O Michel Bauwens (P2P foundation) στην Αθήνα


Photo: User:MauroB

Το ερευνητικό πρόγραμμα MIG@NET και το Ίδρυμα p2p σας προσκαλούν στην ομιλία του Michel Bauwens με θέμα:
“P2p Networks and the Production of the Commons» [Ομότιμα δίκτυα και η παραγωγή κοινών αγαθών]
το Σάββατο 13 Μαρτίου στις 18.00.

Ο Michel Bauwens είναι ένας από τους βασικούς εκφραστές της θεωρίας των ομότιμων δικτύων.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Bios, Πειραιώς 84.

Η ομιλία θα γίνει στα Αγγλικά και θα ακολουθήσει συζήτηση.

Καθώς τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα μεταμορφώνονται σε κατανεμημένα δίκτυα, μια νέα ανθρώπινη δυναμική αναδύεται που βασίζεται στις σχέσεις ομότιμων (peer to peer (P2P)). Πρόκειται για ένα νεό τρόπο παραγωγής, μία νεά μορφή διακυβέρνησης και μια νέα μορφή κοινής ιδιοκτησίας, διαφορετική από την ατομική ή την κρατική. Τα ομότιμα δίκτυα παράγουν αξία χρήσης μέσω της ελεύθερης συνεργασίας και διευθύνονται από την ίδια την κοινότητα των συμμετεχόντων – παραγωγών και όχι από κάποια εταιρική ιεραρχία. Την εποχή κατά την οποία ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής βάζει σε κίνδυνο τη βιόσφαιρα, η εμφάνιση μιας τέτοιας εναλλακτικής προοπτικής είναι ιδιαίτερα ελκυστική και ανταποκρίνεται στις πολιτιστικές ανάγκες μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Η επέκταση των P2P συνοδεύεται από μια νέα ηθική εργασίας (ηθική των «χάκερ»), νέες πολιτιστικές πρακτικές και ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό κίνημα που περιλαμβάνει διαφορετικά αλλά συγγενικά μεταξύ τους κινήματα όπως αυτά του Ελεύθερου λογισμικού, του ελεύθερου η/μ φάσματος, της ανοικτής πρόσβασης, τα κινήματα ενάντια στο copyright και άλλα. Τα ομότιμα δίκτυα προβάλλουν σαν μια νέα εναλλακτική επιλογή παραγωγής και ιδιοκτήσιας και ταυτόχρονα σαν μία νέα μορφή κοινωνικής δύναμης, αυτή των “εργατών της γνώσης”.


Ο Michel Bauwens είναι ένας από τους βασικούς εκφραστές της θεωρίας των ομότιμων δικτύων. Είναι συγγραφέας, ερευνητής και αναλυτής σε θέματα τεχνολογίας, πολιτισμού και επιχειρησιακής καινοτομίας. Είναι ιδρυτής του Foundation for Peer-to-Peer Alternatives και εργάζεται με μία παγκόσμια ομάδα ερευνητών για θέματα ομότιμης παραγωγής, διαχείρισης και ιδιοκτησίας. Είναι συμπαραγώγος του τρίωρου ντοκιμαντέρ Technocalyps με τον Frank Theys, και έχει επιμεληθεί με τον Salvino Salvaggio μία δίτομη έκδοση για την Ανθρωπολογία της Ψηφιακής Κοινωνίας. Είναι συνεργάτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Amsterdam και εξωτερικός ειδικός σύμβουλος στην Pontifical Academy of Social Sciences (2008). Αυτό το διάστημα ζει και εργάζεται στην Ταϊλάνδη.

από το ιστολόγιο folded-in: http://foldedin.blogspot.com/2010/03/o-michel-bauwens.html

Ετικέτες Technorati: , , ,

Νέα Σελίδα: Downloads

Όπως θα δειτε και πάνω δεξιά, έγινε μια νεα σελίδα που συγκεντρώνει όλα τα pdf downloads που προσφέρει το μπλογκ.
Έτσι, μπορείτε να τα δείτε και να τα θυμηθείτε, και να τα κατεβάσετε.
Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιότεροι.
Good stuff!

