Διημερίδα της Συστημικής Εταιρείας Β. Ελλάδας (με κριτική προοπτική)

Η Συστημική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος (Σ.Ε.Β.Ε.) ανακοινώνει τη διοργάνωση της καθιερωμένης ετήσιας διημερίδας της με τίτλο:

Image

“πόλις, κρίσεις – αναθεωρήσεις έχουν Λόγο οι κοινωνικές επιστήμες σήμερα;”

Η διημερίδα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013, από τις 10.00 π.μ. έως τις 6:00 μ.μ. στο Κέντρο Πολιτισμού του Δήμου Παύλου Μελά “Χρήστος Τσακίρης”,  στην οδό Λαγκαδά 221.

Το πρόγραμμα:

Image

3o τεύχος Radicalμα

 
Το τρίτο τεύχος του περιοδικού Radicalμα είναι έτοιμο!
Μπορείτε να το προμηθευτείτε από το μαρξιστικό βιβλιοπωλείο (Αθήνα), το βιβλιοπωλείο Φαρφουλά (Εξάρχεια) από επιλεγμένα περίπτερα στα Εξάρχεια.
Τέλος Αυγούστου θα διατίθεται και στη Θεσσαλονίκη.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
 Editorial: Σκέψεις πάνω στον προσδιορισμό «κριτική»…
Αντι-torial: Γιατί χρειαζόμαστε τον  όρο «κριτικη ψυχολογία»

Ψυχο-λογίες 

  •     Από την ψυχολογία στην κοινωνική αλλαγή. Συνέντευξη του Ian Parkerστο Radicalμα
  • Hearing Voices Network: Αυτοβοήθεια με όρους συλλογικούς για την ανάρρωση από την ψυχιατρική
  •   “Με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις;” Κλινικές Πρακτικές με κριτική προοπτική

Επείγοντα

«Τεκμήρια προσφυγικότητας»: Προς μια απεριόριστη σωματικότητα

Ψυχολογία από τα κάτω. Κάλεσμα για τη δημιουργία Καρτέλ Κριτικής Ψυχολογίας

Θεματικά 

Ψυχολογιοποίηση ως (α)φιλοσοφική μέθοδος: Το παράδειγμα του Στέλιου Ράμφου

Βιώνοντας την “κινητική αναπηρία”

Ετερόκλητα Zoom In

Για τον επανορισμό του ψυχοκοινωνικού: Βιβλιοπαρουσίαση

Guest star
Μέγας Καζαμίας 2013, μέρος β΄: Ιούλιος-Δεκέμβριος

νέα έκδοση: Επανορίζοντας το Ψυχοκοινωνικό

COVER_onlyfrontΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΝΤΙΝΗΣ & ΔΙΚΤΥΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΠΑΝΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟ: Κείμενα κριτικής κοινωνικής ψυχολογίας

εκδόσεις Επίκεντρο

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος: Δίκτυο Κριτικής Ψυχολογίας: Τι ψυχολογία έχουμε και τι ψυχολογία θέλουμε

Εν είδει εισαγωγής: Μανόλης Δαφέρμος και Αθανάσιος Μαρβάκης: Κριτικές στην ψυχολογία – κριτική ψυχολογία

 Κεφάλαιο 1: Ian Parker: Κριτική ψυχολογία: τι είναι και τι δεν είναι Μετάφραση: Άρτεμις Χριστινάκη

Κεφάλαιο 2: Ian Burkitt: Υποκειμενικότητα, εαυτός και καθημερινή ζωή στον σύγχρονο καπιταλισμό Μετάφραση: Ανδρέας Βατσινάς

Κεφάλαιο 3: Jan de Vos: Ψυχολογία και ψυχολογιοποίηση: μια κριτική των πειραμάτων του Milgram και του Zimbardo Μετάφραση: Νίκος Μυλωνάς

Κεφάλαιο 4: Erica Burman: Το φύλο στην αναπτυξιακή ψυχολογία: προς μια πολιτική οικονομία της ψυχολογικής «προόδου» Μετάφραση: Δήμητρα Μουρίκη

Κεφάλαιο 5: Stijn Vanheule: Η διάγνωση στο πεδίο της ψυχοθεραπείας: προς μια εναλλακτική λύση στο DSM-5.x Μετάφραση: Μαρία Καλησπεράτη

Κεφάλαιο 6: Δημήτρης Παπαδόπουλος: Το φαντασιακό της πλαστικότητας: νευρική εν-σωμάτωση, επιγενετική και οικομορφές Μετάφραση: Νίκος Μυλωνάς

Κεφάλαιο 7: Sara Ahmed: Πολυπολιτισμικότητα και η υπόσχεση της ευτυχίας Μετάφραση: Χρυσαυγή Τσώλα

Κεφάλαιο 8: Michael Billig: Χιούμορ και ντροπή: τα όρια των θεωριών του ‘καλού παιδιού’ για την κοινωνική ζωή Μετάφραση: Ανδρέας Βατσινάς

