collapse of the Soviet Union has made Marx and Marxism irrelevant. With growing instability in the social, political and
economic functioning of human societies, we wish to examine the relevance of Marx to contemporary global society.

In order to do this, Global Discourse (http://global-discourse.com) is organising a two-day conference at Newcastle University on Saturday 29th and Sunday 30th of January 2011.

The aims of the event are:

– to examine the relevance and application of Marxian, Marxist, Neo-Marxist and Post-Marxist thought to contemporary issues.
– to reassess scriptural and doctrinal commitments within various ‘Marxisms’.
– to facilitate interdisciplinary, inter-paradigmatic discourse on a range of contemporary issues.

Keynote Papers

The keynote talks will be given by Prof Norman Geras, author of Marx and Human Nature, whose paper will relate to the general theme, ‘What does it mean to be Marxist?’, and Prof Stuart Sim, author of Post-Marxism: An Intellectual History, whose paper will be on ‘Post- or Past-?: Does Post-Marxism Have Any Future?’.

Deadlines and Publishing Process

Please submit abstracts of proposed papers by September 30th 2010. We encourage the submission of panel proposals, which should be accompanied by abstracts of the proposed papers. We will evaluate the abstracts and circulate a list of accepted papers and panels by October 4th 2010.

Authors whose abstracts have been accepted must submit their papers in full by December 1st 2010. Papers will be circulated to participants prior to the conference.

Selected papers will be independently peer-reviewed for inclusion in the special issue of Global Discourse due out in February 2011. We welcome replies to these papers, developed through discussion at the conference or otherwise, which we shall publish alongside the full articles subject to moderation.

We aim to publish a collected edition in print based on these papers.

Please submit all abstracts, papers and panel proposals to the editors at editor@global-discourse.com.

Possible topics for papers include:

– What does it mean to be Marxist?
– Marxism and conceptualising the political subject: from orthodox Marxism to Post-Marxism
– Education: hegemony, emancipation and mental labour
– Science, meta-ethics and normativity
– Gender, sexuality and identity politics
– The state in global capitalism: ‘withering’, transcendence and expansion
– Marxism and culture
– Technology
– Non-Western societies and imperialism
– Latin American social and political movements
– Free markets, free labour and industrial relations

Please contact us well in advance of September 1st should you require clarification as to the appropriateness of your chosen topic or wish to convene a panel.

Costs: There will be no conference fee.

A lunch buffet and refreshments will be provided free of charge.

An optional evening conference meal on Saturday 29th of January will be held at a nearby restaurant. We will seek to organise a special rate for the meal and will circulate details in due course. Participants shall bear the cost of their meal.

Places

There will be space for 40 paper-givers and 20 non-paper-giving participants.

Please address all queries and submit all papers to Matthew Johnson and Mark Edward at editor@global-discourse.com.

Marxism & Psychology: Προκαταρκτικό πρόγραμμα

Το προκαταρκτικό πρόγραμμα για το συνέδριο Marxism & Psychology στο μακρινό Καναδά τον Αύγουστο 2010,  ανακοινώθηκε και είναι πολύ ενδιαφέρον, για να το βλέπουμε εμείς και να ζηλεύουμε.

Μπορείτε να το κατεβάσετε σε pdf από εδώ.

cfp: Marxism & Psychology 2010

Call For Papers: Marxism and Psychology Conference
The University of Prince Edward Island
August 5-7, 2010
Website: http://vre.upei.ca/mprg/
Contact: marfken@upei.ca
Submission Deadline: January 15, 2010
 
In the history of social thought, it is difficult to find a more divisive figure than Karl Marx. For many, the mere mention of his name conjures up images of totalitarian regimes dominating nearly every aspect of an individual’s existence. Yet for others, Marx’s critique of the capitalist mode of production draws attention to the fact that our beliefs, thoughts, and desires inevitably emerge against the background of specific cultural, historical, and social practices.
 
The purpose of this conference is to bring students, scholars, and activists together to discuss exciting issues at the intersection of Marxism and Psychology. While it is clear that a number of organizations are making important contributions to this area of study, we believe that the time is right to open up a space for students, scholars, and activists from a variety of disciplinary backgrounds to reflect on the role that Marxism can play in psychological theory, research, and practice.
 
In bringing together scholars at the forefront of research in Marxism and Psychology, we also hope to give new students and activists an opportunity to interact with individuals who have made significant contributions within this area. By organizing an impressive collection of plenary participants, we hope to foster an environment where students, activists, and scholars can identify potential graduate advisors, research assistants, and participatory investigators. This year, confirmed plenary participants include:
 
John Cromby
Raquel Guzzo
Lois Holzman
Gordana Jovanovic
Joel Kovel
Athanasios Marvakis
Morten Nissen
Ian Parker
Carl Ratner
Hans Skott-Myhre
Thomas Teo
 
Biographical information for the plenary participants can be found on the conference website.
 
We welcome submissions for individual papers and panel sessions. For individual papers, please submit an abstract (150-200 words) no later than January 15, 2010. For panel submissions, please include an abstract (150-200 words) for each paper as well as a brief description of the panel (150-200 words). Please submit all materials to marfken@upei.ca. Abstracts should either be in the body of the email or sent as an attachment (DOC or PDF format).
 
While the conference poster is available at the conference website, we also have color posters that need to be distributed widely. If you are interested in receiving some posters, please send us an email (marfken@upei.ca) with your mailing address.