To μη-βιβλίο της ομάδας του Pirate Bay

wgifc

Μια αυθαίρετη μετάφραση, αυθαίρετων αποσπασμάτων του βιβλίου της ομάδας του Pirate Bay με τίτλο Η ΔΥναμh, τα μπρόκολλα, και το kopimi. Η αγγλική μετάφραση είναι ελεύθερα διαθέσιμη powrbroccoli-kopimi:



Το βιβλίο που διαβάζετε δεν έχει ούτε συγγραφέα, ούτε ντιζάινερ, ούτε επιμελητή, και κανένα μέσο διανομής. Πώς συνέβη αυτό;


Διαβάστε τις τρομακτικές οδηγίες που εμφύτευσε ένα χαλαρά συνδεδεμένο δίκτυο ειδικών των τεχνολογιών σε ένα υπάρχων δίκτυο για να κλέψει τα αυγά, τα δολάρια, και τα jpges από μιας ανυποψίαστη νέα γενιά μπροστά στα μάτια του οικονομικού κατεστημένου.


Διαβάστε πώς οι servers, οι seeders, οι trackers, τα μαιλ, τα εταιρικά συμβόλαια, οι διεθνείς επενδυτές, το χαρτζιλίκι του Ikko, οι σκανδαλιστικές διαφημίσεις, οι σύνδεσμοι, και οι μηχανές αναζήτησης παρείσφρυσαν και κατέστρεψαν έναν κόσμο που δεν είχε που να ακουμπήσει, που να ζητήσει συμβουλές, κανέναν που να μπορεί να εμπιστευτεί…


Η μηχανή που λειτουργεί κάτω από τις ραδιοσυχνότητες, κινείται ανεμπόδιστη από τις ζούγκλες της Καμπότζης, στις γκέι γειτονιές του Σαν Φρανσίσκο, στις άδειες παραλίες του Τελ-Αβίβ, και μέσα από τις συνδέσεις internet κανονικών ανθρώπων στο Jönköping και το Göteborg. Δεν αφήνει κανέναν ανέγγιχτο και καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμα της. Τεχνολογικά ανώτερη και υλικά ανεξάρτητη μετασχηματίζεται, μεταμορφώνεται, και επανεμφανίζεται διαρκώς σε συνεχώς διαφορετικές ενσαρκώσεις και υποδυόμενη διαφορετικά ονόματα κώδικα. Ενώ στραγγαλίζει τους αντιπάλους της, παραμένει άπιαστη, και ακόμα περισσότερο ακατανόητη. Έχει ειπωθεί ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που το Kopimi (αντέγραψέ με) ελευθέρωσε τον κόσμο, αλλά μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα είναι η τελευταία.


001. Αποκτήστε ίντερνετ.


002. Αρχίστε να χρησιμοποιείται το Internet Relay Chat


003. Δημιουργήστε μια συστοιχία και γεννήστε μια ιστοσελίδα.


004. Πειραματιστείτε με ψυχοτρόπες χημικές ουσίες.


005. Φτιάξτε ένα πρόγραμμα με τρία βήματα


006. Πάρτε μια σθεναρή στάση για κάτι παραγωγικό και αναγκαίο


007. Μην ρυθμίσετε τίποτα


008. Πείτε ότι θα μετακομίσετε σε δύο εβδομάδες, αλλά μείνετε για επτά μήνες. Επιστρέψτε μετά από ένα χρόνο για να κάνετε ακριβώς το ίδιο πράγμα.


009. Κυλιστείτε στο πάτωμα γελώντας δυνατά (Rotflol)


010. Ηρεμήστε, είστε είδη στο μέσο του δρόμου


011. Πλάκα σας κάναμε.


012. Μην σκέφτεστε έξω από το κουτί. Κτίστε ένα κουτί.


013 Δώστε υποστήριξη. Δώστε υποστήριξη.