Κεφάλαιο 9: Eva Illouz: Ο έρωτας πηγή δυστυχίας: ειρωνεία, λογική, ειδύλλιο Μετάφραση: Ανδρέας Βατσινάς

Κεφάλαιο 10: Ian Parker: Ανάλυση λόγου: διαστάσεις της κριτικής στην ψυχολογία Μετάφραση: Ευθυμία Κολοκυθά

Εν είδει επιλόγου: Μιχάλης Μεντίνης: Επανορίζοντας το ψυχοκοινωνικό: τέσσερεις θέσεις για μια κριτική και κοινωνική ψυχολογία

Επιμέλεια μετάφρασης: Μαρία Στασινοπούλου και Μιχάλης Μεντίνης

 

 

Νέο Τεύχος του Teoría y crítica de la psicología

Teoría y crítica de la psicología: Número 3 (2013)

Περιοδικό κριτικής ψυχολογίας στα ισπανικά

Για πρόσβαση: aquí

 Θέματα: 

Lo social y lo mediático, lo neocolonial y lo internacional

(Contribuciones arbitradas)

Entre dos deudas: niño y desarrollo (inter)nacional

Erica Burman (Reino Unido)

Ideología mediática y educación en México, ¿influyen en la construcción y mantenimiento de la desigualdad social?

Christian O. Bailón Fernández (México)

Psicología Social: políticas del conocimiento y neocolonialismo

César A. Cisneros Puebla (México)

Representaciones sociales sobre la homosexualidad en estudiantes heterosexuales de psicología y biología: un estudio descriptivo

Andrey Velásquez Fernández, Joan Sebastián Gutiérrez y María Claudia Quijano (Colombia)

Modernidad y cientificismo, enfermedad y normalización

(Contribuciones arbitradas)

Del diagnóstico a la demanda: asistencia, conocimiento y enfermedad mental

Francisco Ferrández Méndez (España)

La positividad del poder: la normalización y la norma

Rigoberto Hernández Delgado (México)

Rembrandt contra el cientificismo hipermoderno

Viviana M. Saint-Cyr (Francia)

Psicología crítica en el mundo

(Annual Review of Critical Psychology en español y en portugués)

De la subjetividad del objeto a la subjetivación de la investigación: prácticas de investigación social en Chile

Svenska Arensburg Castelli, Andrés Haye Molina, Francisco Jeanneret Brith, Juan Sandoval Moya y María José Reyes Andreani (Chile)

Psicología crítica en México: realidades y posibilidades

Mario Orozco Guzmán, Flor de María Gamboa Solís, David Pavón-Cuéllar yAlfredo Huerta Arellano (México)

Psicología y psicoterapia en Cuba hacia la actualidad: figuras y aspectos teóricos relevantes

Raúl Ernesto García (Cuba)

Capitalismo dependente e a psicologia no Brasil: Das alternativas à psicologia crítica

Fernando Lacerda (Brasil)

Esquizoanálise e política: proposições para a Psicologia Crítica no Brasil

Domenico Hur (Brasil)

Psicologia Histórico-Cultural, marxismo e educação

Silvana Calvo Tuleski, Marilda Gonçalves Dias Facci y Sônia Mari Shima Barroco (Brasil)

La Psicología Feminista Crítica en el suroeste semiperiférico europeo: el intrigante caso de Portugal

João Manuel de Oliveira, Luísa Saavedra, Sofia Neves y Conceição Nogueira (Portugal)

Antena detectora de naturalizaciones acríticas

(Contribuciones invitadas)

 

Epistemología, investigación, enseñanza y práctica profesional en la psicología latinoamericana

Jorge Mario Flores Osorio (México)

Homenaje a Raúl Páramo-Ortega (Contribuciones invitadas)

Raúl Páramo-Ortega: contribuciones teóricas e intervenciones críticas

David Pavón-Cuéllar (México)

Algunos aspectos de ética y política en la praxis analítica de Raúl Páramo-Ortega

Mario Orozco Guzmán (México)

Marxismo y psicoanálisis –un intento de una breve mirada ante un viejo problema

Raúl Páramo-Ortega (México)

Notas marginales sobre poder y movimientos sociales

Raúl Páramo-Ortega (México)

Repensar la política –la otra forma de hacer política

Raúl Páramo-Ortega (México)

2ο τεύχος Radicalμα

Tο νέο τεύχος του περιοδικού του Δiκτύου Κριτικής Ψυχολογίας Radicalμα είναι διαθέσιμο.

Μπορείτε να το προμηθευτείτε από το μαρξιστικό βιβλιοπωλείο (Αθήνα), από επιλεγμένα περίπτερα στα Εξάρχεια. Επίσης, από την Τετάρτη 30/1 θα διατίθεται και στο βιβλιοπωλείο Κεντρί (Θεσσαλονίκη).