014. Οργανώστε και συμμετέχετε σε πάρτυ και πανηγύρια


015. Ξεκινήστε 30-40 blog για το ίδιο θέμα.


016 Αποστραγγίστε τον ιδιωτικό τομέα από προγραμματιστές, γραφίστες, και διανοούμενους.


018. Συχνά εκφραστείτε αόριστα στα ΜΜΕ


019. Να διαδίδετε όλες τις φήμες.


021. Ξεκινήστε ένα ραδιοφωνικό κανάλι.


022. Να αντιγράφετε ότι χρησιμοποιείται και να του δίνετε μια αυθαίρετη ονομασία, είτε είναι μηχανή αναζήτησης, ή δημόσια υπηρεσία.


023. Να αγοράσετε ένα λεωφορείο


028. Ποτέ μην στοχεύετε κάπου.


029. Βάλτε τα με τον καθένα


030. Επινοήστε ή κάνετε κατάχρηση του Kopimi (αντέγραψε με)


031. Κάντε πράγματα σαν μια συνάθροιση, όχι σαν μια συλλογικότητα.


032. Η διαφήμισή σας να είναι συγκεχυμένα όμοια με αυτή των μεγάλων εταιριών


033. Να δράτε πάντα με πρόθεση.


035. Να υποστηρίζετε πάντοτε ότι το κατεστημένο είναι πίσω.


035. Όταν σας ασκούν κριτική, κατηγορήστε άλλους, και αναφερθείτε στο μη-γραμμική


036. Να στέλνετε τα πάντα σε όλα τα μέσα, όποια και αν είναι αυτά.


038. Γίνεται γονείς και στήστε ένα blog για την ανατροφή τους.


040. Να έχετε ζωντανή συμμετοχή σε διαδικτυακές συζητήσεις που δεν σας ενδιαφέρουν.


041. Να στήσετε τουλάχιστον τρία με τέσσερα κανάλια IRC για κάθε εγχείρημά σας.


042. Να τσακώνεστε και να συμφιλιώνεστε συχνά.


043. Να μοιράζεστε αρχεία με οποιονδήποτε το επιθυμεί.


045. Να κάνετε παρέα με αριστερούς, δεξιούς, και φιλελεύθερους.


046. Να βλέπετε τον αριθμό 23 στα πάντα.


047. Να φλερτάρετε με το χρήμα.


048. Πολύ σπάνια (λέει ο afk)


049. Απειλήστε πολύ μεγάλες Αμερικανικές εταιρίες.


057. Σε μία δίκη, αρνηθείτε τα πάντα.


058. Καλλιεργήστε αβάσιμους μύθους και αντιδράστε απέναντί τους.


059 Να χακεύετε ιστοσελίδες, λογιαριασμούς μαιλ, και άλλα πράγματα.


060. Πάντοτε να χλευάζετε και να γελοιοποιείτε όλες τις διαστάσεις της πνευματικής ιδιοκτησίας


061. Φτιάξτε μια ιστοσελίδα όπου ο καθένας μπορεί να αγοράσει και πουλήσει ψήφους σε δημοκρατικές εκλογές.


080 Να χρησιμοποιείται τον όρο «δυναμικός» σαν να σήμαινε «εκτός ελέγχου»


083. Ισχυριστείτε ότι λαμβάνετε 1265 μαιλ ανά ημέρα.


088. Δημιουργήστε την μεγαλύτερη υπηρεσία ανταλλαγής αρχείων στο κόσμο σε ένα βράδυ.


089. Να προσελκύσετε τη διεθνή προσοχή από παρανόηση.


093. Να σώσετε το διαδίκτυο


094. Να χρησιμοποιήσετε το διαδίκτυο σαν πηγή σοβαρών συζητήσεων


097. Ακολουθήστε το κίτρινο ανθρωπάκι.


099. Δημιουργήστε κοινωνικές υπηρεσίες σαν μια παρωδία των α-κοινωνικών υπηρεσιών.


100. Αρχίστε πάλι από την αρχή.


100. Να προσέχετε τις φλεγόμενες γάτες


100. Γράψτε ένα βιβλίο, αλλά ξεκινήστε από το εξώφυλλο.


100. Να κερδίσετε.

Η μετάφραση από το περιοδικό re-public.

Powered by ScribeFire.

Τι πρέπει να μάθουμε οι «σοσιαλιστές» από το κίνημα του ΕΛ/ΛΑΚ (Ελεύθερο Λογισμικό – Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα)

Ένα πολύ καλό άρθρο στα αγγλικά από το blog A Division by Zero:

μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Socialism is a very difficult thing to achieve. Up until now there have been two attempted paths towards reaching that goal: Revolution and Reformism. Neither has succeeded. The first path (usually) fell victim to counter-revolution and nowadays lacks enough traction in its necessary base, the working class. The second path always gets corrupted and sidetracked too much and simply ends up perpetuating the status quo while keeping the name. 

There is however one method which not only has not been attempted yet but also shows considerable promise of success. The peer-organised, distributed, lead-by-example method of Free Software.

redtux

For those not familiar with the history of the Free Software movement, the basic thing you need to be aware of is that it was initiated in a completely hostile environment (of propriertary software), without any help “from-above”. It was simply based on a simple ruleset that ensured that the fruits of this effort would not be corrupted or misappropriated and thus lead to fragmentation. The GPL.

Thus, there was no need for leaders[1] or sponsors.

This result-oriented method has been a tremendous and monumental success. From an obscure hacker’s hobby in universities and basements, in 20 short years it has become a force to be reckoned with, respected and supported by major software players while still ensuring that they cannot abuse it for their own ends.

I believe there is here a method that not only has not yet been attempted but perhaps might be the key to finally breaking the stranglehold of Capitalism.

The method is simply to work within the system. Show people how much better Socialism can work and then, once they have given it a try for practical reasons, introduce them to the ideology behind it.

Now do not be alarmed. I am not talking about reformism but about subversion. Let me explain:

The Free Software movement is based on Copyright law. It gains power and utility by using the same system it was created to oppose! How does it achieve this? By placing additional terms and restrictions on its supporters in order to ensure that the effort they put towards the movement will always remain with the movement and not leave with them. Like a Judo master, it uses the considerable power of the system to defeat it.

Supporters come because the development method of Open Source is simply superior, it is easy to join, progressive and free. Then, not all of them, but a sufficient amount get to hear about the philosophy behind it, adopt it and continue spreading it. And guess what. It not only worked but this socialistic culture has spread outside of Software (See Wikipedia, Creative Commons etc).

To put things into perspective, lets see how the current two paths to Socialism would have worked when attempting to achieve a Free Software world.

  • Revolution: The Software developers would forcibly or simply arbitrarily take the source code of the programs they had been hired to write and distribute it to their peers. This would of course trigger a “counter-revolution” where the software bourgeois would attempt to stop such a unaccepted distribution.
  • Reformism: The Software developers would attempt to become company executives or shareholders with the purpose in mind to liberate the source code to their peers when they had enough power. Unfortunately, not only power corrupts but the people in charge would never allow one who is incorruptible to achieve power.

Not only would it have been extremely difficult for either of these methods to succeed (as has been the case with similar Socialist movements) but without having a GPL to back them up, simply releasing the source into public domain would allow the effort to be subverted by the remaining active forces, thereby giving them a competitive advantage over our (alternative universe) free software movement.

I hope you’re still with me.