Περιεχόμενα
#2 Radicαlμα | Editorial : Περί αναγκών
Ψυχο-λογίες
#3 Μιχάλης Μεντίνης | Η ψυχολογία της εξαθλίωσης και οι δούρειοι ίπποι του υπερεθνικού κεφαλαίου
#7 Bruce E. Levine | Με ποιο τρόπο οι ψυχολόγοι υπονομεύουν τα δημοκρατικά κινήματα
#12 Ian Parker | Ψυχολογία και μαρξισμός στο Μεξικό
Επείγοντα
#16 Δημήτρης Παρσάνογλου | Ο Habermas δεν μένει πια εδώ ή η εφηβική κατάσταση στις πόλεις του «Ξένιου Διός»
#20 Δήμητρα Μουρίκη και Άρτεμις Χριστινάκη | Σημαίες ψιλά … κεφάλια χαμηλά
Θεματικά
#24 Χρυσαυγή Τσώλα | Η γυναικεία ταυτότητα στην (παρα) μυθική πραγματικότητα
#28 Ηλιάνα Σαμαρά | Η Queer θεωρία και η εφαρμογή της στην ψυχολογία
#32 Μαρία Καλησπεράτη | Ο καταναλωτικός ατομικισμός στην διαφήμιση
#36 Σωτηρία Σφέτκου | Η αποκλεισμένη αναπηρία και η ανάγκη για συλλογικότητα
Ετερόκλητα Zoom In
#40 Αλέξης Ματσάγγος | Ο έλληνας και ο ευρωπαίος “Εαυτός” στο φόντο της παγκόσμιας κρίσης
#44 Γιάννης Βογιατζής | Προλεγόμενα σε μία θεωρία του ρίσκου – Σχεδίασμα Α’
Guest star
#47 Ερνέστο Φαλτάιτς | Μέγας Καζαμίας 2013

 

Η προοπτική της Κοινωνικής Δικαιοσύνης στη Συμβουλευτική & Θεραπεία. Για την ομάδα Αυτομόρφωσης

Σε σχέση με την ομάδα αυτο-μόρφωσης που έχει προταθεί, μια πρόταση για την ευρύτερη πλαισίωσή της. Το κείμενο αποτελεί μετάφραση από πόστερ αναρτημένο στο διαδίκτυο.

Συμβουλευτική Κοινωνικής Δικαιοσύνης και Θεραπεία: Θεωρία και Φιλοσοφία σε δράση

Εθνικό Συνέδριο Αμερικάνικης Ένωσης Συμβουλευτικής 2010
Συγγραφείς: Joseph M. Williams, Arie Τ. Greenleaf
Πανεπιστήμιο της Iowa

 

Σκεπτικό και Βιβλιογραφία

  • Η Παραδοσιακή συμβουλευτική, οχυρωμένη σε μια ενδοψυχική προοπτική, είναι ανεπαρκής για να βοηθήσει πελάτες με προβλήματα που βασίζονται στο περιβάλλον
    • η εμμονική εστίασή της αποκλειστικά και μόνο την αλλαγή της προσωπικής σφαίρας (διανοητικοί, συναισθηματικοί, σχεσιακοί, σωματικοί, πνευματικοί παράγοντες) (Breton, 1995), αδυνατεί να παράσχει στους συμβούλους μια θεωρητική ώθηση για την κοινωνική δράση.
  • Ένας πλαισιακός (contextual) προσανατολισμός της συμβουλευτικής είναι αναγκαίος για να προσφέρει μια ολιστική εξήγηση της επίδρασης των περιβαλλοντικών παραγόντων στην προσωπική ευεξία.
    • Η οικολογική προοπτική, και η αναγνώρισή της του προσώπου-στο-περιβάλλον, προσφέρει στους επαγγελματίες των συμβουλευτικών υπηρεσιών ένα παράδειγμα με βάση το περιβάλλον για να βοηθούν πελάτες με προβλήματα που βασίζονται στο περιβάλλον (Bronfenbrenner, 1977).
  • Οικολογική προοπτική: Β = f(PxE), η ανθρώπινη συμπεριφορά (Β) είναι μια συνάρτηση των δυναμικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ του προσώπου (P) και του περιβάλλοντος (Ε) (Lewin, 1936)

 

Η παρουσίαση αυτή προτείνει ότι μια αλλαγή παραδείγματος προς μια οικολογική προοπτική είναι αναγκαία για να παρέχει στους επαγγελματίες με σαφήνεια τους λόγους για να συμμετέχουν στην υπεράσπιση της κοινωνικής δικαιοσύνης στην συμβουλευτική.