So how can socialism use a similar method? How about working within Capitalism? Here’s a rough idea

  • Create a constitution of similar ideals to the GPL that is a legally binding contract. The whole point of this constitution would be to prevent the labour put into Socialism to be turned against it. For example, have the clause that once a person becomes a member, he agrees to redirect all wealth acquired as a member back to the group. He retains previous wealth (so if at any point he decides to leave, he can be as when he first joined). Thus while a member, he eschews private property.
  • Create a commune based on this constitution. People joining this commune will have their future acquired wealth redirected back to this commune which should then ensure that individual members have a much higher standard of living on the bottom end than any other system. If the commune has rules such a direct democracy and the like, based on Socialist ideology, it should also ensure that it is not corrupted.
  • Because of the superior bottom level of the commune, more people living in the bottom end of the current society will wish to join. Such individuals can easily then be monitored to make sure that they follow the constitution and rules and slowly bring them into the ideology so that they follow the rules on their own volition.
  • To preserve direct democracy, Communes that become too large should be able to split and create smaller ones. A clause in the constitution could be that any number of people can leave the commune with a direct percentage of the current wealth provided they create a new commune under the same constitution. Thus the number of people living in such communes could increase without necessitating the formation of a state system within.

Slowly, though such a system more and more communes would form until it becomes the obvious choice for the proletariat to belong in one for their own security. People could still choose to stay outside, but they would be at a competitive disadvantage. Once these communes start owning enterprises and reap their own surplus value, they will be capable of stealing the lifeblood of Capitalism. Labour.

Blogged with the Flock Browser

Ανοιχτή Πρόσβαση: ελληνικές προσπάθειες

Σε συνέχεια του πολύ παλιού αφιερώματος του blog, αντιγράφουμε εδώ το άρθρο του Ματθαίου Τσιμιτάκη από χθες για τις εξελίξεις στο ζήτημα της ανοιχτής πρόσβασης στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Ανοιχτή Πρόσβαση στη Γνώση : Η επανάσταση που Φοβόμαστε

Αυτή τη στιγμή στα ελληνικά πανεπιστήμια γίνεται μια υπόγεια (ηλεκτρονική) επανάσταση. Περίπου 100.000 μεταπτυχιακές διπλωματικές εργασίες και διδακτορικές διατριβές είναι ήδη προσβάσιμες μέσω Διαδικτύου, ενώ ταυτόχρονα ηλεκτρονικά συστήματα τηλε-εκπαίδευσης είναι ανοιχτά στον κάθε Ελληνα πολίτη. Οι ελληνικές ηλεκτρονικές πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες είναι εδώ. Ακολουθώντας το ρεύμα που αναπτύχθηκε διεθνώς για ελεύθερη πρόσβαση στην επιστημονική γνώση, τα ελληνικά πανεπιστήμια προσαρμόζουν τις βιβλιοθήκες τους στη νέα εποχή.

Ισως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα πανεπιστημιακής ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης είναι αυτό του Πανεπιστημίου Cornell στην ηλεκτρονική διεύθυνση του οποίου (arxiv.org) μπορεί κανείς να αναζητήσει νέες επιστημονικές εργασίες που οι ερευνητές προτιμούν να καταθέσουν online ώστε να είναι διαθέσιμες σε όλους αντί να τις «δώσουν» στα επιστημονικά περιοδικά ιδιωτικών εκδοτικών οίκων. Το arxiv είναι η δημοφιλέστερη έκφραση του κινήματος της ανοιχτής πρόσβασης στη γνώση, μιας διεθνούς προσπάθειας πανεπιστημίων και πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών απ’ όλο τον κόσμο με στόχο το άνοιγμα της πρόσβασης στα προϊόντα της επιστήμης και της ανώτατης εκπαίδευσης σε όλους.

«Το κίνημα της ανοιχτής πρόσβασης προέκυψε στους χώρους της επιστήμης εξαιτίας των ακριβών τιμών των συνδρομών που επέβαλαν τα επιστημονικά περιοδικά», εξηγεί στην «Κ» η κ. Αννα Φράγκου, διευθύντρια της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. «Τα τελευταία 20 χρόνια, οι τιμές τους έχουν αυξηθεί ώς και 30%, με αποτέλεσμα οι Βιβλιοθήκες των Ακαδημαϊκών ιδρυμάτων να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά. Αρχισαν να κόβουν τίτλους εξαιτίας της ακρίβειας και οι ερευνητές των Πανεπιστημίων άρχισαν να μην έχουν πρόσβαση στις έρευνες των συναδέλφων τους», συνεχίζει η ίδια.

Αδεια των συγγραφέων

Μία σειρά από διεθνείς συναντήσεις και διακηρύξεις διαμόρφωσαν το «κίνημα της ανοιχτής πρόσβασης», το οποίο πρεσβεύει ότι θα πρέπει οι συγγραφείς να δίνουν την άδεια ελεύθερης δημοσίευσης των αποτελεσμάτων των ερευνών τους για το ευρύ κοινό, ιδιαίτερα εφόσον χρηματοδοτούνται από δημόσιους πόρους. Στην Ελλάδα, αυτό το είδος έρευνας ξεπερνάει το 90% της παραγωγής.

Μία σειρά από ελληνικά πανεπιστήμια όπως το Αριστοτέλειο, τα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Πάτρας, Κρήτης και κάποιες σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών έχουν ιδρύσει καταθετήρια στις βιβλιοθήκες τους οι οποίες συγκεντρώνουν διπλωματικές και διδακτορικές εργασίες, καθώς και κάθε μορφής περιεχόμενο που παράγεται στα δημόσια πανεπιστήμια.

«Σε πολλά αμερικανικά πανεπιστήμια γίνεται συστηματικά αυτό και μάλιστα πλέον προχωρούν και σε ελεύθερη πρόσβαση στα μαθήματά τους, ως φυσική συνέχεια της ιδέας. Κι εμείς εδώ προτρέπουμε τους επιστήμονες να δίνουν στη βιβλιοθήκη όχι μόνο το νέο ερευνητικό τους έργο, αλλά όλο το περιεχόμενό τους προκειμένου να είναι διαθέσιμο ελεύθερα απ’ όλους», λέει η κ. Φράγκου.

Προβλήματα

Εντούτοις, ενώ στο εξωτερικό έχουν δοθεί λύσεις ώστε να γίνεται σχετικά απρόσκοπτα αυτή η διαδικασία κατασκευής του νέου δημόσιου γνωστικού χώρου, όπως αποκαλείται, στην Ελλάδα συναντά σοβαρά προβλήματα. «Υπάρχει ένα πρόβλημα νοοτροπίας. Επιστήμονες που έρχονται από το εξωτερικό μας παραχωρούν εύκολα τις εργασίες τους για αρχειοθέτηση. Αντίθετα, επιστήμονες από τα ελληνικά πανεπιστήμια δίνουν πολλές φορές τα δικαιώματα των έργων τους σε ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους και δεν κρατούν καν το δικαίωμα της αρχειοθέτησης ώστε να μπορούμε να τα διαθέσουμε δημόσια μετά ένα εύλογο χρονικό διάστημα όπως ορίζει ο νόμος», λέει στην «Κ» η κ. Βασιλική Στρακαντούνα, βιβλιοθηκονόμος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

«Αλλο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν οι αντιγραφές» λέει η ίδια. «Φοιτητές από άλλα Πανεπιστήμια αντέγραφαν τις εργασίες αναγκάζοντάς μας να περιορίσουμε την πρόσβαση. Δυστυχώς, δεν υπάρχει λογισμικό που να ελέγχει αυτά τα ζητήματα στα Ελληνικά και δεν υπάρχει και η πληροφοριακή παιδεία που απαιτείται για να γράφουν τα παιδιά όπως πρέπει, να παραπέμπουν στην πηγή κ.ο.κ.», εξηγεί. Στις περισσότερες προσπάθειες σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες, οι επιστήμονες είτε καταθέτουν κατευθείαν το έργο τους σε ιστότοπους όπως το arxiv, είτε κρατούν το δικαίωμα της αρχειοθέτησής του εκεί μετά την παρέλευση 6 και 12 μηνών αντίστοιχα.