  • Η συμβουλευτική της κοινωνικής δικαιοσύνης και η συνηγορία (advocacy) γίνονται μια θεραπευτική παρέμβαση με συνάφεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των πελατών, όταν τα προβλήματα συνδέονται με εξωτερικούς παράγοντες στην περιβαλλοντική σφαίρα του πελάτη (κοινωνική, οικονομική, πολιτισμική, πολιτική)
  • Οι επαγγελματίες της συμβουλευτικής πρέπει να αντιληφθούν εκ νέου τους ρόλους και τις ευθύνες μας τόσο ως κλινικοί όσο και ως εκπαιδευτές και να συμμετέχουμε σε καινοτόμες προσεγγίσεις της κοινωνικής δικαιοσύνης που στοχεύουν στην εξάλειψη των πολλαπλών μορφών της συστηματικής καταπίεσης που εμποδίζουν την ευεξία και την υγιή ανάπτυξη των πελατών μας.

 

Κάνοντας τη σύνδεση

Συνδέοντας Στρες και Ψυχοπαθολογία

  • Η καταπίεση προκαλεί άγχος, το οποίο με τη σειρά του έχει δραματικές συνέπειες για την ψυχική και σωματική υγεία (Dohrenwend, 2000; Κelly, Hertman, & Daniels, 1997; Lantz, House, Mero, & Williams, 2005; Thoits, 1995).

Συνδέοντας τις διακρίσεις, το άγχος, και την ψυχοπαθολογία

  • Οι διακρίσεις έχουν επίσης σοβαρές συνέπειες σε σχέση με την κατάθλιψη. Οι διακρίσεις μπορούν επίσης να απειλήσουν την αίσθηση ελέγχου κάποιου ανθρώπου, δημιουργώντας αισθήματα απελπισίας (Perlow, Danoff-Burg, Swenson, & Pulgiano, 2004) που μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη, άγχος, και άλλες ψυχικές διαταραχές (Williams & Williams-Morris, 2000).

Σύνδεση καταπίεσης και ευεξίας

  • Η καταπίεση μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμηση (DuBois, Burk-Braxton, Swenson, Tevendale, & Hardesty, 2002) και εμποδίζει την υγιή ανάπτυξη της ταυτότητας (Eccles, Wong, & Peck, 2006).

 

Επαναξιολογώντας το ιατρικό μοντέλο και την προσέγγιση του DSM-IV για την ψυχοθεραπεία

  • Παραδοσιακά, οι προσεγγίσεις φροντίδας της ψυχικής υγείας που είναι ενδοψυχικά προσανατολισμένες ή κοιτάζουν προς τα ελλείμματα και η χρήση πολιτισμικά προκατειλημμένων διαγνωστικών κριτηρίων μπορεί να λειτουργούν διαιωνίζοντας τις διάφορες μορφές της κοινωνικής αδικίας και πολιτισμικής καταπίεσης μέσα στο επάγγελμα της παροχής συμβουλών (Ratts, in press).

 

Φιλοσοφικές Πνοές για την Κοινωνική Δράση

  • Μια οικολογική προοπτική (Wilson, 2005) που αναγνωρίζει την ευεξία του ατόμου ως άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευεξία του περιβάλλοντος του (Banning, 1989; Lewin, 1936; Prilleltensky, 2008; Wilson, 2005), παρέχει ένα φιλοσοφικό λόγο ύπαρξης για τους επαγγελματίες της συμβουλευτικής για την αντιμετώπιση των άνισων κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών συνθηκών που εμποδίζουν τα άτομα, τις οικογένειες και τις κοινότητες από την βελτιστοποίηση του δυναμικού τους (Dohrenwend, 2000; Gee, 2002; Mossakowski, 2003; Ratts, in press).

 

Προς ένα Οικολογικό πλαίσιο

  • Η στήριξη για μια οικολογική προοπτική στο επάγγελμα της συμβουλευτικής δεν δυσφημεί την παραδοσιακή θεραπεία με τη μορφή της ατομικής, ομαδικής ή οικογενειακής ψυχοθεραπείας. Αντίθετα, υπάρχουν πολλά εμπειρικά δεδομένα που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα της συμβουλευτικής σε κάθε μία από αυτές τις παρεμβάσεις (Wampold, 2001).
  • Το οικολογικό μοντέλο του Bronfenbrenner (1977) απεικονίζει τέσσερα μεγάλα υποσυστήματα που επηρεάζουν το άτομο, και, κατά συνέπεια, επηρεάζουν το επίπεδο της ευεξίας του/της:

    (α) μικροσυστήματα: το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζει ένα άτομο (οικογένεια, φίλοι, σχολείο, γειτονιά), το άτομο αλληλεπιδρά, αλλάζει και μεταβάλλεται μέσα στο σύστημα

    (β) μεσοσυστήματα: οι σχέσεις μεταξύ των μικροσυστημάτων, οι σχέσεις ανάμεσα στα πλαίσια, πχ οι σχέσεις οικογένειας και σχολείου, οικογένειας και φίλων

    (γ) εξωσυστήματα: τα κοινωνικά πλαίσια στα οποία ένα άτομο δεν έχει ενεργό ρόλο αλλά τα οποία επηρεάζουν την εμπειρία με άμεσο τρόπο, πχ η δουλειά του γονιού και οι απαιτήσεις της, πως επηρεάζουν τα παιδιά.