Και ενώ υπάρχει διάσπαρτη στο ελληνικό Ιντερνετ σωρεία «ανοιχτών» επιστημονικών μελετών, η εύρεση και η πλοήγηση σε αυτές είναι ιδιαίτερα δύσκολη, λόγω κακού σχεδιασμού των ιστοσελίδων στις περισσότερες περιπτώσεις και απουσίας συντονισμού. Είναι χαρακτηριστικό πως για να δει κανείς το Εθνικό αρχείο διδακτορικών διατριβών πρέπει να περάσει από την κεντρική σελίδα του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) και από εκεί να μπει στην σελίδα των βάσεών του ώστε τελικά να φτάσει στη συγκεκριμένη βάση δεδομένων. Αντίστοιχα περίπλοκα είναι και τα συστήματα των πανεπιστημίων με αποτέλεσμα να «πνίγονται» στη θάλασσα των πληροφοριών του Διαδικτύου, αυτές οι προσπάθειες.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες είναι αναμφίβολα αυτό της χρηματοδότησης. «Ενώ ήμασταν έτοιμοι να προχωρήσουμε σε οργάνωση πια του περιεχομένου στα ακαδημαϊκά καταθετήρια, κόβονται οι χρηματοδοτήσεις των βιβλιοθηκών που έρχονταν από το ΕΠΕΑΕΚ από το κοινοτικό πλαίσιο στήριξης και αυτό σταματάει τα επόμενα βήματα μας», τονίζει η κ. Αννα Φράγκου από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Ανοιχτή τηλε-εκπαίδευση

Eclass.uoa.gr, eclass.uth.gr και compus.uom.gr είναι τρεις μόνον από τις διευθύνσεις στις οποίες λειτουργούν πανεπιστημιακά συστήματα σύγχρονης τηλε-εκπαίδευσης. Αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο, τα ελληνικά ακαδημαϊκά κέντρα συγκεντρώνουν και διαθέτουν σε οποιονδήποτε το θελήσει τα μαθήματά τους ανοίγοντας «από το παράθυρο» την πρόσβαση στην κλειστή τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας μας.

«Ανοιχτή πρόσβαση στην εκπαίδευση και δημόσιος γνωστικός χώρος που συντίθεται από τα έργα των ερευνητών είναι αλληλένδετα θέματα», τονίζει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης καθηγητής του Τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής, του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. «Ο βασικός σκοπός ήταν να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς τη λειτουργία του πανεπιστημίου, όμως τώρα παρατηρούμε ότι το σύστημα αυτό αποκτά ευρύτερη χρήση και αποδοχή. Ο,τι έχουμε στη διάθεσή μας το διαθέτουμε ελεύθερα στον κόσμο μέσω του Ιντερνετ και βλέπουμε ότι χρησιμοποιεί αρκετά το υλικό μας η δευτεροβάθμια εκπαίδευση», λέει ο ίδιος.

Το σύστημα τηλε-εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας μετράει αυτή τη στιγμή 9.000 εγγεγραμμένους χρήστες, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθήσουν 750 μαθήματα ή να αντλήσουν σημειώσεις, εργασίες, βιβλιογραφία και υλικό αναφοράς.

«Παιδευόμαστε να πείσουμε τους συναδέλφους μας να συνεισφέρουν, όμως έχουμε αποτέλεσμα», λέει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης. Ολα αυτά συμβαίνουν τέσσερα μόλις χρόνια μετά την πρωτοβουλία του Αμερικανικού Πανεπιστημίου ΜΙΤ να διαθέσει όλο το περιεχόμενο των μαθημάτων του online δωρεάν και λίγους μήνες μετά τη διακήρυξη του Κέιπ Τάουν, όπου εκπαιδευτικοί, μηχανικοί του Ιντερνετ και των υπολογιστών αλλά και πολιτικοί υπέγραψαν συμφωνία για την ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλους, κάτι που φαίνεται όλο και πιο εύκολο μέσω των υπολογιστών.

openaccess.gr

Στο Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης, έναν οργανισμό που στεγάζεται στο κτίριο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, στο κέντρο της Αθήνας, δημιουργείται εδώ και λίγα χρόνια μια εθνική βάση διδακτορικών διατριβών στην οποία υποχρεούνται να καταθέτουν τα έργα τους όλες οι σχολές μετά την παρέλευση μιας τριετίας από την πρώτη δημοσίευση. Εντούτοις, πολλές σχολές αμελούν να το κάνουν, με αποτέλεσμα να έχουν συγκεντρωθεί μόνον 15.500 εργασίες μέχρις στιγμής και να «αγνοείται» άγνωστος αριθμός. Στη διεύθυνση openarchives.gr από την άλλη πλευρά, μια μηχανή αναζήτησης 17 ψηφιακών πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών και καταθετηρίων, μεταξύ των οποίων η ψηφιακή βιβλιοθήκη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, του Χαροκοπείου και άλλων βρίσκει κανείς 83.750 έγγραφα!

«Προφανώς και το ΕΚΤ δεν επιμένει ιδιαίτερα να αποσταλούν αυτά τα πράγματα. Θα έπρεπε να το κάνουν, να παρακολουθούν στενά τη διαδικασία», λέει στην «Κ» ο κ. Κωνσταντίνος Μαργαρίτης, καθηγητής του Τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. «Δεν υπάρχει καλό interface να ψάξεις αλλά και δεν είναι απρόσκοπτη γενικά η πρόσβαση στην πληροφορία στη χώρα μας. Θεωρούμε πλεονέκτημα να κατέχουμε την πληροφορία αντί να τη διανέμουμε, ενώ είναι μειονέκτημά μας. Θα έπρεπε να υπάρχει εθνική πολιτική διάχυσης της πληροφόρησης. Δεν δικαιολογείται να υπάρχουν τόσα ευρωπαϊκά προγράμματα, για παράδειγμα, και να μην έχει ο καθένας πρόσβαση σε αυτά. Επίσης δεν δικαιολογείται να μην υπάρχει εθνικό πρόγραμμα παραγωγής περιεχομένου και να είναι τα πανεπιστήμια μας γεμάτα με συγγράμματα στα αγγλικά», λέει ο ίδιος.

Από χθες, στην ηλεκτρονική διεύθυνση openaccess.gr λειτουργεί στα ελληνικά η πρώτη διαδικτυακή πύλη για θέματα ελεύθερης πρόσβασης στη επιστήμη και τη γνώση. Το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης, έφτιαξε αυτόν τον ιστότοπο προκειμένου να ενημερώσει επιστήμονες και το ευρύ κοινό για τα οφέλη της ανοιχτής πρόσβασης. «Μέσα στο 2008 θα παρουσιάσουμε εκεί και τα πρώτα ελληνικά επιστημονικά περιοδικά στα οποία θα μπορούν να δημοσιεύουν τις εργασίες τους οι Ελληνες ερευνητές και θα λειτουργήσουμε τα καταθετήρια του ΕΙΕ», υπογραμμίζει η δρ Εύη Σαχίνη, προϊσταμένη του Τμήματος Στρατηγικής και Ανάπτυξης του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης. «Τα περιοδικά αυτά θα απαρτίζονται από επιτροπές κριτών, όπως συνηθίζεται διεθνώς και θα αφορούν τους τομείς της Βιολογίας, της Χημείας, των επιστημών υγείας και των Ανθρωπιστικών Επιστημών, ενώ στόχος είναι να διευρύνουμε σταδιακά τη λειτουργία του», καταλήγει.

Share is Fair: δύο βίντεο υπέρ της ανταλλαγής ταινιών στο internet

Στην προσπάθεια υπέρ της ελεύθερης διακίνησης και ανταλλαγής δεδομένων (ταινιών, μουσικής, αρχείων, κλπ.) του κινήματος p2p, υπάρχουν 2 πολύ ωραία video στο youtube. Το πρώτο είναι από το Ευρωπαϊκό κόμμα των Πράσινων:

Το δεύτερο είναι από την geeky αγγλική σειρά «IT crowd» και είναι πιο παρωδία:

Blogged with Flock

Tags: , ,