    (δ) μακροσυστήματα: οι πεποιθήσεις & ιδεολογίες στον πολιτισμό όπου ζουν τα άτομα (πχ χριστιανική ηθική, δημοκρατία, εθνικισμός)

     

Συνηγορία της Κοινωνικής Δικαιοσύνης

  • H Συνηγορία της Κοινωνικής δικαιοσύνης στην συμβουλευτική, που καθοδηγείται από τις Αρμοδιότητες Υπεράσπισης της Αμερικάνικης Ένωσης Συμβουλευτικής (ACA) (Lewis et al., 2002), και στηρίζεται σε μια οικολογική αναγνώριση της στενής αλληλεπίδρασης του προσώπου-στο-περιβάλλον (Bronfenbrenner, 1977; Lewin, 1936; Wilson, 2003) αντιπροσωπεύει μια ολιστική προσέγγιση για την συμβουλευτική, που επιδιώκει την προσωπική θεραπεία για τους πελάτες τόσο μέσω ενδοψυχικών όσο και περιβαλλοντικών αλλαγών.
  • Εν ολίγοις, η συνηγορία κοινωνικής δικαιοσύνης στην συμβουλευτική προσπαθεί να εντοπίσει και να αλλάξει τους προσωπικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που εμποδίζουν την ανάπτυξη και την εξέλιξη των πελατών.

 

Συμπέρασμα

  • Οι σύμβουλοι θα πρέπει να λειτουργούν από την θέση ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά και η ψυχοπαθολογία είναι αποτέλεσμα των δυναμικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ του ατόμου και των κοινωνικών συστημάτων (Neville & Mobley, 2001), και ως εκ τούτου να παρεμβαίνουν στο επίπεδο του ατόμου, της ομάδας, και της κοινωνίας, όταν απαιτείται. Αυτή η ολιστική αντίληψη της ευεξίας βασίζεται σε μια οικολογική έννοια του εαυτού ως ενσωματωμένου, «μη-αυτόνομου» (Breton, 1995, σ.. 6).
  • Ο εντοπισμός των ισχυρών δυνάμεων του περιβάλλοντος που, σε σημαντικό βαθμό, καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά πρέπει να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τους επαγγελματίες της συμβουλευτικής που ασχολούνται με την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς

Νέο Τεύχος του Annual Review of Critical Psychology: Psychologisation under Scrutiny

This issue of Annual Review of Critical Psychology represents a collaborative effort to continue unravelling the modern, and ever expanding, tendency to manage non-psychological issues in psychological terms.

The most important challenge, here, lies in probing the boundaries between the non-psychological and the psychological and exploring ways to transcend them. For, if today it seems that there no outside of psychology and psychologization, the question seems to have become: are we lost in psychologisation? These are questions and dilemmas that are shared by the contributors in this issue, whether they focus on the foundations and exemplifying logics of psychologisation and the legal and institutional bases (Part I), or envisage strategies and actions to render visible the socio-political investments behind psychologisation processes (de-psychologised) as a powerful syntax of neoliberal language (Part II). The debate is still open. Each of the articles in this issue can be classified as an attempt to realize a critique of psychologisation beyond its deadlocks

Eds. Jan De Vos & Angel Gordo Lopez

       

 

Annual Review of Critical Psychology is an international peer-reviewed online open-access journal (ISSN 1746-739X)

http://www.discourseunit.com/arcp/8.htm

 

TABLE OF CONTENTS

Editorial
Psychologism, Psychologising and De-Psychologisation
ÁNGEL GORDO & JAN DE VOS

Part I Disciplinary, legal and sociocultural overflow: from psycho-logism to psychologisation

Psychologised life and thought styles
FERNANDO ÁLVAREZ-URÍA, JULIA VARELA, ÁNGEL GORDO & PILAR PARRA

Psychologisation processes viewed from the perspective of the regulation of healthcare professions in Spain
ROBERTO RODRÍGUEZ

The psychologisation of work: the deregulation of work and the government of will
EDUARDO CRESPO & AMPARO SERRANO

Psychologisation and the construction of the political subject as vulnerable object
KEN MCLAUGHLIN

Beyond psychologisation: individual and collective naturalising stigmatisations
RAFAEL GONZÁLEZ

From the bodhi tree, to the analyst‘s couch, then into the MRI scanner: the psychologisation of Buddhism
ELLIOT COHEN

 

Part II De-psychologising policies/politics

The rational of an emotional society: a Cartesian reflection
MARC DE KESEL

‘Sincerely Yours’‘ –  ‘What do you mean?’ Psychologisation as symptom to be taken seriously
FRANK VAN DE VEIRE

Je Te mathème!: Badiou‘s de-psychologisation of love
CARLOS GUILLERMO GÓMEZ CAMARENA

The disappearance of psychologisation?
OLE JACOB MADSEN & SVEND BRINKMANN

Beyond Psychologisation. The Non-Psychology of the Flemish Novelist Louis Paul Boon
JAN DE VOS

Rebel Pathologies: from Politics to Psychologisation…and back
MIHALIS MENTINIS

«Το κοινωνικό φαινόμενο του Δεκέμβρη 2008 όπως παρουσιάστηκε στον Τύπο και μέσα από το λόγο των συμμετεχόντων. Μια κοινωνικοψυχολογική θεώρηση»: εκδήλωση/συζήτηση στο Micropolis της Θεσσαλονίκης (17/12/2010)

Εισήγηση:

Αφροδίτη Μπάκα (Λέκτορας Κοινωνικής Ψυχολογίας Α.Π.Θ.)

Αναστασία Γαρυφάλλου (ψυχολόγος)

Ακολουθεί το εισαγωγικό κείμενο της εισήγησης:

«Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα, εμείς, οι πιο μικροί, από αυτή τη γωνιά του κόσμου, σε χαιρετάμε. Δέξου το σεβασμό μας και το θαυμασμό μας γι’ αυτό που σκέφτεσαι και κάνεις. Από μακριά, μαθαίνουμε από σένα. Ευχαριστούμε.» Υποδιοικητής Μάρκος, EZLN

Μετά τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2008, ομάδες ανθρώπων, κυρίως νέοι, άρχισαν να διαδηλώνουν στους δρόμους. Για σχεδόν ένα μήνα οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον της αστυνομικής βίας και αλληλεγγύης στους ‘εξεγερμένους Έλληνες’ ήταν καθημερινό φαινόμενο. Η πληροφορία της δολοφονίας μεταδόθηκε αστραπιαία μέσω του Ιντερνετ και των κινητών τηλεφώνων, προκαλώντας καταλήψεις σχολείων, πανεπιστημίων και άλλων δημόσιων κτιρίων, πορείες διαμαρτυρίας, δημιουργία ιστοτόπων, ακτιβιστικές δράσεις και παραστάσεις, καταλήψεις Πρεσβειών και διαδηλώσεις αλληλεγγύης σε αναρίθμητες πόλεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η έκταση και η ποικιλομορφία των κινητοποιήσεων, η δυναμική και η έντασή τους, ο μεγάλος αριθμός των κοινωνικών δραστών που συμμετείχαν σε αυτές, καθώς και η πολλαπλότητα των αιτημάτων τους, είναι τα βασικά γνωρίσματα ενός κινήματος πολιτών που διεκδικεί τη δική του θέση στην πολιτική ιστορία.Η παρουσίαση του κοινωνικού φαινομένου του Δεκέμβρη βασίζεται σε έρευνα που διεξάχθηκε την περίοδο 2008-2009, μέσα από συμμετοχική παρατήρηση, διενέργεια ημιδομημένων συνεντεύξεων και ανάλυση λόγου αυτών. Η παρουσίαση θα εστιάσει στο λόγο των ίδιων των συμμετεχόντων, διερευνώντας το νόημα που εναποθέτουν στα γεγονότα, στις στρατηγικές αντιμετώπισης που υιοθετήθηκαν από την Πολιτεία, καθώς και στις συνέπειες που εντοπίζουν στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. Είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με το κοινωνικό φαινόμενο του Δεκέμβρη, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι οι αλλαγές στην καθημερινότητα μετά από αυτόν είναι ραγδαίες, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα και οι αντίστοιχοι κρατικοί σχηματισμοί στις εκάστοτε χωρο-χρονικές συνθήκες (π.χ. φεουδαρχία, έθνος-κράτος, καπιταλισμός, παγκοσμιοποίηση), δε βρίσκονται ποτέ εκτός των κοινωνικών, πολιτικών, πολιτισμικών και οικονομικών σχέσεων, αλλά αποτελούν αποτέλεσμα κοινωνικών συσχετισμών και διεκδικήσεων.

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου στις 8μμ
στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μικρόπολις (2ος όροφος)

επικοινωνία :

 

CfP: Biennial Conference of the International Society for Theoretical Psychology 2011 – Thessaloniki

14th Biennial Conference of the International Society for Theoretical Psychology 2011 

in Thessaloniki, Greece 

(27 June – 1 July, 2011)


Doing Psychology Under New Conditions

The ISTP conference offers a welcoming venue for contributions from all currents in and approaches to theoretical psychology. These could include such approaches as activity theory, anthropological psychology, cognitive science, critical psychology, cultural psychology, developmental theory, ecological psychology, epistemology, ethics, evolutionary psychology, feminist psychology, hermeneutics, history of psychology, indigenous psychologies, phenomenology, philosophical psychology, postcolonial theory, postmodern psychology, psychoanalytic theory, social constructionism, systems theory, theoretical neuroscience, and theory of psychological practice.

As such this ISTP conference will once again be a vibrant meeting place for psychologists and scholars from other disciplines to debate ongoing and emergent themes in contemporary theory and practice. The conference offers a venue for contributing to a trans-national and trans-disciplinary discussion, and for generating collaborations with colleagues from all over the world.

Besides welcoming contributions from all areas of theoretical psychology, we also specifically invite contributions that reflect on the conference theme, ‘Doing psychology under new conditions’. In this regard it may be noted that we are presently facing new structural conditions on a global scale together with the dismantling of some familiar social fabrics. Such changes affect the practices of research and education at our universities, which means psychologists are increasingly challenged to consider if and how they can align their practices with these new conditions.

With this background in mind, we specifically invite contributions that reflect on the breadth of contemporary ways of doing psychology (from neuroscience through behavioural genetics, evolutionary psychology, psychoanalysis, discourse analysis to materialistic and historical approaches to psychology) and on the specific social and historical conditions that give rise to these approaches to psychological theory and practice. More specifically, the conference aims to provide a forum for discussions that will deepen our understanding of the links between psychological theory and the social practice of psychology in the world today. Some of the guiding questions may include the following:

*In the 20th century, psychology’s social functions largely pertained to the governance of labor power and the social integration/exclusion of individuals. Have these functions changed now in the 21st century, in the era of “New Subjectivities”, and if so how?
*Are psychological research, practice and theory today about the inhabitance of new market niches?
*What is the relevance of theoretical psychology at this time of rapid social change and standstill? How can theoretical psychology contribute to the emerging transnational landscape?
*How can we account for psychologists as agents in producing psychology and for the many others as agents in using psychology?
*How do debates and discussions in theoretical psychology resonate with the practical concerns of the discipline?
*How do recent formulations of how research and practice are best undertaken (such as ideas about evidence-based research/practice or science-practitioner models) affect the relationships between research and practice?
* How are questions about the role of theory in psychological praxis opened up, contested and debated?
* How does the work of psychologists who focus on educational and working regimes affect the theoretical debates of the discipline? Are the changing contents and contexts of psychological work contributing to new connections between psychological practice and theory?

The conference will be hosted in the Department of Primary Education, Aristotle University of Thessalonica, Greece (www.istp2011.net).
The deadline for abstract submissions is 1 November 2010, but we will consider earlier submissions in order to accommodate participants who need to apply for funding.
Abstracts should be no longer than 300 words and should include the full names, institutional affiliations and contact details (physical address, fax number and email) of each author.
Abstracts should also indicate whether the contribution will take the form of an oral presentation or a poster, and whether any audiovisual equipment will be required.
For symposia and roundtable discussions an abstract of no more than 250 words is required, along with short (no more than 150 words each) summaries of each individual contribution.
Abstract should be submitted to the following email address:
abstract.istp2011@gmail.com

Εισαγωγή για το κίνημα των αυτιστικών ατόμων (Autism Pride)

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εισαγωγή από το indymedia:

Στις 18 Ιουνίου στο εξωτερικό γίνεται το Autistic Pride Day. Το κίνημα των αυτιστικών ατόμων απαιτεί να παύσει ο κοινωνικός αποκλεισμος και οι διακρίσεις εναντίων όσων διαφέρουν στη νευρολογία τους και στο τρόπο συμπεριφοράς τους.

http://www.aspiesforfreedom.com/

Στις 18 Ιουνίου κάθε χρόνο είναι έθιμο να γίνεται Autistic Pride. Βέβαια στον ελλαδικό χώρο δεν είμαστε τόσο προχωρημένοι ακόμα, θέλω όμως να πιστεύω πως γνωρίζουμε κάποια πράγματα. Γράφω ένα πρόχειρο άρθρο με λίγες πληροφορίες εισαγωγικά απλά για να γνωρίσουμε ομάδες ανθρώπων που ίσως μέχρι χθες δε ξέραμε καν οτι υπάρχουν.

Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες, τους neurotypicals (νευροτυπικοί) και τους neurodiverse (νευροδιαφορετικοί;). Οι νευροτυπικοί είναι οι «κανονικοί». Οι νευροδιαφορετικοί είναι κι αυτοί κανονικοί αλλά η κοινωνία σήμερα τους αντιμετωπίζει λες και έχουν ανάγκη την ψυχιατρικής ή της ψυχολογίας, δηλαδή σα να είναι άρρωστοι.

Οι νευροδιαφορετικοί άνθρωποι βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό συχνά απο μικρή ηλικία με πολλούς τρόπους σε όλους τους χώρους όπου υπάρχει εξουσία: στα σχολεία, στη δουλειά, και φυσικά και στο στρατό. Γίνονται θύμα διακρίσεων και αποκλεισμού λόγω των κινήσεών τους, της έλλειψης οπτικής επαφής (οι νευροδιαφορετικοί μπορεί να μη κοιτάνε στα μάτια το συνομιλιτή τους), και της διαφορετικότητάς τους όσον αφορά τους μηχανισμούς κοινωνικής επικοινωνίας.

Νευροδιαφορετικοί κλασσικά είναι όσοι έχουν αυτισμό, που είναι μια φυσιολογική υγιής γονιδιακή κατάσταση η οποία προκαλεί διαφορετικό νευρολογικό συντονισμό στον εγκέφαλο από τα νευροτυπικά άτομα και δίνει πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα όπως αυξημένη παρατηρητικότητα και μαθηματικές ή επιστημονικές ικανότητες. Διάφορες άλλες καταστάσεις είναι η σχιζοφρένεια και άλλες νευρολογικές διαφορές που μπορεί να κάνουν ένα άτομο να έχει έντονη φαντασία ή να βλέπει το κόσμο από άλλη σκοπιά. Θα χρησιμοποιήσω τον όρο «νευροδιαφορετικός» για κάθε άτομο που θεωρείται περίεργο ή ασυνήθιστο είτε είναι λόγο αυτισμού είτε λόγο άλλης κατάστασης, με διάγνωση ή όχι.

Τα νευροδιαφορετικά άτομα δεν χρειάζονται διάγνωση ούτε να ασχολείται η ψυχιατρική μαζί τους καθώς είναι απόλυτα κανονικοί άνθρωποι που έχουν κάποια ορισμένα γενετικά και νευρολογικά δώρα απο τη φύση. Είναι ανάγκη όλοι οι νευροτυπικοί να γνωρίζουν κάποια βασικά πράγματα για την ευκολότερη επικοινωνία με νευροδιαφορετικά άτομα. Έτσι δεν θα πρέπει να αποκλείουμε άτομα που δεν μας κοιτάζουν στα μάτια, κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις, είναι ντροπαλά πολύ ή έχουν «δυσκολία» στη κοινωνική επαφή (δεν πρόκειται περί δυσκολίας μα απλά για διαφορετική αντίληψη της κοινωνικότητας) κλπ. Δεν πρέπει να σχολιάζουμε κακώς αυτά τα άτομα (δε λέμε «το καθυστερημένο» πχ κλπ) αλλά πρέπει να τα κάνουμε δεκτά με τη διαφορετικοτητά τους και να μάθουμε από το δικό τους τρόπο με τον οποίο βλέπουν το κόσμο μας.

Ο αυτισμός και κάθε νευροδιαφορετικότητα (neurodiversity) είναι μια φυσική κατάσταση, όπως πχ είναι και ο ασεξουαλισμός, ο τρανσεξουαλισμός ή η τριτοφυλία (το να είσαι ανάμεσα σε γυναίκα και άντρα). Δεν αποτελεί ασθένεια και όλες οι δυσκολίες των νευροδιαφορετικών ανθρώπων (όπως και των τρανσεξουαλικών και τριτοφυλικών κλπ) πηγάζουν από το κοινωνικό αποκλεισμό και όχι απο τη κατάστασή τους, η οποία σε μια ελεύθερη κοινωνία θα θεωρούνταν ειδικό δώρο απο τη φύση.

Τα αυτιστικά άτομα κάθε χρόνο στις 18 Ιουνίου οργανώνουν το Autistic Pride Day που είναι μια προσπάθεια μιας ομάδας με το όνομα Aspies For Freedom (AFF) που ιδρύθηκε το 2004. Αιτήματα/απαιτήσεις των αυτιστικών είναι να μην τεστάρεται ο αυτισμός πριν τη γέννηση, να μη γίνονται οι αυτιστικοί θύματα «θεραπειών» με αρνητικά αποτελέσματα, να σταματήσει η κοινωνία να θεωρεί οτι όλοι οι αυτιστικοί είναι ίδιοι (είναι ένα εύρος παρά μια κατηγορία), να καταρίψει την ιδέα πως ο αυτισμός χρειάζεται θεραπεία, και να καταπολεμήσει το κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις.

Επίσης υπάρχει από το 2008 και το θεσμικό World Autism Awareness Day στις 2 Απριλίου που το καθιέρωσε ο ΟΗΕ με πρόταση της κυβέρνησης του Κατάρ.

Σας δίνω μερικά άρθρα από τη Wikipedia:

http://en.wikipedia.org/wiki/Autistic_Pride_Day

http://en.wikipedia.org/wiki/Neurotypical

http://en.wikipedia.org/wiki/Neurodiversity

http://en.wikipedia.org/wiki/Autism

http://en.wikipedia.org/wiki/Asperger_syndrome

http://en.wikipedia.org/wiki/Autism_rights_movement

Στην ιστορία υπήρξαν πολλά πρόσωπα που ίσως ήταν αυτιστικά, δείτε πχ http://en.wikipedia.org/wiki/Historical_figures_sometimes_considered_autistic

επίσης πολύ χρήσιμο να δούμε κάποια πράγματα για το γενικότερο κίνημα της αντι-ψυχιατρικής, πχ http://en.wikipedia.org/wiki/Anti-psychiatry

κι αυτό ένα γενικό site για αντι-ψυχιατρική: http://www.antipsychiatry.org/

και μερικά sites για το κίνημα των αυτιστικών ατόμων: